หล่อนยอมรับว่าลีลาของอีตาลุงแก่มากตัณหาคนนี้ช่างร้ายกาจเหลือเกิน แกสามารถทำให้หล่อนเกือบจะถึงจุดสุดยอดหลายๆ ครั้ง แต่ด้วยอยากอวดโชว์ลีลา ก็ทำให้ลุงทองรั้งรอเอาไว้ ไม่ยอมส่งหล่อนให้ถึง์เสียที
“ไม่ไหวแล้วลุง... ชักช้าเดี๋ยวไอ้แดงตื่น”
เสียงของมาลีบอกความกังวล เมื่อสังเกตเห็นร่างจ้ำม่ำในแปลเริ่มส่งเสียงอ้อแอ้ขยับไปมา
“ได้เลยมาลีจ๋า เดี๋ยวลุงจะกระแทกให้แตกคารูเอ็งเดี๋ยวนี้แหละ”
ลุงทองขยับขึ้นมาจากขอบโต๊ะ ทั้งที่ร่างของมาลียังคร่อมขาอยู่ที่ลำตัวท้วมหนา ท่อนเอ็นยาวใหญ่ยังเสียคารูเนื้อฟิตแน่นของหล่อนขณะพามาลีเดินมาที่มุมห้อง
“อูย... ”
มาลีสะดุ้ง ลุงทองกระแทกแผ่นหลังของหล่อนเข้ากับผนังห้อง สองมือช้อนรองสะโพกแล้วขยับขโยกโขลกท่อนเนื้อเข้าใส่รูสวาทนุ่มแน่นของหล่อนไม่ยั้ง
“อูยยย... ”
มาลีเสียวจนช่องทางสวาทสั่นเกร็ง เสียงแผ่นหลังของหล่อนกระแทกเข้ากับผนังห้องดังกึกกักเป็จังหวะตามแรงกระแทกอยู่นานเป็ครู่ ก่อนที่ลุงทองพลังม้าจะสาดน้ำสีขาวข้นราวกะทิเข้าใส่หลืบสวาทของหล่อนที่ขมิบรัดรองรับน้ำกามเอาไว้ทุกหยาดหยด
“ซี้ดส์... อู้ว”
มาลีห่อริมฝีปากเป็วงกลม พ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมาจากริมฝีปากระริกสั่น นานมากแล้วที่ความรู้สึกนี้ห่างหายไปจากชีวิตของหล่อน
“ของเอ็งทั้งฟิตทั้งแน่น... ลุงติดใจเอ็งเหลือเกิน คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าผู้หญิงที่ภายนอกดูเรียบร้อยไม่แรดร่านจะ ซ่อนอารมณ์เร่าร้อนถึงขนาดนี้”
ลุงทองจ้องมองร่างอ่อนระทวยของแม่ลูกอ่อนด้วยแววตาฉงน ก่อนจะอุ้มกลับลงมานอนหงายบนโต๊ะ ค่อยๆ ถอนแท่งเอ็นออกมาจากกลีบเนื้อรัดแน่นแล้วหลุบตาลง
มองน้ำกามสีขาวข้นของแกที่ปลิ้นทะลักตามท่อนเอ็นสีเข้มคล้ำออกมา
มาลีนอนหายใจรวยริน เหนื่อยหอบ ดวงตาเบิกโพลงมองเพดาน เมื่อความเสียวซ่านกับสิ่งที่ได้ทำกับลุงทองได้ผ่านพ้นไปแล้ว
ภายหลังจากร่างท้วมของลุงทองก้าวออกไปจากห้อง ครั้นเมื่อสำนึกผิดชอบชั่วดีของแม่ลูกอ่อนกลับคืนมา มาลีก็ยิ่งรู้สึกอับอายที่หล่อนต้องพลั้งเผลอไปเพราะความว้าเหว่ที่กร่อนกินใจมานานนับปี
‘ไม่น่าเลย... ฮื่อๆ’
มาลีนอนน้ำตาไหลพราก ภาพใบหน้าซื่อๆ ของสามีที่ผุดวาบเข้ามาในสมอง ทำให้ยิ่งรู้สึกเ็ปและขมขื่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
สุดท้ายมาลีก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน หล่อนรู้สึกผิดที่ไม่สามารถรักษาความซื่อสัตย์เอาไว้ได้
‘ลุงทองไม่น่าทำฉันเลย เสียแรงที่อุตส่าห์ไว้วางใจว่าลุงเป็ผู้ใหญ่ใจดี... ที่ไหนได้ ฮื่อๆ’
ความผิดหวังในตัวของลุงทองทำให้มาลีคร่ำครวญอยู่ในอก จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกขยะแขยงร่างกายของตัวเองขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อนึกถึงสิ่งที่เพิ่งทำกับลุงทองเมื่อครู่น้ำตาของแม่ลูกอ่อนก็ไหลนองออกมาอาบใบหน้าอีกครั้ง
หญิงสาวเอามือปิดหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนโต๊ะ มาลีรู้ดีว่าภายหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ชีวิตของหล่อนจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว
มาลีนอนครุ่นคิดเสียใจอยู่นาน กระทั่งเสียงร้องจ้าของไอ้แดงที่ดังลั่นขึ้นมาช่วยฉุดหล่อนออกจากภวังค์คิดอันฟุ้งซ่านสับสน
“โอ้ย... ”
มาลีสะดุ้งโหยง ขณะขยับลงมาจากโต๊ะ รู้สึกเจ็บแปลบ แสบที่ซอกขาจนเผลอร้องออกมา เพราะว่าขนาดอาวุธประจำกายของลุงทองนั้นไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
“แม่มาแล้วจ้ะ”
หล่อนเอ่ยพลางรีบตรงเข้าช้อนร่างจ้ำม่ำของลูกชายขึ้นมาจากเปล รู้ว่าไอ้แดงคงหิวนม
ทว่าในขณะที่กำลังจะบีบหัวนมป้อนใส่ปากลูกน้อย คราบน้ำลายเหนียวๆ ของลุงทองที่ยังเปรอะเปียกอยู่กับหัวนมทั้งสองข้างก็ทำให้แม่ลูกอ่อนชะงัก
มาลีรู้สึกขยะแขยงที่ลูกชายจะต้องมาดูดนมต่อจากปากของไอ้เฒ่าตัณหากลับอย่างลุงทอง
“เอ็งรอแม่เดี๋ยวนะลูก”
มาลีค่อยๆ วางร่างจ้ำม่ำของลูกชายลงในเปล รีบเดินเข้ามาในห้องน้ำ ใช้สบู่ลูบล้างเต้านมอวบคัดทั้งสองข้างจนสะอาดสะอ้าน ก่อนจะกลับออกมาป้อนนมลูกน้อยที่นอนลืมตาโพลงอยู่ในเปล
มาลีป้อนนมลูกทั้งที่ร้องไห้ ความสะทกสะท้อนใจบางอย่างทำให้หยาดน้ำตากลมเกลี้ยงกลิ้งลงอาบนวลแก้ม
“ไม่น่าเลย... ”
แม่ลูกอ่อนพึมพำเสียงแ่ด้วยความเสียใจ ขณะปลดปล่อยความคิดฟุ้งซ่านจนควบคุมไม่ได้
มีบ้างที่มาลีนึกน้อยใจในโชคชะตาของตัวเอง หล่อนคิดว่าถ้าวันนี้ไอ้บุญล้อมผู้เป็สามีอยู่ด้วย เื่ราวเลวร้ายทั้งหลายก็คงไม่เกิด
