“มาถึงเหนื่อยๆ พี่ล้อมจะอาบน้ำก่อนไหม... หิวหรือเปล่า เดี๋ยวฉันออกไปซื้อแกงถุงในตลาดมาให้นะจ๊ะพี่รอเดี๋ยว”
มาลีกุลีกุจอถามสามี
“พี่ไม่หิว... เพิ่งกินก๊วยเตี๋ยวมา”
สามีตอบสั้นๆ วางลูกลงในเปลแล้วรั้งเอวของเมียรักเข้ามากอดจูบ เพราะความที่เป็แม่ลูกอ่อนทำให้มาลีดูเอิบอิ่มไปทั้งตัว
“เอ็งคิดถึงพี่หรือเปล่ามาลี”
บุญล้อมถามเสียงกระเส่า
“คิดถึงสิจ๊ะ คิดถึงทุกคืนที่ล้มตัวลงนอน ฉันคิดถึงพี่ล้อมทุกวัน พี่ล้อมอยู่ในลมหายใจเข้าออกของฉัน”
มาลีกอดร่างของสามีแแ่ มือซุกซนของบุญล้อมทาบลงบนเต้านมอวบใหญ่ของแม่ลูกอ่อนแล้วบีบเบาๆ จนน้ำนมสีขาวไหลออกมา
“นมเอ็งใหญ่ขึ้นมาก”
บุญล้อมตาวาวกับเต้านมอวบใหญ่ของมาลี ตอนที่หล่อนเป็แม่ลูกอ่อนยิ่งทำให้เต้านมใหญ่และอวบคัดขึ้นมาก จากที่ใหญ่โตมโหฬารอยู่แล้ว
บุญล้อมบีบนมเมียเบาๆ เพียงเท่านั้นน้ำนมก็ไหลออกมาอีก เปียกชื้นเป็วงอยู่ที่เสื้อ แลเห็นปลายหัวนมเป็ทรงสวยเสียดสีกับเสื้อคอกระเช้าบางๆ
“พี่ล้อมคิดถึงฉันใช่ไหมจ๊ะ”
มาลีเข้าใจความรู้สึกของสามี ปีกว่าที่ไม่ได้เจอกันบุญล้อมคงเก็บกดความ้าเอาไว้นาน
มาลีรั้งมือของสามีมาที่เตียงนอน หล่อนคว้าหมอนมารองหลังแล้วเอนกายลงนอนพิงพนักหัวเตียงในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน มือเรียวค่อยๆ เลิกชายเสื้อของตัวเองขึ้นมากองเอาไว้เหนือเต้านมอวบใหญ่ บุญล้อมจ้องมองทรวงอกของเมียรักตาไม่กระพริบ
“อูยยย... ”
ทรวงอกแม่ลูกอ่อนผุดพุ่งขึ้นอวดความเอิบอิ่มจนไอ้บุญล้อมรีบค้อมใบหน้าครอบริมฝีปากกระแทกทิ่มลงมาดูดเลียหัวนมเมียลนลาน
“อ๊อย... ”
มาลีเสียวจนแผ่นหลังขยับยกไม่แตะพื้น ขณะสามีกำลังดูดเลียเต้านมอวบคัดของหล่อนเสียงดังอั่กๆ น้ำนมสีขาวขุ่นทะลักไหลออกมาจนอาบชุ่มเลอะริมฝีปากของบุญล้อม
ขณะกำลังบีบนมป้อนใส่ปากให้คนเป็พ่อของลูกดูดกิน มาลีแอบสังเกตเห็นสีหน้าและแวววิตกกังวลฉายออกมาจากดวงตาของสามีแวบหนึ่ง
ท่าทางของบุญล้อมในวันนี้ดูแปลกไปจากเมื่อก่อน เขาเหมือนคนที่สูญเสียความมั่นในตัวเองกับเื่อะไรสักอย่าง?
“ถอดกางเกงเถอะจ้ะพี่ล้อมจ๋า”
มือของมาลีควานคว้าหาดุ้นเนื้อของความเป็ชายที่ซุกซ่อนอยู่ในกางเกงของสามี ทว่าบุญล้อมพยายามจะเบี่ยงกายหนี
