เล่มที่ 2 บทที่ 59 กระบี่โบราณตื่นขึ้นมา
จะว่าไป...
‘ศิษย์พี่หลัวก็ช่างเหลวไหลเสียจริง...’
จริงๆแล้ว หลินเฟยมีพร์ที่ไม่เลวเลยทีเดียว การประลองหลายครั้งที่ผ่านมา ทำให้เหล่าผู้าุโรู้ว่าท่ามกลางศิษย์สายในมากมาย มีเพียงหลินเฟยคนเดียวเท่านั้น ที่ได้ฝึกฝนทุกเคล็ดวิชากระบี่จนแตกฉาน พร์เช่นนี้ถือว่าไม่ธรรมดาจริงๆ
ทว่าศิษย์ที่มีพร์โดดเด่นเช่นนี้ กลับเลือกเคล็ดวิชาหมื่นกระบี่...
ต้นตอของทั้งหมดคงจะเป็เพราะศิษย์พี่หลัวนั่นแหละที่เขี้ยวลากดินจนเกินไป ทำให้ศิษย์ที่มีพร์ ต้องจำใจเลือกฝึกเคล็ดวิชาแบบนี้นี้เพียงเพราะไม่มีทางเลือก
ช่างน่าเสียดายไม่น้อยเลย...
เคล็ดวิชาหมื่นกระบี่จะก้าวหน้าได้ก็ต่อเมื่อฝึกฝนเคล็ดวิชากระบี่มามากพอ อย่างน้อยก็ต้องนับสิบชนิดขึ้นไป บัดนี้อยู่ถึงจะอยู่แค่ขั้นย่างหยวนยังไม่เท่าไรนัก แต่หากบรรลุขั้นมิ่งหุนหรือจิงตันขึ้นมาได้ล่ะก็ เกรงว่าจะต้องฝึกฝนนับร้อยปีจึงจะพัฒนาได้สักขั้น...
น่าเสียดายต้นกล้าดีๆเช่นนี้ กลับถูกศิษย์พี่หลัวทำลายโอกาสไปเสียนี่
“ในเมื่อหลินเฟยไม่เห็นค่า เช่นนั้นก็สละสิทธิ์ ให้คนอื่นไปแทนจะดีกว่า...”
พอได้ยินคำพูดของกู้เฟยเซียน ผู้าุโคนอื่นก็อดจะเกิดความรู้สึกดูแคลนขึ้นมาไม่ได้ ไม่มีแม้แต่เสียงตอบรับ ‘หลินเฟยไม่เห็นค่าบ้าบออะไรกัน คงคิดจะเปลี่ยนศิษย์ตัวเองเข้าไปแทนมากกว่า’
‘แล้วจะให้เปลี่ยนเป็ใครล่ะ?’
ต่อให้ไม่พูดชื่อออกมา ก็รู้เลยว่าจะต้องเป็ต้วนลั่ง ศิษย์หุบเขาเทียนจีของตนเอง...
“ดูนั่น กระบี่โบราณของชิวเย่หัว!” ทันใดนั้นเองผู้าุโหุบเขาอิ๋นก็ร้องขึ้นมา
คนที่นั่งอยู่ที่แห่งนี้ต่างก็เป็ผู้บำเพ็ญขั้นสูงระดับจิงตันขึ้นไปทั้งนั้น เหล่าศิษย์เบื้องหน้ามีขั้นบำเพ็ญเพียงย่างหยวนเท่านั้น โดยทั่วไปแล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร ก็ไม่อาจทำให้เหล่าผู้บำเพ็ญขั้นสูงแปลกใจได้
ทว่าตอนนี้ใบหน้าผู้าุโหุบเขาอิ๋น กลับเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ช่วยไม่ได้ เพราะกระบี่โบราณของชิวเย่หัวมีความเป็มาไม่ธรรมดาน่ะสิ
ผู้าุโทุกคนต่างก็รู้เื่ของชิวเย่หัวเป็อย่างดี เพียงแค่ไม่ได้พูดออกมาเท่านั้น พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่ากระบี่นั่นคืออะไร รู้เพียงว่าตอนที่ชิวเย่หัวเกิดมา ในมือได้อุ้มเอาแสงจันทร์สายหนึ่งออกมาด้วย ทว่าหลังจากนางเปล่งเสียงร้อง แสงจันทร์ในมือก็กลายเป็กระบี่โบราณทันที...
เ้าสำนักที่เห็นเหตุการณ์ในตอนนั้นถึงกับกล่าวว่า
“มีมนต์สะกดอย่างน้อยสามสิบหกสาย...”
