วังหลวง“เจิ้งชินเจ้าช่างงดงามยิ่งนัก”จิงหยางอ๋องกอดรวบร่างบางของจางหลี่ลี่ไว้ในอ้อมแขน จางหลี่ลี่ปลดเปลื้องอาภรณ์จนเหลือร่างเปลือยเปล่า ใบหน้าหมองคล้ำซีดเซียวของจิงหวางอ๋องที่แววตาอิดโรยและเลื่อนลอยราวกับคนเคลิ้มฝัน“ท่านอ๋อง ท่านต้องการร่างกายนี้ของข...