ลุงนวยเตือน ตุลย์มองมีดคมกดลงบนก้านผักชีเป็๲จังหวะ

    แต่ที่ทำเอาใจเต้นระทึก… รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างประหลาดล้ำ ก็เพราะรู้สึกว่ามีบางอย่างแข็งๆ เป็๞ดุ้น… กำลังดุนดันเสียดสีอยู่ระหว่างง่ามก้นของตน

    “อ๊ะ… ”

    ตุลย์เผลออุทานเบาๆ ลองแอ่นก้นออกมาให้แน่ใจ ว่าอะไรที่กำลังบดคลึงง่ามก้นของตน คราวนี้ชัดเลย… เอ็นอุ่น… ดุ้นมหึมา

    “หั่นเป็๲แล้วใช่ไหม… ”

    ร่างสูงใหญ่ที่ประกบอยู่ทางด้านหลังกระซิบถามข้างหู ลำตัวกำยำไปด้วยมัดกล้ามเบียดเข้ามาแนบชิดแผ่นหลัง ทำเอาตุลย์ขนลุกซู่ บางอย่างแข็งๆ ยังไถถูดุนดันอยู่กับร่องก้นกลมกลึง

    “ปะ… เป็๲แล้วครับ… ”

    ตอบเสียงสั่น มือก็สั่น ใจก็สั่น… ไม่รู้ว่าทำไมต้องสั่นขนาดนี้

    “งั้นก็หั่นมะเขือเทศให้ด้วย… ต้มยำสูตรของลุงใส่มะเขือเทศสดยิ่งได้รสชาติแซ่บอย่าบอกใคร… ”

    ลุงนวยบอกแล้วขยับออกมา ก้าวเดินออกไปจากครัว ปล่อยให้ตุลย์ยืนหั่นมะเขือเทศไปทั้งมือที่สั่น ใจเต้นระทึก… แม้ลุงนวยจะขยับออกไปแล้วก็ตาม แต่ทว่าความรู้สึกนั้นยังอยู่

    “ให้ตายเถอะโรบิ้น… ”

    ตุลย์สูดหายใจแรง…

    เริ่มสงสัยในรสนิยมของลุงนวยว่าแกชอบไม้ป่าเดียวกันหรือยังไง… ส่วนรสนิยมของตัวเองนั้นตุลย์รู้มานานแล้วว่าชอบแบบไหน แต่ก็เก็บซ่อนเอาไว้… ไม่กล้าบอกให้ใครรู้  

    “คุณพระ… ”

    ตุลย์อุทาน คิดไม่ถึงว่าจะได้มาเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดเช่นนี้

    ในเวลาต่อมา

    สี่ทุ่มกว่าๆ ตุลย์กับลุงนวยนั่งคุยกันอยู่ที่เก้าอี้ไม้หน้าบ้านได้พักใหญ่ๆ วางแผนกันว่าพรุ่งนี้จะไปเที่ยวที่ไหน

    “มีเกาะเล็กๆ อยู่ที่นึง… ผู้คนเรียกขานกันว่าเกาะลับ เพราะว่ายังไม่ค่อยมีใครรู้จัก ที่นั่นหาดสวยมาก น้ำใสแจ๋ว ทรายขาวละเอียด… ”

    ลุงนวยแนะนำสถานที่แห่งหนึ่ง

    “น่าสนใจครับ… พาผมไปนะครับ”

    ตุลย์ตื่นเต้น

    “ได้เลย… แต่เราต้องเช่าเรือสปีดโบ๊ทขับเข้าไปที่เกาะ… ”

    ลุงนวยกล่าว

    “งั้นลุงจัดการได้เลยครับ… เดี๋ยวผมรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างเอง… ”

    ตุลย์สรุป

    “ได้เลย… ว่าแต่ตอนนี้ดึกแล้วนะ เอ็งไปอาบน้ำก่อนดีกว่า… ห้องน้ำอยู่หลังบ้าน”

    “ครับ… แล้วปกติลุงอาบที่ไหนครับ”

    “ก็ในห้องน้ำนั่นแหละ… แต่บางครั้งลุงก็ไปอาบในคลองหลังบ้าน ถ้าเอ็งสนใจอยากจะลองเล่นน้ำคลอง เอาไว้พรุ่งนี้ลุงจะพาไป”

    “ขอบคุณครับ”

    ตุลย์ยกเบียร์ในกระป๋องที่เหลือขึ้นดื่มจนหมด ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ ถือประป๋องเปล่ามาทิ้งลงในถังขยะแล้วเดินเข้ามาอาบน้ำ

    เสร็จจากอาบน้ำ…

    ตุลย์สวมกางเกงขาสั้นกับเสื้อกล้ามสีขาวบางๆ จากนั้นก็ลองขึ้นมานอนบนเตียง จมูกได้กลิ่นกายของลุงนวยที่ติดอยู่บนที่นอน

    ช่างน่าแปลก… ไม่น่าเชื่อว่ากลิ่นเหงื่อกลิ่นตัวชาวประมงบ้านๆ อย่างลุงนวย จะทำให้ตุลย์รู้สึกใจเต้นระทึก

    ร่างกายของตุลย์เกิดอาการตื่นตัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่เป็๲ฟูกนอนที่ค่อนข้างแข็งกระด้างด้วยซ้ำ