ลูกน้องของเฉาซื่อเจี๋ยก็ไม่โง่!
พอเผชิญหน้ากับมนุษย์แมงมุมั์ที่มีความสูงเท่ากับตึกหนึ่งชั้นแล้วย่อมต้องหวาดกลัวเป็ธรรมดา แต่การเผชิญหน้ากับเหล่าจินที่เป็มนุษย์แล้ว พวกเขากลับไม่หวั่นเกรงเลยแม้แต่น้อย เพราะตลอดทางที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็มนุษย์ที่รอดชีวิตหรือผู้วิวัฒนาการที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ล้วนถูกพวกเขาสังหารมานับไม่ถ้วน
“ฆ่า!”
เสียงะโดังลั่น ก่อนที่เหล่าผู้วิวัฒนาการระดับ 3 จำนวน 15 คนและผู้วิวัฒนาการระดับ 4 สองคนจะพุ่งตัวไปทางเหล่าจิน อู๋ซินและคนอื่นๆ!
ทว่าเหล่าจินที่มีมนุษย์แมงมุมจักรกลั์อยู่มีหรือจะลงมือด้วยตัวเอง? และเขาก็ไม่ปล่อยให้ลูกน้องของเฉาซื่อเจี๋ยมีโอกาสประชิดใกล้ตัวเลยแม้แต่น้อย!
เพียงแค่เขาผิวปากออกมา!
ฟ้าว ฟ้าว ฟ้าว!
มนุษย์แมงมุมจักรกลั์สามตนก็พุ่งตัวออกไป! พวกมันกวัดแกว่งเข็มพิษแหลมคมในมือ และเริ่มการสังหารหมู่อยู่ฝ่ายเดียว
เพียงแค่ฟาดฟันเข็มพิษแหลมคมลงไปครั้งเดียว ก็ทำให้หอกเหล็กที่หนาเท่าแขนเด็กเกิดรอยแตกยาวหนึ่งเิเ แรงอันมหาศาลนี้ทำให้ฝ่ามือของผู้วิวัฒนาการที่ถือหอกเหล็กปริแตก จนหอกเหล็กหลุดมือออกไปในอากาศ วินาทีต่อมา เข็มพิษแหลมคมอีกอันก็แทงทะลุหน้าอกของผู้วิวัฒนาการคนนี้ทันที
ฉึก!
มีเสียงดังแตกร้าวดังขึ้น ก่อนที่ดาบจะหักออก และเข็มพิษที่แหลมคมก็ได้แทงทะลุหัวของผู้วิวัฒนาการที่กำลังหวาดกลัวจนเสียขวัญไป
ฉึก ฉึก!ฉับ ฉับ!
มีเสียงดังกระทบปะปนกับเสียงกรีดร้อง เวลานี้ก็มีเืสดๆ สาดกระเซ็นไปทั่ว
เพียงแค่เวลาไม่กี่อึดใจ นอกจากเฉาซื่อเจี๋ยและผู้วิวัฒนาการระดับ 4 สองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้ว 17 คนที่พุ่งตัวออกไปโจมตีก็ถูกมนุษย์แมงมุมจักรกลั์ทั้งสามตนสังหารจนหมดสิ้น
เหงื่อเย็นผุดพรายขึ้นที่หน้าผากของพวกเฉาซื่อเจี๋ย!
พลังการรบของทั้งสองฝ่ายไม่อาจเทียบกันได้เลยแม้แต่น้อย!
เฉาซื่อเจี๋ยรู้ว่าต่อให้เขาลงมือด้วยตัวเอง ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้
“ฉันไม่ได้มีความอดทนมากเท่าไร นี่จะเป็โอกาสสุดท้ายแล้ว จะยอมสวามิภักดิ์หรือว่าตายล่ะ?” เสียงของเหล่าจินดังขึ้นอย่างแ่เบา
“ฉัน... ฉัน... ฉันยอมแล้ว!” ปราการในใจของผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ที่ยืนอยู่ข้างตัวเฉาซื่อเจี๋ยพังทลายลง ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นเป็คนแรก!
“ฉันก็ยอม!” เมื่อมีคนเริ่ม ก็ย่อมมีคนตาม ไม่นานก็มีผู้วิวัฒนาการระดับ 4 อีกคนยกมือขึ้น!
ให้ตายเถอะ!
แม้ว่าเฉาซื่อเจี๋ยจะไม่เต็มใจ แต่สถานการณ์เช่นนี้ เมื่อเทียบกับการได้เป็หัวหน้าแล้ว ชีวิตของเขาย่อมสำคัญกว่า พอคิดได้ดังนี้จึงกัดฟันก่อนจะเอ่ยตอบ
“พวกนายเก่งกาจมาก ฉันยอมสวามิภักดิ์!”
