ยามนี้ในเมืองหลวงกำลังพูดถึงเื่การตั้งครรภ์ ของฮูหยินใต้เท้ากวนเป็วงกว้าง แม้แต่แม่ทัพใหญ่กับบุตรชายยังได้ยินข่าวนี้ หรือจะเป็ฟู่หลงเหยียนล้วนได้ยินข่าวลือ และทั้งสามคนย่อมคิดคล้ายกันว่าเพราะยาบำรุงของอวี้จิ่นเป็ยาสมุนไพรชั้นดี ตัวของนางต้องวิธีจัดการที่แตกต่าง จึงทำให้สรรพคุณของยาออกมาดีกว่าของคนอื่นก็เป็ได้
ส่วนเ้าตัวนั้นกำลังอยู่ระหว่างถามไถ่อาการาเ็ของเถ้าแก่เฮ่อ เ้าของร้านสมุนไพรที่ถูกคนลืมตัวอาศัยอำนาจของผู้อื่น เพื่อกำจัดร้านคู่แข่งไปให้พ้นเส้นทางของการทำอาชีพเดียวกัน อวี้จิ่นได้เห็นร่างของชายวัยกลางคนที่ถูกรุมทำร้ายก็ให้สงสารยิ่งนัก นอกจากรอยแผลฟกช้ำภายนอกแล้วภายในคงไม่ต้องพูดถึงให้เสียเวลา
‘เฉินหนงข้าขอยารักษาอาการาเ็ภายในสักสองสามห่อเถิด ขอเป็ต้มดื่มครั้งแรกอาการจะค่อยยังชั่วเมื่อผ่านไปสองชั่วยามนะ’
‘เฉินหนงจะส่งออกไปให้นายหญิงตอนนี้เลยขอรับ’
“พรึ่บ! หมับ!”
‘ขอบใจมากนะเฉินหนงรอข้าสักประเดี๋ยวค่อยไปเลือกสมุนไพรพร้อมกัน’
‘รับทราบขอรับนายหญิง’
และเป็อีกครั้งที่อยู่ ๆ อวี้จิ่นก็มีห่อยาติดตัวมาทั้งที่ยามออกจากจวน นางไม่ได้ถือสิ่งใดติดมือหรือให้ตงลู่กับเฟยอินช่วยถือสักอย่าง ผู้ติดตามทั้งสองที่เห็นเื่แปลกประหลาดนี้กับตาถึงจะเกิดความสงสัย แต่ด้วยหน้าที่พวกเขาไม่มีสิทธิ์พูดหรือถามที่มาที่ไปของยาได้
“พี่อาเหมาจากที่ดูอาการาเ็ของเถ้าแก่เฮ่อแล้ว คงไม่ได้มีเพียงาแภายนอกอย่างเดียวนะเ้าคะ อันธพาลพวกนั้นไม่ออมแรงในการทุบตีแม้แต่น้อย ทำให้เถ้าแก่มีอาการาเ็ภายในเพิ่มขึ้นต้องรีบทำการรักษา มิเช่นนั้นเถ้าแก่เฮ่อจะยิ่งหายช้า และถูกอันธพาลกลับมาทำร้ายจนถึงแก่ชีวิตได้เ้าค่ะ” เมื่อถูกข่มขู่ถึงเพียงนี้หากเถ้าแก่เฮ่อไม่ยอมทำตาม มีหรือที่คนชั่วจะปล่อยให้คนที่ขวางทางมีชีวิตรอดไปได้
“ตุบ! ! คุณหนูเจียงได้โปรดช่วยเถ้าแก่ด้วยเถิดขอรับ เถ้าแก่เป็คนดีช่วยเหลือชาวบ้านมานาน หากไม่มีร้านสมุนไพรนี้ชาวบ้านที่นำสมุนไพรมาขาย คงถูกเอาเปรียบเป็แน่ขอรับ” อาเหมาทำงานที่นี่มาหลายปี เขาไม่เคยเห็นเถ้าแก่เอาเปรียบชาวบ้านสักครั้ง
“พี่อาเหมาลุกขึ้นก่อนเถิดข้าย่อมช่วยเถ้าแก่เฮ่ออยู่แล้ว เพราะต่อไปข้าจะทำการค้ากับร้านสมุนไพรของเถ้าแก่ พี่อาเหมานำสมุนไพรของข้าที่นำติดตัวมา ไปต้มให้เถ้าแก่ดื่มรักษาอาการาเ็ อีกไม่เกินสามวันเถ้าแก่ก็จะหายเป็ปกติจากนั้นข้าถึงจะพูดคุยเื่การค้าอีกครั้ง ส่วนวันนี้ข้า้าสมุนไพรชั้นดีท่านพอจะมีให้หรือไม่”
