“องค์รัชทายาทมู่หรง เขา...เขารังแกเปิ่นกง...” อวี๋เหวินเหยาร้องไห้สะอึกสะอื้น        “องค์หญิงอย่าร้องไห้เลย...”        มู่หรงฉือปลอบใจอย่างหมดแรง รู้สึกว่าตัวเองก็เสแสร้งพอตัว ทั้งๆ ที่รู้ว่ามู่หรงอวี้ไม่มีทางชอบอวี๋เหวินเหยากลับยังช่วยนาง ที...