ผิวของจูชิงเปลี่ยนเป็สีแดง ความร้อนน่าพรั่นพรึงในหินหนืดไหลเข้าไปในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง
คนธรรมดาไม่อาจทนต่อความร้อนน่าพิศวงเฉกเช่นนี้ได้ เพียงแค่หายใจไม่กี่ครั้ง คลื่นความร้อนเหนือชั้นฟ้านี้สามารถเปลี่ยนคนให้กลายเป็เถ้าถ่านได้ในพริบตา
หากใช้ลมปราณต่อต้านอาจทนได้ชั่วขณะหนึ่ง ทว่าอย่างมากก็แค่หนึ่งถ้วยชาเท่านั้น
แต่จูชิงกลับไม่ใช้ลมปราณต่อต้าน ความร้อนในหินหนืดปกคลุมทั่วทั้งสรรพางค์กาย
อักขระิญญาปีศาจเพลิงเปล่งแสงจรัสแจ้ง เปลวเพลิงลุกโชน ร่างกายของจูชิงในตอนนั้นร้อนยิ่งกว่าหินหนืดเสียอีก!
ลูกแก้วสีแดงเพลิงประจักษ์ ัเพลิงว่ายไปมาอยู่ในหินหนืด
ลูกแก้วัอัคคี ศัสตราวุธิญญาขั้นลึกลับระดับสูงที่จูชิงค้นพบในเอกภพฟ้าดินก่อน แม้ว่าจอมยุทธ์ผู้สร้างลูกแก้วัอัคคีจะเป็แค่สากในสายตาของเฒ่าปีศาจ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ถึงความน่าพรั่นพรึงของลูกแก้วัอัคคี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเอกภพฟ้าดินซึ่งเปี่ยมล้นไปด้วยลมปราณธาตุอัคคี เพลานี้นั้นมันเปรียบเสมือนปลาได้น้ำ
ลูกแก้วัอัคคีอยู่ในตันเถียนของจูชิงมานานแล้ว ถึงก่อนหน้านี้ ัเพลิงพวกนั้นจะไม่แยแสเขา แต่เขาก็ใช้ลมปราณของตัวเองสร้างัเพลิงหลายสิบตัวจากลูกแก้วัอัคคี เดาว่าัเพลิงเ่าั้น่าจะแข็งแกร่งเทียบเท่ากับัเพลิงดั้งเดิมในเวลาไม่นาน
อีกทั้งลมปราณธาตุอัคคีในหินหนืดยังเป็อาหารโปรดของัเพลิง ัเพลิงหลายสิบตัวกลืนกินแอ่งหินหนืดอย่างบ้าคลั่ง
อักขระิญญาปีศาจเพลิงเพิ่มขึ้นไม่ขาดสาย จูชิงเริ่มเข้าใจ《กายปีศาจเพลิง》ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ร่างเงาปีศาจเพลิงประจักษ์ขึ้นด้านหลัง!
ลมปราณธาตุอัคคีภายในแอ่งหินหนืดลดลงในอัตราความเร็วน่าอัศจรรย์ อุณหภูมิลดต่ำลงเรื่อยๆ หนึ่งชั่วยามผ่านไป หินหนืดก็กลายเป็ก้อนหินสีเทาขาว!
จูชิงขยับตัวเล็กน้อย หินสีเทาขาวพลันแตกเป็เสี่ยงๆ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อดุจดั่งเหล็กกล้า ความร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากกายาร้อนยิ่งกว่าหินหนืดแล้ว
เมื่อจูชิงะโลงไปในแอ่งหินหนืดอีกครั้ง ความเบาสบายนี้ทำให้เขาเผลอครางออกมาอย่างอดไม่ได้ เขารู้สึกว่าิักำลังเปิดรับความร้อนเข้ามาอย่างต่อเนื่องผสานรวมเป็หนึ่งกับร่างกาย จูชิงถึงกับตกหลุมรักความรู้สึกนั้นไปชั่วขณะ
วิธีบำเพ็ญเพียรเฉกเช่นนี้ สำหรับจอมยุทธ์ทั่วไปมันคืออันตราย ทว่าสำหรับจูชิง มันคือสิ่งเสพติด เขาะโลงไปในหินหนืดครั้งแล้วครั้งเล่า《กายปีศาจเพลิง》ถูกขัดเกลาจนบริสุทธิ์เป็เท่าทวี
กระทั่งจูชิงพบว่าการแช่งอยู่ในแอ่งหินหนืดเริ่มไม่มีผล เขาจึงกวาดสายตามองไปยังูเาไฟสูงตระหง่าน
อุณหภูมิในูเาไฟนั้นสูงกว่าแอ่งหินหนืดหลายสิบหรือหลายร้อยเท่า ซึ่งอาจส่งผลที่คาดไม่ถึง เกินกว่าที่จูชิงสามารถคิดจินตนาการ
ถึงแม้การแช่แอ่งหินหนืดจะฟังดูบ้าๆ บอๆ แต่เฒ่าปีศาจก็กำชับให้ฝึกฝนทีละขั้นตอน ถ้าจูชิงะโลงไปในูเาไฟั้แ่แรก นั่นไม่ใช่การบำเพ็ญเพียร แต่เป็การฆ่าตัวตาย
เมืองมองปากปล่องูเาไฟที่หินหนืดปะทุอย่างต่อเนื่อง รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของจูชิง “จะสำเร็จหรือไม่ มาดูกัน!”
