ภายในห้องจัดเลี้ยงชั้นเก้าของโรงแรมจิงไท่!
แก้วเหล้าถูกกระทบชนกัน พร้อมกับมีเสียงพูดคุยดังจอแจกันอย่างครึกครื้น!
วันนี้เป็วันเลี้ยงฉลองสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาสาขาเครือข่ายระบบอินเทอร์เน็ต รุ่นที่ 24 ของมหาวิทยาลัยหยุนจิง
หลังจากวันนี้ไปเหล่าบัณฑิตหนุ่มสาววัยยี่สิบต้นๆ ก็จะสำเร็จการศึกษาและก้าวเข้าสู่สังคมอย่างเป็ทางการ
“พี่ฮ่าว ทำไมถึงนอนลงแล้วล่ะ? มานี่ มาชนแก้วกันอีกสักแก้ว!” จางเสี่ยวเหายกแก้วเหล้าพร้อมกับเอ่ยพลางเขย่าร่างของชายหนุ่มที่ฟุบอยู่บนโต๊ะข้างๆ
“ไสหัวไป...” เสียงอู้อี้ดังลอดออกมาจากปากของชายหนุ่มที่ฟุบหน้าอยู่ ทันใดนั้นร่างของถังฮ่าวก็สั่นสะท้านก่อนจะเงยหน้าขึ้น
“ไสหัวไปเหรอ ฮ่าๆ พี่ฮ่าว วันนี้พวกเราเรียนจบแล้ว! จึงสมควรไสหัวไปให้หมด! มานี่ มาชนแก้วกันอีกสักแก้ว!” จางเสี่ยวเหาพูดด้วยน้ำเสียงมึนเมา
ถังฮ่าวอ้าปากค้าง! พร้อมกับจ้องมองไปยังเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ที่กำลังสนุกสนานกับการดื่มกินรอบๆ อย่างงุนงง
นี่ฉัน... เกิดใหม่อีกแล้วเหรอ?
สายตาเลื่อนผ่านไปมองที่ OPPO 50 บนโต๊ะ ก่อนจะเลื่อนนิ้วััไปบนจอ!
วันที่ : 12 มิถุนายน 2028
เวลา : 18:38 น.
เพียะ!
ถังฮ่าวตบหน้าตัวเองอย่างแรง! เจ็บ... เจ็บชะมัด!
แต่ในเวลานี้ดวงตาของถังฮ่าวกลับพร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำตา เขาแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว!
เขาเกิดใหม่อีกครั้งแล้วจริงๆ! และยังเป็การเกิดใหม่ก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึงเพียงไม่กี่อึดใจ!
ใช่แล้ว! นี่เป็การเกิดใหม่ครั้งที่สองของถังฮ่าว!
การเกิดใหม่ครั้งแรกก็อยู่ในโรงแรมจิงไท่แห่งนี้ ในเวลานั้นพวกเขาก็มาเลี้ยงฉลองสำเร็จการศึกษาเช่นกัน!
ถังฮ่าวจำได้ดีว่าตอนหนึ่งทุ่มตรงจะมีดวงจันทร์สีเืปรากฏขึ้นบนฟ้า!
ชั่วพริบตานั้นโลกทั้งใบก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอันน่าสะพรึงกลัว!
มนุษย์ สัตว์ พืชพันธุ์ล้วนกลายพันธุ์และเกิดวิวัฒนาการขึ้น
หลังจากที่ดวงจันทร์สีเืปรากฏขึ้นเพียงไม่กี่นาที ประชากรกว่าแปดพันล้านคนบนโลกที่คิดเป็จำนวนเกือบเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ก็ได้กลายพันธุ์เป็ซอมบี้อย่างน่าประหลาด
ในเวลาเดียวกันนี้สัตว์และพืชพันธุ์ส่วนใหญ่ก็เกิดการกลายพันธุ์และวิวัฒนาการเช่นกัน
หลังจากนี้ไม่ว่าจะเป็ซอมบี้หรือสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ก็ล้วนออกล่ามนุษย์ที่รอดชีวิตเป็อาหาร
ใน่เวลาสั้นๆ เพียงแค่สองปี ประชากรมนุษย์ลดลงจากกว่าแปดพันล้านคน จนเหลือไม่ถึงหนึ่งพันล้านคน
โชคดีที่มนุษย์ที่รอดชีวิตไม่ได้กลายเป็ซอมบี้ และได้รับวิวัฒนาการจากการฆ่าซอมบี้และสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ รวมถึงการกินผลของพืชกลายพันธุ์เข้าไป จนได้พัฒนาเป็ผู้วิวัฒนาการ จึงทำให้สถานการณ์เริ่มดีขึ้น เพราะมนุษย์ได้สร้างฐานที่มั่นมากมายเข้าต่อสู้กับซอมบี้และสัตว์ร้ายกลายพันธุ์จำนวนมหาศาลเพื่อความอยู่รอด
ในชาติที่แล้ว!