“ทำการค้า!! คุณหนูพูดจริงหรือขอรับ แต่ข้ากลัวว่าตระกูลเฝิงจะไม่ยอมรามือน่ะสิ ถ้าเป็เช่นนั้นท่านจะไม่ขาดทุนเสียเงินเสียเวลาหรือขอรับ”
“อาเหมาไม่ต้องคิดมากเื่พวกนั้น ขึ้นชื่อว่าเป็การค้าของคุณหนูเจียง จะมีผู้ใดกล้ามาหาเื่ได้ถ้าหากมีพวกมันก็คงจะโง่เต็มที เ้าไปทำตามที่คุณหนูเจียงบอกเถิดไม่ต้องกังวลอันใดทั้งสิ้น” ตงลู่นึกขันในใจถ้าตระกูลเฝิงกล้าลงมือนายน้อยจะยอมอยู่เฉยได้รึ
“ขอรับข้าจะทำตามที่ท่านบอก เชิญคุณหนูที่ชั้นเก็บสมุนไพรดีกว่าขอรับ ข้าจะนำออกมาให้ท่านได้เลือกเสียก่อนแล้วจะกลับไปต้มยาให้เถ้าแก่ขอรับ”
“รบกวนด้วยเ้าค่ะ”
อาเหมาพาอวี้จิ่นกลับมาด้านหน้าร้านและเปิดชั้นเก็บยาสมุนไพร ที่ตนเองและเถ้าแก่รับซื้อจากชาวบ้านก่อนจะคัดแยกนำไปทำตามขั้นตอน อย่างที่เคยทำจนยาสมุนไพรพร้อมใช้รักษาอาการเจ็บป่วยของผู้คน อวี้จิ่นเห็นสมุนไพรที่อาเหมานำออกมาวางตรงหน้าก็ถามเฉินหนงผ่านความคิด
‘เฉินหนงเ้า้าสมุนไพรชนิดใดบ้างลองเลือกดูเถิด ถ้าเลือกได้แล้วให้บอกนะข้าจะได้เตรียมจ่ายเงิน’
‘นายหญิงร้านนี้รักษาสรรพคุณของยาสมุนไพรได้ดีมาก ข้า้าทั้งหมดที่ร้านมี เพื่อนำมาปรุงยารักษาโรคชนิดต่าง ๆ ขอรับ’
‘เฉินหนงเ้าไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม! นี่แสดงว่าเถ้าแก่เฮ่อกับพี่อาเหมามีฝีมือ เื่การคงสรรพคุณของยาสมุนไพร ระหว่างทำตามขั้นตอนต่าง ๆ ได้เป็อย่างดีสินะ’
‘ใช่แล้วขอรับ แต่เป็เพราะชาวบ้านที่รักษาสภาพของสมุนไพรเป็อย่างดี ก่อนจะนำมาขายให้กับเถ้าแก่เฮ่อ ทำให้มันยังคงสรรพคุณไว้ได้ดีมากขอรับ นายหญิงรับซื้อมาทั้งหมดเถิดเมื่อข้านำมันมาปรุงเป็ยาแล้ว ท่านค่อยนำมันมาทำการค้ากับเถ้าแก่เช่นนี้จะง่ายกว่า ส่วนการออกฤทธิ์ของสรรพคุณยาสมุนไพรข้าจะทำตามที่ท่านบอกไว้ คืออาการค่อย ๆ ดีขึ้นไม่ให้หายป่วยรวดเร็วจนเกินไปขอรับ’
‘เฉินหนงขอบใจเ้ามากจริง ๆ ที่เข้าใจความ้าของข้า อย่างน้อยให้คนป่วยได้มีชีวิตอยู่กับครอบครัวนานอีกสักนิดก็ยังดี ถึงอย่างไรคนเราก็ต้องตายเมื่อถึงเวลาทุกคนอยู่แล้ว’
‘คืนนี้ข้าจะเริ่มเปิดร้านทำการปรุงยาให้ท่านทันทีขอรับ’
‘อื้ม เจอกันคืนนี้นะเฉินหนง’
‘ขอรับนายหญิง’
“พี่อาเหมารบกวนท่านห่อยาสมุนไพรทั้งหมดให้ด้วยนะเ้าคะ ข้า้ายาสมุนไพรในร้านของท่าน หากยังมีอีกก็ห่อรวมกันได้เลยหลังจากข้าไปทำธุระที่ศาลาว่าการเสร็จ จะให้น้าตงลู่มารับด้วยตนเองเ้าค่ะ” อวี้จิ่นย่อมทำตามคำแนะนำของเฉินหนงเมื่อมันเป็ของดี
“ห๊า!! คุณหนู!! คุณหนู!!”
