ร่างอวบอิ่มค่อนไปทางอ้วนกลม พลิกกายภายใต้ผ้านวมอุ่นนุ่มไปมาอย่างปวดเมื่อยราวกับไปทำงานหนักมาเสียจนร่างกายปวดเมื่อยไปหมด หลังถูกเสียงพูดคุยโหวกเหวกของผู้คนด้านนอกห้องปลุกให้ตื่นจากการหลับไหล 'หลิวฟางอี้' รู้สึกว่าการตื่นในเช้าวันนี้ราวร่างกายได้รับการหลับไหลไปเสียนาน เปลือกตาที่ขยับขยุกขยิกไปมาเริ่มเปิดขึ้นและกระพริบช้า ๆ เมื่อยังมองสิ่งรอบตัวไม่ถนัดนัก
"หื้อ"
คิ้วโก่งเรียวเรียงเส้นสวยดุจคันธนูขมวดลงเล็กน้อย ยามเมื่อดวงตากลมโตกวาดมองไปทั่วห้องที่นางอาศัยนอนหลับไหลมาทั้งคืนด้วยบรรยากาศรอบตัวที่ไม่คุ้นเคย
หนอยแน่! จ้าวเจิ้งซิน สาวใช้ข้างกายนางนี่ใช้ไม่ได้เสียจริงปล่อยให้ตนเหลวไหลสิ้นดี เมื่อคืนที่จวนตระกูลฟู่ มีงานเลี้ยงฉลองที่คุณหนูรองได้จัดขึ้น หลิวฟางอี้และคุณหนูตระกูลต่าง ๆ ล้วนได้รับเทียบเชิญเช่นกัน หากแต่เมื่อคืนเกรงว่านางคงเผลอดื่มเข้าไปมากนักกระมัง ถึงเมามายจนไร้สติแม้ทางกลับจวนก็หลงลืมเสียแล้ว แต่เช่นไรคนจวนตระกูลฟู่ใช้ได้เสียที่ไหนใยไม่ส่งข้ากลับจวนเล่า งานนี้คงหาทางเอาตัวรอดยากจากไม้เรียวของบิดาเสียแล้ว แค่คิดก็ขยาดกลัวยิ่งนัก คิดดังนั้น หลิวฟางอี้ก็เด้งตัวขึ้นจากเตียงนุ่นทันที ขาวาดลงจากเตียงนุ่ม แม้ห้องที่นางอาศัยนอนเมื่อคืนจะถูกตกแต่งอย่างหรูหราสมฐานะเศรษฐีใหญ่แห่งเจียงซี แต่หลิวฟางอี้ไม่ได้ใส่ใจจะชื่นชมนัก
"ตาย ตาย ท่านพ่อ ท่านแม่ตีข้าตายแน่ ๆ งานนี้ตาย ๆ "
ด้วยความรีบร้อนหาได้สนใจอาภรณ์ที่หลุดลุ่ยของตนไม่
'ปึก ปึก หลิวฟางอี้ ฟู่หลางเทียน ลูกฟู่ พี่หลางเทียน ตื่น ตื่น'
'หลิวฟางอี้.....เ้าเด็กเหลวไหล เ้าเปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ'
ขาที่กำลังจะก้าวลุกพลันชะงักหลังได้ยินเสียงเรียกของบิดามารดาตน ตาสวยปิดลงอย่างยอมรับในชะตากรรมที่กำลังจะเผชิญเมื่อเปิดประตูตรงหน้าออกไปพบบิดามารดา
"ฮื้อ ฟางอี้ เห็นทีวันนี้เ้าต้องชะตาขาดเป็แน่ ฮื้อ"
ขณะที่คร่ำครวญออกมา พลันสะดุดหูกับชื่อของ 'ฟู่หลางเทียน' ใบหน้าค่อยๆ หันหน้ากลับไปมองที่เตียงที่ยามนี้มีบุรุษที่หน้าตาหล่อเหลากำลังจัดชุดที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่
"เฮือก! คุณชายฟู่!"
ไม่ถูกต้อง! หลิวฟางอี้ะโในใจ ชายที่นางแอบมีใจให้ั้แ่จำความได้ แต่เขาช่างไร้ใจกับนางที่ผ่านมาเขาหาได้เสียเวลามองหญิงอวบอ้วนอัปลักษณ์เช่นตนไม่ บัดนี้กำลังจัดชุดอาภรณ์ที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ ตาคมเหลือบมองมายังตนไร้ซึ่งถ้อยคำถามไถ่
"ฟู่หลางเทียน" คุณชายตระกูลฟู่ที่เติบใหญ่มาด้วยรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาสมกับที่บุรุษเพศควรจะมี ปีนี้ก็อายุได้ 20 ปี แต่ไร้วี่แววว่าจะแต่งฮูหยินน้อยเข้าจวน ปัญหานี้เป็ที่ถกเถียงของนายท่านและฮูหยินรองที่รักหลางเทียนเช่นลูกแท้ ๆ ของนางเป็อย่างมาก จนฟู่เสี่ยวซีผู้เป็น้องสาวได้หมั้นหมายและเตรียมจะแต่งงานในปลายวสันต์ฤดูหน้าที่กำลังจะมาถึง ด้วยรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาทั้งยังเป็บุตรชายคนเดียวของตระกูลฟู่ที่ร่ำรวยไม่น้อยไปกว่าราชวงศ์ รสนิยมหรูหรา คารมณ์คมคาย ร่ำลือกันว่าเื่การเป็นักรักก็ไม่ได้ด้อยน้อยกว่าผู้ใด รวมไปถึงความเก่งกาจเล่ห์เหลี่ยมด้านการค้าขายที่หาตัวจับได้ยาก จึงเป็ที่หมายปองของสาวน้อยใหญ่ไม่เว้นแม้แต่คุณหนูในตระกูลสูงศักดิ์ และเหล่าองค์หญิงในราชวงศ์
หมับ! "เดี๋ยว!"
มือแกร่งคว้ากำข้อมืออวบๆ ของหญิงตรงหน้า อาภรณ์ที่หลุดลุ่ยจนเผยให้เห็นเนื้อนวลเนียนขาวผ่อง เนินสราญอวบอิ่มโผล่พ้นออกมาจนเผยให้เห็นรอยแดงไล่ั้แ่ลำคอลามจนถึงเนินอกอิ่มให้ได้ยล ซึ่งสิ่งเหล่านี้หลางเทียนเห็นมานักต่อนักที่หอโคมแดงขึ้นชื่อหาได้หวั่นไหวกับภาพเย้ายวนของดรุณีอวบอ้วนตรงหน้าไม่ กับรู้สึกรังเกียจเสียยิ่งกะไรยามนึกถึงเื่ราวที่ได้ฟังมาจากน้องสาวอันเป็ที่รักในสิ่งที่นางกระทำ สายตาคมกวาดมองหญิงสาวเ้าเนื้อที่นั่งหายใจหอบแรง ใบหน้าแดงก่ำอย่างสะเทิ้นอายยามที่เขาไล่สายตามอง นิ้วมืออวบพยายามรวบเอาสาปอาภรณ์ที่แหวกออกจากฝีมือของตนที่จงใจทำขึ้นเพื่อหวังผล
"หึ สตรีน่ารังเกียจเ้ายั่วยวนข้าจน จนข้า ช่างเถอะ รีบจัดการตนเองให้เรียบร้อย"
............
