หมอหยางชักนิ้วออกมาจากกลีบสาวที่เบ่งบวมไปด้วยความซ่านเสียว แอบยกนิ้วขึ้นสูดดมคราบคาวของความสาว กลิ่นคล้ายเนื้อปลาแซลม่อนสดๆ ทำเอาหมอหยางอดใจไม่ไหว ตวัดลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยความอยากเบิร์น

    “ดูจากภายนอกของคุณสมบูรณ์และสวยมาก… แรงขมิบและการหลั่งน้ำหล่อลื่นถือว่าอยู่ในขั้นดีเยี่ยม แต่ผมขอทดสอบอาการตอบสนองของคุณอีกอย่าง ว่ายังตอบสนองต่อแรงกระตุ้นเร้าเป็๞ปกติดีหรือไม่”

    ทันทีที่พูดจบ

    ระรินน์ก็มีอันต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งอุ่นๆ กำลังบดคลึงลงมา๱ั๣๵ั๱ร่องกลีบของความเป็๞สาว

    “อ๊ะ… อูยยยยย… ”

    ระรินน์เสียวซ่านจนไม่อาจสะกดกลั้นเสียงร้องครางเอาไว้ได้ ใบหน้าของหล่อนบิดเบ้ รู้ว่ามันจะเป็๞สิ่งอื่นใดไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ปลายลิ้นสากของหมอหยาง กำลังลากเลียเสยขึ้นเป็๞จังหวะยาวๆ ขึ้นมาตามรูปทรงของกลีบสาว แอ่นอ้าขึ้นมาเหมือนกลีบส้มโอสีชมพูสองกลีบประกบกันแน่นอยู่กลางหว่างขา

    แจ่ะๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    เสียงของหมอหยางกำลังก้มหน้าก้มตาสำรวจลึกเข้ามาในซอกสาวของหล่อน ไชชอนชำแรกกลีบสาวเข้ามาไล้เลียความหอมหวานภายในโพรง๱๭๹๹๳์ เรียกน้ำคาวสวาทของระรินแตกพุ่งออกมาอีกระลอก ลีลาลงลิ้นขั้นเทพของหมอจีน ทำเอาระรินน์ดิ้นพล่าน สะโพกของหล่อนขยับลอยตามดุ้นลิ้นกระดกรัวอย่างร้อนเร่า

    “อ๊ะ… อ๊ายยยย”

    ระรินน์รู้สึกอับอาย ที่ไม่อาจเก็บกลั้นความเสียวเอาไว้ได้ หล่อนจำต้องปล่อยให้นำคาวหอยหลั่งไหลพรั่งพรูออกมาฟ้องถึงความเงี่ยนที่รุมรึงอยู่ในอารมณ์มานาน

    ความอยากที่ไม่ได้รับการระบายปลดปล่อย ซ้ำยังยิ่งสะสม ทบทวีจนกลายเป็๲คนเก็บกดความ๻้๵๹๠า๱ทางเพศอยู่เงียบๆ

    และทุกอย่างกำลังจะ๹ะเ๢ิ๨โพลงออกมาก็ตอนที่หล่อนได้เจอลีลาการเยียวยารักษาสุดพิสดารพันลึกของหมอหยาง

    ตอนนี้ไม่ว่าเขาจะแตะต้องตรงส่วนไหนของร่างกาย ก็มีอันให้ร้อนวูบวาบหวั่นไหวไปหมด

    “ภายในของคุณสมบูรณ์ดีพร้อมทุกอย่าง… แต่เท่าที่ผมได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับสามีของคุณ… ก็น่าจะยากที่จะทำให้คุณตั้งท้องสมใจ”

    หมอหยางสรุป…

    หลังจากตรวจร่างกายของระรินน์ในเบื้องต้นจนหล่อนเสียวซ่าน พริ้มตาครวญคราง น้ำคาวสวาทแตกซ่านออกมาอย่างที่เห็น

    “ไม่มีทางอื่นเลยหรือคะ”

    ระรินน์ถามอย่างสิ้นหวัง เขากับหล่อนสนทนากันโดยไม่เห็นหน้า เพราะยังมีผ้าม่านกั้นเอาไว้ระหว่างอกกับ๰่๭๫ล่างของหล่อน

    “มีครับ… ผมช่วยได้ ถ้าคุณยอมให้ผมฉีดยา”

    คุณหมอกล่าวอย่างมีเลศนัย

    “ค่ะ… ได้ค่ะ… ถ้ามันจะช่วยให้โอกาสตั้งท้องมีมากขึ้น… ได้ค่ะ ฉีดยาให้ฉันเถอะค่ะ”

    สิ้นเสียงของระรินน์ หมอหยางหยัดร่างขึ้นเต็มความสูงใหญ่

    และในทันทีที่เสื้อคลุมสีขาวถูกถอดออกจากร่าง ก็เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อน กำยำไปด้วยมัดกล้าม

    ทว่าระรินน์ยังไม่เห็น… 

    เพราะยังมีผ้าม่านขวางกั้นตรงกลางระหว่างอกของหล่อนกับลำตัว๰่๥๹ล่าง

    หมอหยางจับลำเนื้อสีน้ำตาลยาวใหญ่ ขนาดใกล้เคียงกับท่อนแขนของระรินน์เข้ามาจ่อใกล้ปากร่อง

    “ขออนุญาตฉีดยาให้คุณนะครับ”