“เฮือก!! พะ พะ พวกท่านจะเสียงดังพร้อมกันไปทำไมข้าในะ เกิดใมากเกินไปหัวใจหยุดเต้นถึงตายได้เชียวนะเ้าคะ” เพราะนางไม่ทันตั้งตัวและไม่คิดว่าทั้งสามคน จะส่งเสียงได้พร้อมเพรียงกันเช่นนี้
“ขออภัยขอรับ แต่เมื่อกี้ท่านบอกว่า้าให้ข้าห่อยาสมุนไพรทั้งหมดที่ร้านมีหรือขอรับ?” อาเหมายังไม่หายใกับคำสั่งซื้อของอวิ้จิ่น
“นั่นสิขอรับคุณหนูท่านจะซื้อไปทั้งหมดเชียวหรือขอรับ หากซื้อหมดทั้งร้านก็น่าจะหลักร้อยตำลึงทองนะขอรับ” ตงลู่ก็ไม่ต่างจากเอาเหมาแม้จะรู้ว่า อวี้จิ่นมีความรู้เื่การแพทย์และยาสมุนไพรจากหมอตำแยนั่น แต่ไม่เคยคิดว่านางจะรอบรู้เกี่ยวกับเื่สมุนไพรมากเพียงนี้
“ปึก! ในถุงเงินนี้มีอยู่ทั้งหมดสี่สิบเก้าตำลึงทองถือว่าข้ามัดจำเอาไว้ก่อน ยามที่น้าตงลู่มารับยาจะฝากเงินมาให้อีกหนึ่งร้อยห้าสิบเอ็ดตำลึงทอง ช่วยบอกให้เถ้าแก่ปิดร้านและปรับปรุงร้านให้ดีกว่านี้ด้วย หลังจากปรับปรุงร้านเสร็จพวกเราจะเปิดร้านอีกครั้งโดยมีข้าเป็หุ้นส่วน และยาที่ข้านำไปทั้งหมดจะถูกปรุงเป็ยาสำเร็จตามชนิดของโรค พี่อาเหมาเข้าใจที่ข้าพูดไปหรือไม่เ้าคะ” คิดว่านางพูดล้อเล่นเฉย ๆ หรืออย่างไรนี่นางกำลังจริงจังนะ
“ขะ ขะ เข้าใจแล้วขอรับ หากเถ้าแก่ฟื้นขึ้นมาข้าจะบอกกับเถ้าแก่ ตามที่คุณหนูสั่งเอาไว้ทุกคำไม่มีตกหล่นขอรับ”
“ดีมาก เช่นนั้นข้าขอตัวไปทำธุระอื่นต่อ ท่านเองก็ทำหน้าที่ของตนต่อไปให้ดีก็พอเ้าค่ะ”
“ข้าน้อยทราบแล้วขอรับคุณหนูเจียง”
เมื่อลับหลังอวี้จิ่นไปไม่นานอาเหมาลองหยิกเนื้อของตน ว่ายามนี้อยู่ในความฝันหรือความจริงกันแน่ แต่ความรู้สึกเจ็บนั้นย่อมยืนยันได้ว่า สิ่งที่ได้เจอล้วนเป็ความจริงคิดได้ดังนั้น อาเหมาจึงลงมือต้มยาให้เถ้าแก่เฮ่อได้ดื่มเสียก่อน แล้วกลับมาห่อยาสมุนไพรอย่างพิถีพิถันรอให้ตงลู่กลับมารับพร้อมเงินที่เหลือ
อวี้จิ่นให้ตงลู่พาไปยังศาลาว่าการของเมืองหลวงเพื่อดูร้านค้า และที่ดินนอกกำแพงเมืองที่้าซื้อเพื่อสร้างตำหนักทำนายดวงชะตา คราแรกเ้าหน้าที่คนหนึ่งที่ต้อนรับอวี้จิ่นคิดจะเอาเปรียบนาง แต่ท่าทางเ้าเล่ห์ที่ปิดไม่มิดไม่ต้องพึ่งความสามารถพิเศษ ทุกคนก็เดาได้ไม่ยากจึงเป็เฟยอินที่บอกออกไปว่านางคือใคร เื่ที่จะเอาเปรียบนางก็หายไปจากความคิดทันที