หลังจากวันสิ้นโลกมาถึง ถังฮ่าวรอดชีวิตมาได้เพียงสามวันก็ถูกสุนัขกลายพันธุ์กัดตาย!
ชาติถัดมาถังฮ่าวก็ถือว่ามีสถานการณ์ดีขึ้นมาก เขารอดชีวิตในวันสิ้นโลกมาได้ถึงสองปี ไม่เพียงได้พัฒนาเป็ผู้วิวัฒนาการเท่านั้น แต่ยังเป็ผู้นำของฐานที่มั่นขนาดเล็กอีกด้วย
อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังไม่สามารถต้านทานการโจมตีของซอมบี้ได้อยู่ ฐานที่มั่นของเขาถูกซอมบี้กว่าล้านตัวบุกเข้ามาทำลายจนจบชีวิตลงอีกครั้ง
นี่เป็การเกิดใหม่ครั้งที่สองของถังฮ่าว!
และก็ยังคงเป็ที่โรงแรมจิงไท่เหมือนเดิม
เขาได้ผ่านวันสิ้นโลกมาแล้วสองครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในครั้งที่สอง เขาก็สั่งสมประสบการณ์ได้มากถึงสองปี!
ถังฮ่าวกำหมัดแน่น
ในเมื่อ์มอบโอกาสนี้ให้!
เขาก็จะไม่มีทางปล่อยให้โอกาสดีๆ เช่นนี้หลุดลอยไป
ในชาตินี้เขาจะเป็ผู้วิวัฒนาการระดับเจ็ด ไม่สิ! เขาจะเป็ผู้ที่แข็งแกร่งกว่าผู้วิวัฒนาการระดับเจ็ด! และจะเป็ผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริงในวันสิ้นโลก ยิ่งเป็ฝันร้ายของซอมบี้และสัตว์ร้ายกลายพันธุ์!
เมื่อวันสิ้นโลกมาถึงครั้งแรก ถังฮ่าวก็งงงวยเหมือนกับทุกคน
ส่วนในการเกิดใหม่ครั้งที่แล้ว เขาได้พยายามช่วยชีวิตเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ที่กำลังฉลองกันอยู่ในห้องจัดเลี้ยงแห่งนี้ แต่สุดท้ายก็ช่วยได้เพียงเจ็ดคนเท่านั้น
และในบรรดาเจ็ดคนนี้ ก็มีสองคนทรยศเขาในอีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้
ส่วนอีกห้าที่เหลือซื่อสัตย์ต่อเขามาก แต่ก็จบชีวิตลงด้วยน้ำมือของซอมบี้กว่าล้านตัวในอีกสองปีต่อมา
ถังฮ่าวกวาดตามองไปรอบๆ ก่อนจะเหลือบมองเวลาบนโทรศัพท์ที่แสดงเวลา 18:40 น. อีกครั้ง บัดนี้ก็เหลือเวลาอีกเพียงยี่สิบนาทีก่อนวันสิ้นโลกมาถึง
ฟู่ว!
ถังฮ่าวผ่อนลมหายใจยาวออกมา!
หากมีเวลามากกว่านี้ นอกจากคนทรยศสองคนนั้นแล้ว เขาก็อยากช่วยชีวิตเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ทั้งหมดที่อยู่ในห้องจัดเลี้ยงนี้ แต่ตอนนี้เหลือเวลาเพียงยี่สิบนาทีเท่านั้น จึงไม่พอและไม่อาจช่วยพวกเขาได้ เพราะเขายังมีสิ่งที่สำคัญกว่าที่ต้องทำ!
มีเพียงได้พัฒนาเป็ผู้วิวัฒนาการกลุ่มแรกในวันสิ้นโลกเท่านั้น ถึงสามารถหลุดจากสถานะผู้อ่อนแอได้อย่างแท้จริง มีแค่แบบนี้เขาถึงสามารถเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกที่เลวร้ายนี้และช่วยชีวิตผู้คนได้มากขึ้น
ซ่า! ถังฮ่าวราดน้ำแร่แช่เย็นทั้งขวดลงบนหัวของจางเสี่ยวเหา!
แม้ตอนนี้เป็เดือนมิถุนายนก็ตาม!
แต่จางเสี่ยวเหาก็ยังสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บ และสร่างเมาขึ้นไม่น้อย
ห้านาทีต่อมา!
ประตูลิฟต์ของโรงแรมได้เปิดออก
ก่อนจะมีคนเจ็ดคนรีบวิ่งออกมา!
