เหลียงเฉิงตี้มองลูกชายที่ตัวสูงเกือบเท่าตัวเอง ในความทรงจำยังเป็นแผ่นหลังเล็กๆ ที่ถูกขันทีแอบแบกออกจากวังในคืนฝนพรำ หลายปีมานี้เหลียงเฉิงตี้ลืมแผ่นหลังนั้นไม่ได้ คงจะเป็นเพราะรู้สึกได้ว่าหลังจากออกประตูวังไป เซียวเหิงยังหันมามองบนกำแพง เหลียงเฉิง...