และแล้วธุระของอวี้จิ่นก็สำเร็จได้ด้วยดี นางได้ร้านค้าขนาดใหญ่ในราคาไม่ถึงหนึ่งพันตำลึงทอง ไหนจะที่ดินนอกเมืองไม่ห่างจากกำแพงเมืองหลวงอีกสิบหมู่ ราคาที่ซื้อก็พอรับได้ไม่เกินจำนวนเงินที่มารดามอบให้กับนาง เมื่อถึงเวลากลับจวนตงลู่จึงแยกไปรับยาสมุนไพรตามคำสั่งของอวี้จิ่น แต่ไม่ลืมแวะไปรายงานเื่ที่นางจะเปิดกิจการแรกเร็ว ๆ นี้
ฟู่หลงเหยียนที่ยังอยู่ในห้องทำงานยังสำนักตรวจสอบ เงยหน้ามองตงลู่ที่เข้ามาพบจึงได้หยุดงานในมือไว้เสียก่อน เพื่อรอฟังว่าวันนี้มีเื่อันใดเกี่ยวกับอวี้จิ่นอีกบ้าง นอกเหนือจากการชื่นชมเื่ข่าวลือ ที่หลุดออกมาจากจวนของใต้เท้ากวนแห่งศาลตาหลี่
“คารวะนายน้อยขอรับ”
“หืม เ้ามาทำอะไรที่นี่ตงลู่หรือเกิดเื่ขึ้นกับจิ่นเอ๋อร์?”
“ไม่ได้มีเื่อันใดเกิดขึ้นกับคุณหนูเจียงหรอกขอรับนายน้อย ที่บ่าวมาพบท่านตอนนี้เป็เพราะว่าคุณหนูเจียงกำลังจะทำการค้า เพียงแต่ว่ากิจการที่จะทำนั้นมีหุ้นส่วนเป็เถ้าแก่เฮ่อ เ้าของร้านยาสมุนไพรที่บ่าวเคยช่วยเหลือไว้ และกำลังถูกตระกูลเฝิงข่มขู่สั่งให้ปิดร้านสมุนไพร เมื่อไม่เชื่อฟังจึงถูกรุมทำร้ายจนาเ็ขอรับ”
“ตระกูลเฝิงของเฝิงเจียผินน่ะหรือไม่คิดว่าผู้นำตระกูลเฝิงจะใจกล้า บุตรหลานเป็แค่สนมขั้นผินยังบังอาจแอบอ้างบารมี หากจิ่นเอ๋อร์้าเปิดกิจการร้านยาจริงเ้าก็ช่วยนางดูแลให้ดี รับสมัครคนงานที่พอจะมีวรยุทธ์สักสี่ห้าคนมาเฝ้าที่ร้าน และคอยปกป้องเถ้าแก่เฮ่อ เมื่อกิจการของจิ่นเอ๋อร์ขายดีมากกว่าตระกูลเฝิงย่อมไม่ปล่อยเอาไว้แน่” ฟู่หลงเหยียนสั่งตงลู่ให้เตรียมการรับมือไว้ล่วงหน้า
“ขอรับ อ้อ หลังจากเสร็จธุระที่ร้านสมุนไพรคุณหนูให้บ่าวพาไปที่ศาลาว่าการ เพื่อซื้อร้านค้าขนาดใหญ่และที่ดินนอกเมืองอีกสิบหมู่ขอรับ”
“คุณหนูเจียงจะซื้อร้านค้ากับที่ดินทั้งสองอย่างไปทำอันใดตงลู่ คุณหนูเจียงได้บอกรายละเอียดกับเ้าหรือเฟยอินหรือไม่” เฉินอิ่นสงสัยเื่หลังมากกว่าเื่กิจการร้านยา
