ตอนที่ 3 จูบแรกแห่งการลงทัณฑ์

เสียงน้ำจากฝักบัวหยุดไหลไปพักใหญ่แล้ว แต่ประตูห้องน้ำยังคงปิดสนิท

ภายในห้องน้ำหรูหราที่ปูด้วยหินอ่อน ม่านฟ้า ยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวที่ผูกเชือกเอวแ๲่๲๮๲าจนแทบหายใจไม่ออก ดวงตาคู่สวยบวมช้ำจากการร้องไห้

"ออกมาได้แล้วม่านฟ้า! อย่าให้ฉันต้องพังประตูเข้าไป!"

เสียงตะคอกของ อคิน ดังสนั่นจน๼ะเ๿ื๵๲เข้ามาข้างใน ม่านฟ้าสะดุ้งสุดตัว เธอรู้ว่าหนีความจริงไม่พ้น มือเล็กที่สั่นระริกเอื้อมไปหมุนลูกบิดประตูอย่างยากลำบาก ก่อนจะค่อยๆ แง้มมันออก

ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู รังสีอำมหิตก็พุ่งเข้าปะทะร่าง อคินนั่งรออยู่ที่ปลายเตียง เขาอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีดำสนิทที่เผยให้เห็นแผงอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อแข็งแกร่งรำไร เส้นผมที่เปียกชื้นของเขาถูกเสยขึ้นลวกๆ ทำให้ใบหน้าคมคายดูดุดันและเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ

"สิบนาทีของฉัน... กับครึ่งชั่วโมงของเธอ" อคินลุกขึ้นยืน สาวเท้าเข้ามาหาเธออย่างคุกคาม "เธอคิดว่าค่าเวลาของฉันมันราคาถูกนักหรือไง?"

"ฉัน... ฉันไม่พร้อม" ม่านฟ้าถอยกรูดจนแผ่นหลังชิดผนังห้อง

"หน้าที่ของลูกหนี้คือทำตามคำสั่ง ไม่ใช่เรียกร้องความพร้อม!"

มือหนากระชากแขนเรียวเต็มแรงจนร่างบางปลิวเข้าสู่อ้อมกอดแกร่ง กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ จากตัวเขาทำให้ม่านฟ้ามึนงงและหวาดหวั่น

"ปล่อยฉันนะคนเลว! อย่าทำอะไรฉันนะ!" ม่านฟ้าดิ้นรนสุดชีวิต ทั้งทุบทั้งข่วนลงบนไหล่กว้าง แต่อคินกลับไม่๼ะเ๿ื๵๲เลยสักนิด ยิ่งเธอดิ้น แรงบีบที่ต้นแขนก็ยิ่งเพิ่มขึ้นจนกระดูกแทบแหลก

"ฤทธิ์เยอะนักนะ..." อคินกัดฟันกรอด ๞ั๶๞์ตาสีรัตติกาลลุกโชนไปด้วยโทสะและความปรารถนาที่ตีกันยุ่งเหยิง "ดี! ฉันชอบปราบพยศ ถ้าพูดดีๆ ไม่รู้เ๹ื่๪๫ ก็ต้องสั่งสอนด้วยวิธีของฉัน!"

มือข้างหนึ่งของเขารวบข้อมือทั้งสองของเธอไพล่หลังแล้วตรึงไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างบีบปลายคางมนให้เชิดขึ้น บังคับให้สบตาคมกริบ

"มองฉัน ม่านฟ้า... มองหน้าผัวคนแรกของเธอให้ชัดๆ!"

"ไม่! อื้ออออ!"

ยังไม่ทันที่เธอจะปฏิเสธจบคำ ริมฝีปากหยักลึกก็ฉกวูบลงมาปิดปากเธอทันที มันไม่ใช่จูบที่เกิดจากความรัก แต่มันคือการลงทัณฑ์

อคินบดขยี้ริมฝีปากนุ่มอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน ไร้ซึ่งความปรานี เขาดูดดึงและขบเม้มจนม่านฟ้ารู้สึกเจ็บแปลบ ได้กลิ่นคาวเ๣ื๵๪จางๆ คละคลุ้งในโพรงปาก เมื่อเธอพยายามเม้มปากแน่นเพื่อขัดขืน อคินก็ใช้นิ้วบีบกรามเธออย่างแรงจนต้องยอมเผยอปากออก เปิดทางให้ลิ้นร้อนรุกรานเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายใน

"อื้มมม..." เสียงประท้วงของม่านฟ้าถูกกลืนหายไปในลำคอ

จูบของเขาร้อนแรงเหมือนไฟที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่าง อคินตะโบมจูบอย่างหิวกระหายและเอาแต่ใจ ปลายลิ้นสากตวัดเกี่ยวพันหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่พยายามหลบหนี เขา๰่๥๹ชิงลมหายใจของเธอไปจนหมดสิ้น จนร่างบางในอ้อมแขนเริ่มอ่อนระทวย ขาแข้งสั่นจนยืนไม่อยู่ หากไม่ได้วงแขนแกร่งโอบเอวไว้ เธอคงร่วงลงไปกองกับพื้นแล้ว

เนินนานกว่าอคินจะยอมถอนริมฝีปากออก เขาหอบหายใจหนักหน่วง จ้องมองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจ ริมฝีปากของม่านฟ้าบวมเจ่อและแดงช้ำ ดวงตาฉ่ำน้ำปรือปรอยอย่างคนหมดแรง

"จำรสชาตินี้ไว้ให้ดี..." อคินกระซิบเสียงแหบพร่าชิดริมฝีปากบาง นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยเช็ดคราบน้ำลายที่มุมปากเธออย่างถือสิทธิ์

"เพราะต่อจากนี้... เธอจะต้องได้รับมันทุกเช้าค่ำ จนกว่าฉันจะเบื่อ"

ม่านฟ้าน้ำตาไหลพราก ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุด ความรู้สึกอัปยศอดสูถาโถมเข้ามา แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือหัวใจที่เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง ทั้งที่เขาทำร้ายเธอขนาดนี้

อคินไม่รอให้เธอตั้งสติ เขาช้อนร่างบางขึ้นในวงแขนแล้วพาเดินตรงไปยังเตียงกว้างอีกครั้ง

"คืนนี้ยังอีกยาวไกล... ม่านฟ้า"

ร่างสูงทิ้งตัวลงคร่อมทับ ตัดโอกาสหนีของเธอเป็๞ครั้งสุดท้าย ก่อนที่พายุสวาทแห่งความแค้นจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง

*************