“เห็นเป็นนาง?” เฉิงอิงเหยียดกายนั่งหลังตรงอย่างเชื่องช้า เขาใช้ดวงตาคู่งามจ้องมองเหลียงอู๋ซวงอย่างเฉยชา ตามด้วยยกมือขึ้นไปลูบไล้พวงแก้มของนาง        ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองขยับใกล้กระชั้นชิดกว่าเดิมไม่น้อย กลิ่นหอมของไม้จันทน์ลอยอบอวลอยู่รอบ...