“เอ่อ คุณหนูไม่ได้บอกว่าจะทำอันใดกับร้านค้าและที่ดินนี้ เพียงกำชับมาว่าให้หานายช่างที่มีฝีมือด้านการสร้างบ้านเท่านั้น ส่วนจะปรับปรุงหรือสร้างสิ่งใดยังไม่ได้บอกให้รู้ขอรับนายน้อย” เื่นี้ตงลู่กับเฟยอินยังไม่มีใครรู้จริง ๆ
“ไม่เป็ไร เ้าแค่ทำตามคำสั่งของนางก็พออย่าได้ตั้งคำถาม ถ้าจิ่นเอ๋อร์อยากบอกเมื่อไหร่นางก็คงพูดออกมาเอง แล้วจิ่นเอ๋อร์นำเงินจากไหนมาซื้อร้านค้ากับที่ดินถึงสิบหมู่งั้นหรือ” แม้จะพูดกับลูกน้องไปเช่นนั้น แต่ในใจของฟู่หลงเหยียนแอบคิดว่าน่าจะเกี่ยวกับความสามารถของนาง
“เป็จางฮูหยินที่มอบตั๋วเงินให้กับคุณหนูเจียงสองพันตำลึงทองขอรับ เมื่อจางฮูหยินได้ยินว่าบุตรสาวอยากได้ร้านค้ากับที่ดิน ก็หยิบเงินให้ทันทีทั้งยังกำชับว่าหากเงินไม่พอ ให้เฟยอินไปเบิกเพิ่มได้ทุกเมื่อขอรับ” ถ้าไม่ร่ำรวยเหลือกินเหลือใช้จริง ๆ จะใช้จ่ายวันละหลักพันตำลึงทองไม่ได้
“จางฮูหยินคงอยากชดเชยให้จิ่นเอ๋อร์ใน่หลายปีที่ผ่านมา ขอบใจเ้ามากที่มาบอกเื่พวกนี้กับข้า รีบกลับไปจัดการธุระให้เสร็จอย่าปล่อยให้นางต้องรอสมุนไพรพวกนั้นนานเกินไป”
“ขอรับนายน้อยเช่นนั้นบ่าวขอตัวก่อนนะขอรับ”
“อืม รีบไปเถิด”
ตงลู่รีบเดินให้ถึงรถม้าที่จอดไว้ด้านนอกเพื่อไปรับยาสมุนไพรทั้งหมด ส่วนฟู่หลงเหยียนเขาไม่ยอมให้ตระกูลเฝิงได้ลงมือรังแกอวี้จิ่นก่อนแน่ ๆ จึงได้มอบหมายหน้าที่ลับ ๆ ให้กับอู๋จิ้งไปจัดการ
“อู๋จิ้ง”
“ขอรับนายน้อย”
“เ้าไปสืบเื่กิจการร้านสมุนไพรของตระกูลเฝิงมาให้ข้าหน่อย ไม่ว่าจะเป็เื่เล็กหรือเื่ใหญ่เอารายละเอียดมาให้ได้มากที่สุด หากพบเจอหลักฐานประกอบการกระทำความผิด ก็นำกลับมาให้ข้าทุกชิ้นถ้าคนตระกูลเฝิงกล้าเล่นงานกิจการของจิ่นเอ๋อร์ ข้าจะให้พวกมันได้รับกลับไปเช่นกัน” คนของเขา้าสร้างกิจการของตนเอง ใครก็อย่าได้คิดมาขวางทางเด็ดขาด
“รับทราบขอรับนายน้อย” งานนี้เป็งานถนัดของอู๋จิ้งกับการสืบสาวราวเื่ คนที่ฟู่หลงเหยียน้ารู้เื้ั
“ตอนนี้คุณหนูเจียงอยู่ระหว่างกลับจวนคงได้ยินข่าวลือแล้วกระมังขอรับ เกรงว่าจะมีคนไม่น้อยที่อยากขอความช่วยเหลือจากคุณหนู เกี่ยวกับเื่นี้จะมีคนไปสร้างความเดือดร้อนที่จวนหรือไม่ขอรับ”