พอเหล่าจินได้ยินก็ยกยิ้มเ็าออกมา!
เมื่อเผชิญหน้ากับพลังที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริงแล้ว ถ้าไม่อยากตาย ก็มีแค่ทางเดียวเท่านั้น นั่นก็คือยอมสวามิภักดิ์
เื่นี้เขารู้ดีกว่าใคร!
แต่พอนึกถึงคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวผู้นั้น ซึ่งสามารถกำจัดมนุษย์แมงมุมจักรกลั์ที่เขาสร้างขึ้นได้อย่างง่ายดายแล้ว ความภาคภูมิใจในใจของเหล่าจินก็หายวับไป!
เหล่าจินผิวปากอีกครั้ง!
สิ้นเสียงมนุษย์แมงมุมจักรกลทั้งสามตนก็ะโขึ้นสูง เข็มพิษแหลมคมหลายอันได้เกี่ยวกระหวัดเข้ากับราวบันได ก่อนจะปีนขึ้นชั้นสองไป
ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังมาจากชั้นสอง!
เมื่อมองไปยังมนุษย์แมงมุมจักรกลั์ทั้งสามตนแล้ว สีหน้าของไล่ซิงเต๋อก็ย่ำแย่มาก เขาได้ยินเสียงการต่อสู้จากด้านล่างแล้ว หากเป็การต่อสู้แบบตัวต่อตัวละก็ ด้วยพลังต่อสู้ที่แท้จริงของเขาในฐานะผู้วิวัฒนาการด้านความเร็วแล้ว จึงถือว่าอ่อนแอยิ่งกว่าเฉาซื่อเจี๋ยที่เป็ผู้วิวัฒนาการด้านพละกำลังเสียอีก!
ยิ่งไปกว่านั้น ดูจากรูปร่างที่ใหญ่โตของมนุษย์แมงมุมจักรกลั์และขาทั้งแปดที่ยาวเหยียดแล้ว จึงเป็ที่แน่ชัดว่าพวกมันจะต้องมีความเร็วสูงมาก!
ต่อให้เขาคิดจะหนี ก็คงยากที่จะหนีการไล่ล่าของพวกมัน!
แม้ว่าเขาจะโชคดีและหนีรอดไปได้ แต่พอไม่มีลูกน้อง และเหลือตัวคนเดียวแล้ว จึงไม่สู้ยอมสวามิภักดิ์ดีกว่า!
ดังนั้นหลังจากที่เหล่าจินและอู๋ซินก้าวขึ้นไปยังชั้นสอง ไล่ซิงเต๋อจึงเลือกที่จะยอมสวามิภักดิ์ทันทีอย่างไม่ลังเล
พออู๋ซินมองไปยังหญิงสาวเปลือยกาย 30 กว่าคนที่อยู่ในอาการหวาดกลัวและมึนงงแล้ว แววตาของเธอก็ฉายแววโกรธแค้นออกมา!
แม้ว่าพวกเธอจะโหดร้ายในการทดลอง แต่ในฐานะที่เป็ผู้หญิงคนหนึ่งแล้ว อู๋ซินก็ยังคงเกลียดชังเหล่าวายร้ายที่ไม่เห็นค่าของผู้หญิง และปฏิบัติต่อพวกเธอเหมือนเครื่องมือระบายความใคร่ในวันสิ้นโลกนี้!
“ไอ้สารเลว! ไอ้เดรัจฉาน!” อู๋ซินตวาดด่า!
ไล่ซิงเต๋อและลูกน้องอีกสิบกว่าคนที่ยอมสวามิภักดิ์พอได้ยินคำพูดของอู๋ซินแล้วก็ตัวสั่นสะท้าน
“ซิน!” เหล่าจินรีบเอ่ยเตือนให้อู๋ซินรู้ว่าตอนนี้เป็่เวลาที่ต้องใช้คน ดังนั้นจึงต้องยับยั้งชั่งใจเอาไว้ และไม่อาจฆ่าคนเหล่านี้ได้ ต่อให้ต้องเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็มนุษย์จักรกลก็ตาม แต่ก็ยังต้องรอหลังจากที่พวกเขายึดฐานที่มั่นขนาดเล็กนี้ได้ทั้งหมดก่อนแล้วค่อยลงมือ
อู๋ซินพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะกล่าวตอบอย่างเ็า
“ไปหาเสื้อผ้ามาให้พวกเธอใส่”
ไล่ซิงเต๋อรู้สึกอารมณ์เสียเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าในกลุ่มคนชุดดำจะมีผู้หญิงอยู่ด้วย และดูเหมือนว่าเธอจะมีสถานะที่ค่อนข้างสูง เขาทำได้เพียงหันไปสั่งลูกน้องสองคนที่อยู่ข้างๆ ให้รีบไปหาเสื้อผ้ามา
ปัง ปัง ปัง!
