ภายในห้องพักของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ชายหนุ่มผู้เป็นักผจญภัยระดับกลางนั่งอยู่บนขอบเตียง ดวงตาเขาเป็ประกายประกายของความเชื่อมั่นและความฝันที่กำลังขยายตัวออกไปทุกขณะ เขาได้คลุกคลีกับพวกของ ริค อยู่หลายวัน และเขายังได้รับการปฏิบัติอย่างดี
มาเรียนั่งพิงหน้าต่าง เปิดม่านรับลมเย็นยามค่ำคืน แต่ใบหน้าเธอกลับเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ
“รู้ไหมมาเรีย...”
เสียงเขาดังขึ้น ราวกับกลั้นไว้ไม่ไหว
“ผมเริ่มรู้สึกว่า... การได้มากับพวกเขากลุ่มของริค มันเหมือนพรจากฟ้า”
เขาหันมามองเธอ ตาวาวด้วยแรงศรัทธา
“ดูพวกเขาสิ... ทุกคนต่างมีพลัง มีจุดหมาย มีความกล้าหาญชนิดที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต! ผมว่า... ผมเจอหนทางของตัวเองแล้วล่ะ!”
มาเรียหลุบตาลงช้า ๆ ไม่พูดอะไรในทันที
“ผมรู้สึกว่า ผมโชคดีมากนะ ที่ได้ติดตามคนกลุ่มนี้”
เขาพูดต่อ มือกำหมัดแน่น
“มาเรีย เธอรู้ไหม ถ้าผมได้ต่อสู้อยู่ข้างพวกเขาเรื่อย ๆ อีกไม่นานผมจะต้องกลายเป็นักผจญภัยระดับสูงแน่นอน! แล้วผมก็จะมีชีวิตที่ดีพอสำหรับคุณ!”
มาเรียยังเงียบอยู่อีกครู่ ก่อนจะพูดเสียงเบา
“…แต่คุณรู้จักพวกเขาดีพอแล้วหรือยัง?”
ชายหนุ่มชะงักเล็กน้อย “หืม?”
เธอเงยหน้าขึ้น สบตาเขา
“กลุ่มผู้กล้า... ดูภายนอกเหมือนเป็แสงสว่าง แต่แสงสว่างที่แรงเกินไป... ก็เผาไหม้ทุกอย่างที่อยู่ใกล้ได้เช่นกัน”
“เธอไม่ไว้ใจพวกเขาเหรอ?”
เขาถามด้วยน้ำเสียงเริ่มแข็งขึ้นนิดหน่อย
“พวกเขาช่วยคนไว้ตั้งเท่าไร นำชัยชนะกลับมาให้หมู่บ้านตั้งกี่ครั้ง”
“ฉันไม่ได้ไม่ไว้ใจ...”
เธอถอนหายใจ
“แต่ฉัน...ระวัง”
เมื่อชายหนุ่มได้ยินดังนั้น เขาก็ยิ้มจาง ๆ แต่แฝงไปด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง
“เธอกังวลมากไปน่ะสิ มาเรีย พวกเขาเก่งขนาดนั้น แถมยังเป็กลุ่มผู้กล้าอีก พวกเขาไม่มีวันจะทำให้พวกเราต้องผิดหวังหรอก”
มาเรียเม้มริมฝีปากเล็กน้อย
“บางครั้ง... ความศรัทธาที่มากเกินไป ก็บดบังความจริงที่อยู่ตรงหน้า”
ชายหนุ่มหันหน้าหนีเล็กน้อย
“ผมรู้...” เขาว่าเบา ๆ “แต่ผมก็เลือกแล้ว ที่จะเดินตามพวกเขา เพราะถ้าไม่ใช่ทางนี้ ข้าจะไม่มีวันได้เติบโต ไม่มีวันจะได้... อยู่ข้างเธอด้วยฐานะที่เหมาะสม ไม่สามารถช่วยเธอจากไอ้พวกชั่ว นั่นได้”
มาเรียนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะพูดเบา ๆ
“งั้น... คุณช่วยสัญญาว่าจะระวังตัวด้วยนะคะ”
ชายหนุ่มยิ้มให้ มาเรีย ดูเหมือนว่าถึงมาเรียจะเป็กังวลแต่เธอก็ยังยอมรับในการตัดสินใจของเขา เขาคิดว่า มาเรีย ช่างเป็คนรักที่แสนดีจริงๆ
....
เมื่อมาเรียได้รู้ว่าคนรักของเธอคิดกับกลุ่มผู้กล้าในแง่ดีขนาดนั้น เธอจึงไม่กล้าบอกสิ่งที่เธอกังวลมากที่สุดให้เขารู้
เธอคิดว่า สายตาของพวก ริค ที่มองเธอมันเหมือนไอ้พวกคนรวยชั่วๆ นั่นที่ทำเื่โหดร้ายกับเธอ