“คนที่มีความคิดอย่างที่เ้าว่ามาย่อมมีอย่างแน่นอน แต่ท่านลุงกับเจียงหยวน คงไม่ปล่อยให้ใครมาก่อความวุ่นวายได้หรอก อย่างไรเสียเ้าช่วยส่งคนไปคอยจับตาดูบริเวณจวนตระกูลเจียงด้วย ป้องกันเอาไว้ย่อมดีกว่าไม่ว่าจะเป็ใคร ก็อย่าคิดทำให้จิ่นเอ๋อร์ไม่มีความสุข” ลองมีใครกล้ามาสร้างความวุ่นวายฟู่หลงเหยียนไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น
“ขอรับนายน้อย” เฉินอิ่นต้องยอมรับจากใจว่าความรักครั้งนี้ของเ้านาย น่าจะมากกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่าเพราะอดีตพระชายาเซียงนั้น ยังไม่เคยได้รับการปกป้องมากถึงเพียงนี้ แม้แต่การมอบคนให้ก็ไม่เคยมี
ด้านอวี้จิ่นที่กำลังกลับจวนกับเฟยอินก็ได้รับสายตาชื่นชมยิ่งกว่าเมื่อเช้า และเสียงพูดคุยที่แว่วมาเข้าหูเกี่ยวกับเื่ฮูหยินของใต้เท้ากวน นั่นถึงได้ทำให้นางคิดออกว่ายามนี้ใต้เท้ากวนคงมีข่าวดีเกิดขึ้นแล้ว ดังนั้นยามนี้ชื่อเสียงของนางก็เริ่มเป็ที่รู้จักเมื่อสรุปเื่ราวได้จึงยิ้มอ่อน ๆ ให้คนที่กล่าวชื่นชมจนถึงจวนกันเลยทีเดียว
หลังจากผ่านไปสามชั่วยามเถ้าแก่เฮ่อที่ได้ดื่มยาของอวี้จิ่น เริ่มรู้สึกตัวและเรียกหาอาเหมาเพื่อจะขอน้ำมาดื่มแก้กระหาย แต่ว่าเถ้าแก่เฮ่อก็ต้องแปลกใจ ที่ความเ็ปจากการถูกรุมทำร้ายกลับดีขึ้นมาก การหายใจก็เริ่มดีขึ้นไม่เจ็บเหมือนก่อนหน้าที่จะหมดสติไป
“อาเหมา อาเหมาอยู่หรือไม่”
“ตึก ตึก ตึก ข้าอยู่นี่ขอรับเถ้าแก่ท่านรู้สึกอย่างไรบ้างขอรับ”
“อาเหมาเ้าต้มยาตัวใดให้ข้าดื่มรึเหตุใดข้าถึงรู้สึกว่า อาการที่เ็ปยามกลับมาถึงร้านตอนนี้มันดีขึ้นมาก แม้ตอนที่หายใจก็ไม่เจ็บสักเท่าใดนัก ร้านของข้าไม่มียาสมุนไพรที่ช่วยรักษาอาการให้ดีขึ้นในไม่กี่ชั่วยามได้แน่” เถ้าแก่ทำเื่สมุนไพรมาหลายสิบปี จะสังเกตสรรพคุณของยาไม่ได้เชียวรึ
“อ้อ เรียนเถ้าแก่ตอนที่ท่านนอนหมดสติอยู่ ท่านตงลู่ได้พาคุณหนูเจียงมาที่ร้าน เนื่องจากนาง้าซื้อสมุนไพรชั้นดีของท่านเท่านั้น แต่บังเอิญได้รู้เกี่ยวกับอาการาเ็ที่ท่านถูกทำร้ายเข้า คุณหนูเจียงนางมีความรู้เื่การปรุงยาสมุนไพร จึงมอบยาให้ข้ามาสามห่อเพื่อต้มให้เถ้าแก่ได้ดื่ม และนางยังบอกอีกว่าอาการาเ็ของท่านจะหายดีในสามวันขอรับ”