ทว่าลูกน้องสองคนนี้ยังไม่ทันได้หาเสื้อผ้ามา ก็มีเสียงปืนดังสนั่นขึ้นห้านัดติด
และมันก็เรียกให้มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้งทันที!
ถังฮ่าวที่อยู่ด้านนอกสนามกีฬาพุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง กระบองหนามปีศาจในมือก็เหวี่ยงฟาดไปทางเข็มพิษที่พุ่งเข้ามาด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถทลายูเาทั้งลูกให้ราบเป็หน้ากลองได้
แกร๊ก!
เข็มพิษที่แข็งแกร่งได้ปริแตกและบิดเบี้ยวทันที!
แกร๊ก! ฉึก!
กระบองหนามปีศาจได้เหวี่ยงออกไปเพียงสามครั้ง ก็ฟาดฟันจนเข็มพิษที่แข็งแกร่งและแหลมคมหักงอ หลังจากที่เหวี่ยงฟาดครั้งที่สี่ กระบองก็ฟาดลงไปบนหัวของมนุษย์แมงมุมจักรกลจนแตก
มนุษย์แมงมุมจักรกลที่เหลือเข็มพิษอีกห้าอันทรุดตัวลงกับพื้นทันที
เย่ชิงเฉิงถือปืนไว้ทั้งสองมือ!
ปัง ปัง ปัง!
เธอยิงปืนที่มือขวาออกไปสามนัด จนสังหารมนุษย์แมงมุมจักรกลไปสองตัว ส่วนมือซ้ายก็เหนี่ยวไกยิงออกไปอีกสองนัด และได้ยิงเข้าที่หัวของมนุษย์แมงมุมจักรกลตัวสุดท้ายจนพังเสียหาย!
เพียงแค่ยิงห้านัดก็สามารถสังหารมนุษย์แมงมุมจักรกลไปได้สามตน พลังการรบนี้จึงถือว่าทรงพลังมากจนน่าใ!
โอวหยางมี่มี่ยังไม่ทันได้ลงมือ มนุษย์แมงมุมจักรกลทั้งสี่ตนที่เหลืออยู่ในสนามกีฬาหลัวหยุนก็ถูกสังหารไปในพริบตา! ร่างของโอวหยางมี่มี่เคลื่อนไหว เธอสำแดงทักษะล่องหนออกมา ก่อนจะพุ่งเข้าไปในสนามกีฬาราวกับสายลมพัดผ่าน
ถังฮ่าวหันกลับมาและยกนิ้วโป้งให้เย่ชิงเฉิง เขาชื่นชมเธอเป็อย่างมาก เพราะเย่ชิงเฉิงเก่งในการล่ามนุษย์จักรกลจริงๆ
เย่ชิงเฉิงเห็นก็เผยรอยยิ้มจางๆ ออกมา
แม้แต่เย่ชิงเฉิงพอได้รับคำชมจากถังฮ่าวแล้ว ก็ยังรู้สึกหวานชื่นในหัวใจ
“ถ้าไม่อยากตายก็อย่าขยับ! พวกเรามาที่นี่เพื่อฆ่าพวกกากเดนที่เหลือของฐานที่มั่นบงกชทมิฬ!” ถังฮ่าวมองไปยังกลุ่มผู้รอดชีวิตกว่าร้อยคนที่อยู่ข้างหน้าซึ่งกำลังแตกตื่นแล้วก็ะโออกไป!
สิ้นเสียงฝูงชนก็ยิ่งแตกตื่นเข้าไปใหญ่ แต่โชคดีที่ไม่มีใครวิ่งหนี ทว่ากลับพยายามวิ่งไปที่ประตูสนามกีฬาที่อยู่ข้างหน้าแทน!
เดิมทีเย่ชิงเฉิงกำลังจะเอ่ยปาก แต่พอเห็นภาพนี้แล้วก็เงียบไปทันที!
เพราะการต้อนทุกคนเข้าไปในสนามกีฬาถือเป็ทางเลือกที่ดีที่สุด เมื่อถึงเวลานั้นแค่ปิดประตูไว้ ก็ไม่มีใครหนีรอดไปได้แล้ว!
ถังฮ่าวตาเป็ประกาย เขาไม่คิดว่าการะโเมื่อครู่นี้จะเป็การช่วยพวกเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ
คนทั้งสองเดินต้อนผู้รอดชีวิตเข้าไปในสนามกีฬาอย่างช้าๆ
