เก้าอี้กระแทกร่างของไป๋เซี่ยเหออย่างแรง        ว่านถีซือเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะลั่นอย่างกำเริบเสิบสาน “เป็นอย่างไร? ยาเหมิงฮั่น[1]ที่ข้าทำเองนั้นไร้สีไร้กลิ่น ประสิทธิภาพไม่เลวเลยกระมัง”        ไป๋เซี่ยเหอทรุดลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ไม่ว่านางจะ...