“หืม คุณหนูเจียงบุตรสาวท่านแม่ทัพใหญ่น่ะรึ ยาที่นางมอบให้อยู่ที่ใดเ้าไปหยิบมาให้ข้าหน่อย” เถ้าแก่เฮ่ออยากดูว่ายาของนางกับที่ร้านของตนแตกต่างกันอย่างไร
“ได้ขอรับเถ้าแก่นั่งรอสักประเดี๋ยวนะขอรับ”
อาเหมาวิ่งกลับไปด้านหลังร้านที่ใช้เป็บริเวณต้มยา เขาหยิบยากลับมาหนึ่งห่อตามที่เถ้าแก่เฮ่อ้า ลึก ๆ แล้วอาเหมาก็อยากรู้ไม่ต่างจากเ้านายเช่นกัน
“เถ้าแก่นี่ห่อยาสมุนไพรของคุณหนูเจียงขอรับ”
“อืม ขอบใจมาก” เถ้าแก่เฮ่อรับห่อยามาเปิดดูทันที
“ฟืด ๆ นี่มัน!! อาเหมาเ้าแน่ใจนะว่ายานี้มาจากคุณหนูเจียงจริง ๆ ไม่มีใครหยิบยื่นให้นางใช่หรือไม่” เถ้าแก่เฮ่อที่ทั้งดมทั้งชิมถึงกับใกับสมุนไพรของอวี้จิ่น เนื่องจากวิธีการทำยาแต่ละตัวนั้นต้องเรียกว่า เป็ปรมาจารย์เลยก็ว่าได้
“จริงสิขอรับเถ้าแก่ข้ารับมาจากมือของคุณหนูโดยตรง ท่านถามเช่นนี้หรือว่ายามีปัญหาข้าถูกหลอกหรือขอรับเถ้าแก่”
“ไม่! ไม่ใช่เ้าถูกหลอกที่ข้าถามย้ำกับเ้าก็เพราะว่า นี่เป็ยาสมุนไพรที่คงสรรพคุณของยาได้มากถึงเก้าส่วนเชียวนะ ไม่แปลกใจแล้วว่าเหตุใดอาการาเ็ของข้าถึงได้ดีขึ้นมากเช่นนี้ แม้แต่คนที่าเ็หนัก หากได้ยานี้ไปร่างกายจะกลับมาแข็งแรงได้อย่างแน่นอน”
“อ้อ ข้าเกือบลืมเื่สำคัญไปนี่ขอรับเงินสองร้อยตำลึงทอง เป็เงินค่าสมุนไพรทั้งหมดของร้าน ตอนนี้ที่ร้านไม่มีสมุนไพรขายแล้ว เนื่องจากคุณหนูเจียงซื้อไปเพียงผู้เดียวได้ยินนางบอกว่า จะนำไปปรุงยาสำหรับรักษาโรคต่าง ๆ รวมถึงให้บอกกับเถ้าแก่ว่านางจะทำการค้ากับท่าน หลังจากนี้ให้เริ่มปรับปรุงร้านให้งดงามไว้รอ เมื่อปรุงยาเสร็จจะนำยาเ่าั้มาวางขายที่นี่ส่วนรายละเอียดอื่น ๆ นางจะมาพูดคุยกับท่านอีกครั้งขอรับ” อาเหมาก็อยากให้อวี้จิ่นเปิดร้านขายยาในเร็ววันเช่นกัน
“ห๊า!! นอกจากจะช่วยชีวิตข้าแล้ว คุณหนูเจียงยังรับซื้อสมุนไพรที่เหลือไปทั้งหมด แล้วยัง้าทำการค้ากับข้าโดยใช้ร้านแห่งนี้เปิดขายยาเช่นเดิมอีกงั้นรึ โอ้...ขอบคุณ์ที่มองเห็นความดี ที่ข้าได้ทำมานานหลายสิบปีในที่สุดพวกท่านก็ส่งเทพธิดาลงมาโปรดข้าแล้ว” เถ้าแก่เฮ่อไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินเลยจริง ๆ หากไม่ติดตรงที่ว่าอาเหมาไม่ใช่คนพูดโกหก
