หลังการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น เหอเจี้ยนหนิงควรจะกลับได้แล้ว แต่เขากลับไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัวไปไหน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงมื้อเย็น “เย็นนี้กินอะไรกันดีครับ?” เหอเจี้ยนหนิงเอ่ยถามขึ้นลอยๆ ประโยคเดียวสั้นๆ ทำเอาทุกคนในห้องเงียบกริบ ฮวาเจาคิ้วกระตุก พูดไ...