“ภัยพิบัติหรือ? ถังฮ่าว นายพูดจริงเหรอ? แม้จะเป็แผ่นดินไหว แต่เราก็ไม่จำเป็ต้องโทรหาคนในครอบครัวนี่นา หลิวอิงถามด้วยความสงสัย และเธอก็เป็แฟนของหวังเส้าผิง
เดิมทีถังฮ่าวตั้งใจจะเรียกหวังเส้าผิงที่เป็เพื่อนร่วมห้องของเขาเท่านั้น เพราะในความทรงจำสองชาติที่แล้ว ถังฮ่าวจำได้ว่าหลิวอิงได้กลายเป็ซอมบี้ไปทันที จึงไม่มีทางที่จะช่วยชีวิตเธอได้
แต่หวังเส้าผิงเป็ลูกคนรวย เขามีหน้าตาที่หล่อเหลา จึงทำให้หลิวอิงตามติดเขาแจ ดังนั้นทันทีที่เห็นหวังเส้าผิงลุกขึ้น เธอจึงรีบตามมาด้วย
ส่วนอีกสามคนคือ จ้าวอี้เหมี่ยว เฉินจวิน และเฉียนเจิง
คนทั้งสามนี้ รวมถึงจางเสี่ยวเหาและหวังเส้าผิงล้วนเป็พี่น้องร่วมสาบานของถังฮ่าวในชาติที่แล้ว
“จวินจื่อ (ฉายาของเฉินจวิน) นายขับรถฉันไป! เดี๋ยวฉันกับเสี่ยวเหาจะนั่งรถของเซาปิ่ง (ฉายาของหวังเส้าผิง)!” ที่ถังฮ่าวไม่ขับรถเองก็เพราะกลัวว่าหลิวอิงจะกลายเป็ซอมบี้ และเมื่อใดที่เธอกลายร่าง เขาจะต้องกำจัดเธอให้เร็วที่สุด
เฉินจวิน จ้าวอี้เหมี่ยว และเฉียนเจิงได้ก้าวขึ้นไปนั่งรถฮอนด้ามือสองของถังฮ่าว
ส่วนถังฮ่าว จางเสี่ยวเหา และหลิวอิง ได้ก้าวขึ้นรถแลนด์โรเวอร์ของหวังเส้าผิง
ทันทีที่ขึ้นรถ!
ถังฮ่าวก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาก่อนจะต่อสายทันที
“พี่เซวี่ย ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน? ห้องทดลองเหรอ? รีบออกมาเร็ว! พี่ต้องมาถึงดาดฟ้าที่ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเราก่อนหนึ่งทุ่มนะ อย่าถามมากน่า รีบมาเร็ว!” ขณะที่กำลังจะวางสาย ถังฮ่าวก็ครุ่นคิด ก่อนจะะโใส่ปลายสายอีกครั้ง “นี่เป็เื่เกี่ยวพันถึงชีวิต! พี่ต้องมา!”
ภายในห้องทดลองหรูหราแห่งหนึ่งของมหาวิทยาลัยหยุนจิง สาวงามรูปร่างสูงโปร่งที่อยู่ในชุดทดลองสีขาวได้วางโทรศัพท์ลง ก่อนจะส่ายหน้าและมองไปทางอาจารย์ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
“อาจารย์คะ หนูขอตัวออกไปข้างนอกสักครู่นะคะ”
“อืม ไปเถอะ!” ศาสตราจารย์ผู้าุโพยักหน้า
เชียนมู่เซวี่ยถอดเสื้อคลุมสีขาวออก หลังจากที่รวบผมยาวสีดำขลับที่อยู่ด้านหลังแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก่อนวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ทางด้านถังฮ่าวก็ต่อสายถัดไปทันที “ป้าหยุน อาเฉียนกลับมาหรือยัง? กลับมาแล้วเหรอ อืม คืนนี้ห้ามออกไปข้างนอก ไม่สิ! ่นี้ห้ามออกไปข้างนอกเด็ดขาด”
ในเวลาเดียวกัน จางเสี่ยวเหา เฉียนเจิง และคนอื่นๆ ก็โทรหาครอบครัวของพวกเขาด้วย
เอี๊ยด!
หวังเส้าผิงเหยียบเบรกกะทันหัน
“อย่าสนใจไฟแดง ไป! ไปเร็วเข้า!” ถังฮ่าวเร่ง
ฟ้าว!
หวังเส้าผิงได้ยินก็เหยียบคันเร่งจนรถพุ่งทะยานออกไปอย่างเร็ว พอเฉินจวินที่ตามหลังมาเห็นก็ไม่หยุดเช่นกัน และเลือกที่จะขับพุ่งตรงไป จนเกือบจะชนเข้ากับรถที่อยู่ด้านข้างเข้า
คนขับคู่กรณีกำลังจะเอ่ยปากด่า ก็พบว่ารถทั้งสองคันได้แล่นหายไปไกลแล้ว