“ใช่ขอรับเถ้าแก่ต่อไปพวกเราไม่ต้องกลัวตระกูลเฝิงอีกแล้ว หากมีคุณหนูเจียงมาเป็หุ้นส่วนพวกนั้นต้องเกรงใจท่านแม่ทัพใหญ่ไม่มากก็น้อยนะขอรับเถ้าแก่” อาเหมาไม่เชื่อว่าตระกูลเฝิง จะไม่เกรงกลัวอำนาจของตระกูลเจียง
“เช่นนั้นเ้าไปติดต่อนายช่างมาปรับปรุงร้านได้เลยอาเหมา ข้าเชื่อว่ายาที่ปรุงผ่านมือคุณหนูเจียง จะช่วยรักษาอาการป่วยให้ชาวบ้านได้มากและยังเรียกลูกค้า ที่มีฐานะร่ำรวยมาที่ร้านของพวกเรามากขึ้นเช่นกัน ส่วนเื่ข้อตกลงสัญญาทำการค้าไว้ข้าค่อยไปพูดคุยกับคุณหนูอีกครั้ง” เถ้าแก่เฮ่อกล่าวด้วยความมั่นใจว่า การขายยาสมุนไพรกับอวี้จิ่น ย่อมประสบผลสำเร็จอย่างล้นหลามจนมีลูกค้าหลายระดับ
“ขอรับเถ้าแก่ข้าจะรีบจัดการโดยเร็วท่านเองก็ต้องพักผ่อนให้มาก ร่างกายจะได้ฟื้นตัวกลับมาแข็งแรงก่อนจะเปิดร้านนะขอรับ” อาเหมาดีใจอีกไม่รู้กี่เท่าที่เถ้าแก่ยอมทำการค้ากับอวี้จิ่น
“ขอบใจมากนะอาเหมา เ้าก็อย่าหักโหมมากนักมีแค่เ้าที่ยอมอยู่กับข้ามาหลายปี แม้ค่าจ้างจะไม่มากแต่ก็ไม่ยอมไปหางานอื่นทำ เมื่อการค้าครั้งสำเร็จข้าจะปรับค่าจ้างของเ้าให้สูงขึ้นก็แล้วกัน” หากเถ้าแก่เฮ่อไม่มีอาเหมาที่คอยเป็ผู้ช่วยอยู่เคียงข้างกันมา ไม่แน่ว่าร้านสมุนไพรแห่งนี้คงปิดตัวไปนานแล้ว
“ขอบคุณขอรับเถ้าแก่”
วันต่อมาอาเหมาก็ติดต่อนายช่างมาปรับปรุงร้านทันที มีชาวบ้านมาซื้อสมุนไพรอาเหมาก็ตอบไปตามตรงว่าหมดแล้ว แต่หลังจากปรับปรุงร้านเสร็จจะมียารักษาโรคสรรพคุณดี ๆ มาวางขายอย่างแน่นอน ส่วนการรับซื้อสมุนไพรยังคงรับซื้ออยู่เช่นเดิม ชาวบ้านที่ได้ยินว่าจะมียาดี ๆ มาขายก็อยากให้ร้านปรับปรุงเสร็จโดยเร็ว เพราะพวกเขาไม่มีปัญญาไปซื้อสมุนไพรราคาแพงที่ร้านของตระกูลเฝิงได้
ทางด้านอู๋จิ้งที่เริ่มลงมือในคืนนั้นทันที หลังจากรับคำสั่งมาจากฟู่หลงเหยียน เขาลักลอบเข้าไปในร้านสมุนไพรตระกูลเฝิงค้นทุกซอกทุกมุมอย่างละเอียด ในที่สุดก็พบของดีเข้าให้และมันยังเป็หลักฐานชั้นดี ซึ่งสามารถใช้ยื่นให้กับทางการเพื่อปิดร้านสมุนไพรตระกูลเฝิง หรือเื่นี้อาจจะะเืไปถึงตำแหน่งของพระสนมเฝิงด้วยก็เป็ได้
