ตอนที่ 12 กรงขังที่แท้จริงภูผาพาปานชีวาเดินออกจากรถและตรงไปยังประตูคฤหาสน์ด้วยสีหน้าที่เย็นชาแต่ก็ดูผ่อนคลายลง มือหนาของเขายังคงจับต้นแขนของเธอแน่นจนเธอรู้สึกเจ็บ“ปล่อยฉันเถอะค่ะ” ปานชีวาเอ่ยเสียงแผ่ว แต่แฝงความเหนื่อยล้า “ฉันจะเดินเอง”“หึ! ปล่อย?” ภ...