หรือเรียกง่ายๆว่ากระบี่นั่นเป็ศาสตราวุธแต่กำเนิดโดยแท้จริง
ั้แ่นางเกิดมาจนถึงตอนนี้ กระบี่นั่นกลับดูไม่มีพลังอะไรเลยแม้แต่น้อย ราวกับเป็กระบี่ธรรมดาเล่มหนึ่งที่อยู่เคียงข้างชิวเย่หัวตลอดมาเท่านั้น แม้จะเป็ตอนฝากตัวเข้าหุบเขาอวี้เหิง หรือกระทั่งงานศิษย์สายตรงทั้งสิบสองสนามประลองก็ตาม
มันก็ไม่เคยได้ออกมาจากฝักเลยสักครั้งเดียว
แต่ทุกคนย่อมรู้ดีว่ากระบี่นั่น มีที่มาที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
ทว่าบัดนี้กระบี่ที่ไม่เคยออกจากฝัก กลับเปล่งประกายต่อหน้าผากระบี่แล้ว...
“นี่มัน...”
“จะตื่นแล้ว จะตื่นแล้ว...”
แม้แต่เ้าสำนักยังอดที่จะหันไปมองไม่ได้ ตอนนี้บนศีรษะของชิวเย่หัวมีดวงจันทร์ดวงหนึ่งลอยเด่นอยู่ แสงจันทร์ส่องสว่างปกคลุมไปทั่วร่าง กระบี่โบราณข้างกายก็เปล่งเสียงตอบรับ ก่อนที่จะมีลำแสงหลายสายพุ่งทะยานขึ้นฟ้า...
เหตุการณ์ประหลาดเบื้องหน้าเกิดขึ้นเป็เวลาหนึ่งเค่อเต็มๆ ก่อนกระบี่โบราณนั้นจะสงบลง ชิวเย่หัวได้ลูบยังตัวกระบี่เบาๆ ก่อนจะมองทะลุกระจกวารี หันมายิ้มให้เหล่าผู้าุโที่กำลังจ้องมองอยู่บนบัลลังก์...
“สำนักเวิ่นเจี้ยนใกล้จะรุ่งเรืองเต็มทีแล้ว...” เสียงของเหล่าผู้าุโเต็มไปด้วยยินดี
“กระบี่นั่นน่ะ แค่ถูกวิถีกระบี่กระตุ้นเท่านั้น จะตื่นขึ้นมาจริงหรือเปล่านั้น ก็ต้องดูกันต่อไป...” ถึงแม้เ้าสำนักจะพูดออกมาเช่นนี้ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความหวัง
เพราะลำแสงของกระบี่โบราณ ทำให้ใบหน้าของเหล่าผู้าุโเต็มไปด้วยความยินดี แม้แต่กู้เฟยเซียนยังลืมเื่หลินเฟยไปสนิท...
บางทีอาจเป็เพราะฟ้าลิขิตไว้แล้ว หลังจากกระบี่โบราณของชิวเย่หัวตื่นขึ้นมา ในวันรุ่งขึ้นทั่วร่างของถังเทียนตู ก็มีภาพัเก้าตนปรากฏขึ้น ราวกับว่าัทั้งเก้าได้ลงมาจุติจริงๆ บัดนี้กำลังบินวนรายล้อมอยู่ที่ผากระบี่นานถึงครึ่งชั่วยาม ก่อนที่ัทั้งเก้าตนจะคำรามออกมา แล้วหายกลับเข้าสู่ร่างของถังเทียนตู
“นี่มัน...” เหล่าผู้าุโรู้สึกยินดีขึ้นมาทันที เพราะผู้ที่ฝึกฝนเคล็ดวิชากระบี่ไร้พ่ายจนเกิดัเก้าตนคนก่อน ก็เป็ศิษย์หุบเขาเทียนเฉวียนเช่นเดียวกัน เขาคนนั้นก็คืออาจารย์ของถังเทียนตูนั่นเอง แต่เพราะได้ทำเื่บางอย่างไว้ จึงเกือบทำให้สำนักเวิ่นเจี้ยนพังพินาศ สุดท้ายอัจฉริยะที่สำเร็จเคล็ดวิชากระบี่ไร้พ่ายคนนั้น ก็สิ้นชีพภายใต้คมกระบี่ของหลัวเสิ่นเซียว...
นี่ถือเป็าแของสำนักเวิ่นเจี้ยนเลยก็ว่าได้ ต่อให้ผ่านมาถึงร้อยปีแล้ว ก็ยังไม่มีใครกล้าเอ่ยถึงเื่นี้อีก...
คิดไม่ถึงเลยว่าร้อยปีให้หลัง หุบเขาเทียนเฉวียนกลับมีอัจฉริยะอีกคนถือกำเนิดขึ้น แถมยังสามารถฝึกฝนจนเกิดภาพนิติัเก้าตนได้อีกด้วย...
