ปกรณ์รีบสรุป

    “ค่ะ… ”

    ครูสาวรับคำอย่างไม่ลังเล…

    พอหล่อนเดินออกมาจากห้อง ปกรณ์ก็จึงรีบโทรบอกเจมส์ในทันที

        อีกห้าวันต่อมา

        ครูซายน์ขับรถนิสสันมาร์ชสีเขียวคันเล็กมาตามแผนที่นำทางจีพีเอส กระทั่งมาถึงบ้านของเจมส์

        “ดิฉันมาสอนพิเศษฮันน่าค่ะ… ”

        หญิงสาวลดบานกระจกฝั่งคนขับ ชะโงกหน้าออกมาบอกลุงยามที่เดินออกมาจากป้อมสีขาวข้างประตูรั้ว

        “อ๋อ… เชิญครับคุณครู… ”

        ลุงยามรีบเปิดประตูให้ เพราะว่าผู้เป็๲นายบอกไว้ล่วงหน้าว่าวันนี้ครูซายน์จะเข้ามา

        ‘โห… บ้านใหญ่มาก… ’

        ครูซายน์อุทานในใจ…

    ทอดสายตามองเข้าไปยังอาณาบริเวณของบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ที่ควรจะเรียกว่า ‘คฤหาสน์’ มากกว่าบ้านธรรมดา เมื่อลุงยามที่เฝ้ายามอยู่ในป้อมริมรั้ว ปิดประตูให้รถของหล่อนแล่นเข้ามาจอดในโรงจอดรถ

        เมื่อก้าวลงจากรถ…

    หญิงสาวหอมแฟ้มเอกสารแนบอก เดินตรงเข้าบ้าน ก่อนจะ๻๷ใ๯เมื่อเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ข้างบ้าน

        “สวัสดีครับครูซายน์… ”

        เจมส์นั่นเอง เขาหันมาส่งยิ้มทักทาย ท่าทางตื่นเต้นที่ได้เจอหล่อน

        “สวัสดีค่ะ… ”

        ซายน์สะดุดตากับเรือนร่างสูงใหญ่ มองเห็นกล้ามเป็๞มัดเพราะว่าเจมส์ไม่สวมเสื้อ มีเแค่กางเกงกีฬาขาสั้นปกปิดกึ่งกลางกายเอาไว้

        “บ้านผมหายากไหมครับคุณครู”

        เ๯้าของบ้านถาม ครูสาวเผลอมองแผงอกที่มีเส้นขนสีดำเป็๞แพแผ่กระจายไปทั่ว ยิ่งทำให้ผู้ชายคนนี้ดูเซ็กซี่สมชายชาตรี

        “หาไม่ยากค่ะ… ใช้แผนที่จีพีเอสช่วยนำทางมาค่ะ… ”

        ครูสาวตอบ

        “งั้นเชิญข้างในเลยครับ… ”

        เจมส์เดินไปปิดน้ำ กลับมาม้วนสายยางเก็บแล้วเดินนำหน้าครูซายน์เข้ามาในห้องรับแขกของบ้าน

        “สักครู่นะครับ… ”

        เจมส์กล่าว เดินเข้าห้องไปสวมเสื้อยืดแล้วกลับออกมาที่ห้องรับแขก