“ตู้ม!” ทันทีที่จูชิงะโลงไป แขนขาที่ัักับหินหนืดก็กลายเป็สีดำสนิท
“อุณหภูมิสูงมาก แต่ข้าชอบ!” จูชิงหัวเราะลั่น ร่างเงาปีศาจเพลิงประจักษ์ขึ้นข้างหลัง อักขระิญญาปีศาจเพลิงแน่นขนัดทั่วทั้งสรรพางค์กาย
อุณหภูมิสูงจนน่ากลัวแทบแผดเผาจูชิงให้เป็เถ้าถ่าน แต่เขาก็ยังคงมีชีวิตรอดเพราะพลังของปีศาจเพลิง
ทว่ากระนั้น ความเ็ปเหลือล้ำเกินหยั่งถึง ความเ็ปนี้เกินกว่าที่คนทั่วไปจะสามารถรับไหว
หนึ่งเดือนผ่านไป จูชิงยังอยู่ในอิริยาบถนั้นโดยไม่ไหวติง ระหว่างนั้นูเาไฟปะทุหลายสิบครั้ง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอันใดต่อเขาเลย
ร่างเงาปีศาจเพลิงที่อยู่ด้านหลังชัดแจ้งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เปลวเพลิงที่เต้นระบำอยู่นั้น ให้ความรู้สึกคล้ายกับว่าปีศาจเพลิงเป็ปีศาจอำมหิตเหี้ยมแท้จริง
เฒ่าปีศาจมองูเาไฟ “ความร้อนในูเาไฟน่าจะถูกดูดจนแห้งไปหมดแล้ว ปีศาจเพลิงน่าจะเป็รูปเป็ร่างในอีกไม่นาน”
เมื่อเฒ่าปีศาจหันไปมองจูชิง แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม ถึงเขาจะเป็คนสอนจูชิงเองกับมือ แต่ก็ยังอดทึ่งกับความสำเร็จใน่อายุนี้ของจูชิงไม่ได้!
“ฟู่ว!” จูชิงที่ไม่ขยับตัวเลยมานานหนึ่งเดือนก็พ่นลมหายใจยาวเหยียด ปีศาจเพลิงอ้าปากกว้าง ลมปราณธาตุอัคคีในูเาไฟเดือดดาลแสนพรรณนา!
“ตู้มมม!” หินหนืดปะทุออกมาจากก้นูเาไฟ ทั้งหมดกลายเป็อาหารอันโอชะปีศาจเพลิง
มันคือพลังงานความร้อนสุดท้ายของูเาไฟลูกนี้ ซึ่งมันถูกปีศาจเพลิงดูดกลืนจนหมดสิ้น ลมปราณธาตุอัคคีแห้งเหือด จากูเาไฟแปรเปลี่ยนเป็ูเาสามัญ
ทว่าปีศาจเพลิงก็ยังก่อตัวไม่สมบูรณ์ จูชิงสืบเท้าก้าวหนึ่ง กายาปรากฏขึ้นเหนือฟ้าบนูเาไฟอีกลูกหนึ่ง ปีศาจเพลิงที่อยู่ด้านหลังกลืนกินลมปราณธาตุอัคคีเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง!
ูเาไฟลูกเดียวไม่พอ จากนั้นก็มีลูกที่สอง ลูกที่สาม!
เมื่อมาถึงูเาไฟลูกที่เก้าสิบเก้า ปีศาจเพลิงตัวสั่นสะท้าน เปลวเพลิงร้อนเร่าผลาญเผา ร่างเงามายากลายเป็เปลวเพลิงบริสุทธิ์ เปลวเพลิงก่อตัวเป็ปีศาจ
《กายปีศาจเพลิง》สมบูรณ์แล้ว!