เวลานี้เหล่าผู้าุโจึงปลื้มปีติเป็อย่างมาก
ทั้งกระบี่โบราณที่ตื่นขึ้นมา ทั้งัทั้งเก้าที่ปรากฏตนขึ้น ล้วนเป็สัญญาณที่ดีบ่งบอกว่าสำนักเวิ่นเจี้ยนแห่งนี้ใกล้จะถึงยุครุ่งเรืองแล้ว...
และเวลาก็ล่วงเลยไปอีกสามวัน...
จนถึงตอนนี้เหล่าศิษย์สายในได้เข้ามาบำเพ็ญฝึกฝนที่ผากระบี่ได้ห้าวันแล้ว เวลาได้ล่วงเลยมาครึ่งทาง หลังจากชิวเย่หัวและถังเทียนตู ก็มีสือเหออีกคนที่บรรลุจนได้เขตแดนกระบี่ขั้นต้น กระบี่ทั้งสามสิบหกเล่มพากันส่งเสียงกู่ร้อง ก่อนลำแสงกระบี่จะกวาดทำลายล้างไปไกลนับร้อยลี้!
แม้กระทั่งซ่งเทียนสิงก็เกิดภาพนิมิตเซียนมารตนที่สิบสี่ขึ้นมาได้...
เรียกได้ว่าศิษย์นับสิบที่ได้เข้ามาฝึกฝนต่างก็ได้ประประโยชน์ไปไม่น้อยเลย ทั้งชิวเย่หัว ถังเทียนตู แล้วก็สือเหอ ประโยชน์ที่ได้ในครั้งนี้ เพียงพอที่จะส่งผลต่อชีวิตของพวกเขาทเลยทีเดียว...
เว้นแต่หลินเฟยเท่านั้น...
เขายังคงลอยชายไม่ทำอะไรเช่นเดิม
แต่จะบอกว่าไม่ทำอะไรเลยก็ไม่ถูก...
เพราะหลินเฟยดูเหมือนจะขยันที่สุดแล้วก็ว่าได้ เหล่าผู้าุโที่สังเกตจากกระวารีนั้นเอง ก็เห็นว่าตลอดห้าวันที่ผ่านมา ศิษย์หุบเขาอวี้เหิงคนนี้ถือว่าขยันมากทีเดียว...
ทุกเช้ามืดหลังตื่นนอน หลินเฟยก็เริ่มโคจรเคล็ดวิชาหมื่นกระบี่ เพราะนี่เป็กิจวัตรที่ต้องทำประจำทุกวัน หลังจากโคจรพลังเสร็จก็ออกไปหาอะไรรองท้อง อย่างไรก็ตามเขายังอยู่แค่ขั้นย่างหยวน ไม่เหมือนผู้บำเพ็ญขั้นมิ่งหุนหรือจิงตันที่สามารถอิ่มทิพย์ได้ หลังจากทานอาหารเสร็จ หลินเฟยก็เริ่มฝึกเคล็ดวิชากระบี่...
เมื่อได้เห็นหลินเฟยฝึกวิชากระบี่ เหล่าผู้าุโก็ถึงกับตกตะลึงเลยทีเดียว...
มันช่างน่าตื่นตาตื่นใจเป็อย่างมาก
พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าคนคนหนึ่งจะสามารถเรียนรู้เคล็ดวิชากระบี่ได้มากถึงเพียงนี้ ลองนับคร่าวๆแล้วมีอย่างน้อยร้อยเคล็ดวิชาเลยทีเดียว ั้แ่กระบี่ระลึกตนจนถึงอัสนีล่วงลับ เรียกได้ว่าเคล็ดวิชากระบี่ของสำนักเวิ่นเจี้ยนั้แ่ขั้นมิ่งหุนลงมา ไม่มีวิชาใดเลยที่หลินเฟยไม่รู้...
แถมยังฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ ไม่ใช่แค่รู้เพียงผิวเผินอย่างที่ทุกคนเข้าใจมาตลอด...
เมื่อสังเกตมาถึง่ท้าย เหล่าผู้าุโก็ถึงกับตาค้างไปด้วยความตกตะลึง นี่สินะ ที่เขาว่าคนเราย่อมมีความถนัดแตกต่างกันออกไป
หลังจากหลินเฟยฝึกเคล็ดวิชากระบี่นับร้อยจบ ดวงสุริยันก็ใกล้ลับฟ้าพอดี หลินเฟยจึงกลับมาโคจรเคล็ดวิชาหมื่นกระบี่ยามสนธยาอีกครั้ง
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
