บทที่ 402 พระจันทร์โกรธา!        “ช่วย... ช่วยมัน...”        ฉู่อวิ๋นเปล่งเสียงที่ฟังไม่ได้ศัพท์ออกมาสองสามคำ ใช้แรงเฮือกสุดท้ายพลิกตัวกลับ จนกระอักเลือดออกมา จากนั้นก็ยื่นก้อนเล็กๆ ที่ชุ่มเลือดออกไปจากอ้อมกอดอันอบอุ่น        เมื่อทุกคนเห็นเช่นนั้น ต...