ปีศาจวายุกับปีศาจเพลิงปรากฏด้านหลังพร้อมกัน คลื่นพลังปีศาจทั้งสองผสานรวมเป็หนึ่ง ทันใดนั้น ลมปราณของจูชิงพุ่งทะยานสูงขึ้น พลังป้อนกันกับความแข็งแกร่งแกร่งกล้าเท่าทวี เขาในตอนนี้มั่นใจยิ่งยวด แม้เป็ขั้น์ปฐีจะต้องเอาชนะได้อย่างแน่นอน
“จะสอนวิชาลับวิชาที่สามให้ข้าเมื่อไหร่?” จูชิงอดถามไม่ได้
“อีกไม่นาน!” เฒ่าปีศาจยิ้มเล็กน้อย
หลังจากฝึกปรือสองวิชาลับ จูชิงตั้งหน้าตั้งตารออยากเห็นว่าวิชาลับต่อไปจะเป็อย่างไร ไม่รู้ว่ามันจะทำให้เขาประหลาดใจเฉกเช่นไหน ถ้าสำเร็จวิชาลับทั้งหมด พลานุภาพจะต้องน่าพรั่นพรึงยิ่งพรรณนา
“แคร่ก!” จูชิงเหวี่ยงหมัดใสู่เาไฟ ูเาไฟพังทลายลงทันใด ผลึกสีแดงเพลิงชิ้นใหญ่ปรากฏในมือของจูชิง
“เ้าหนู ผลึกเพลิง์นั่นเป็ของข้า ทิ้งสมบัติล้ำค่าเอกภพไว้แล้วไสหัวไปซะ!” ขั้น์ปฐีตาเป็ประกาย มองผลึกเพลิง์ที่อยู่ในมือของจูชิง
จูชิงกลอกตา พวกที่ชอบปล้นชิงตามไฟมีอยู่ทุกที่จริงๆ
“เ้าหนู ข้าบอกว่าเอาสมบัติเอกภพกับผลึกเพลิง์มาแล้วไสหัวไป เ้าไม่ได้ยินรึ!” ขั้น์ปฐีพูดอย่างหมดความอดทน
“เ้ากำลังพูดกับข้างั้นรึ?” จูชิงโยนผลึกเพลิง์ไปมาอยู่ในมือ สายตาจับจ้องมองจอมยุทธ์ขั้น์ปฐี
“พล่ามอะไร ที่นี่มีแค่เ้ากับข้า ถ้าเ้าไม่อยากตาย เอาของล้ำค่าทั้งหมดออกมาซะ” จอมยุทธ์ขั้น์ปฐีปลดปล่อยคลื่นลมปราณ
จูชิงยิ้มเล็กน้อย “ข้าไม่ให้ เ้าจะทำไม?”
จอมยุทธ์ขั้น์ปฐีสุดแค้นแสนโทสะ “ตายซะ!”
จอมยุทธ์ขั้น์ปฐีเหวี่ยงฝ่ามือ ลมปราณกล้าแกร่งสามารถสังหารขั้นเหินนภาดับสิ้นวายชีวา
“กึก!” จูชิงขยับมือ ปีศาจวายุกับปีศาจเพลิงปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันรับฝ่ามือนั่นเอาไว้
“ลาก่อน!” จูชิงน้าวสายธนู พลังของปีศาจวายุกับปีศาจเพลิงผสานรวมเข้าไปในธนูหลัวโหว ไฟเสริมลม ลมช่วยเหลือไฟ เพราะการผสานของธาตุทั้งสองทำให้พลังของลูกธนูรุนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายสิบเท่า
“ลูกไม้ตื้นๆ!” ขั้น์ปฐีหนึ่งชั้นฟ้าไม่ได้เห็นลูกธนูดอกเดียวอยู่ในสายตา เขาเหวี่ยงกระบี่แบบส่งๆ มาดหมายทำลายมันให้แหลก
“แคร่ก!” ขั้น์ปฐีหนึ่งชั้นฟ้ามองกระบี่ของตัวเองที่หักเป็สองท่อนอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ศัสตราวุธิญญาขั้นลึกลับระดับสูงหักได้อย่างไร จากนั้นก็มองไหล่ที่มีเืไหลอาบแล้วเหยียดเท้าถอย!
“คิดว่าถอยแล้วจะไม่เป็อะไรงั้นรึ?” ั์ตาของจูชิงเปลี่ยนเป็สีเื พลังของจิตบัวคำสาปผลาญโลหิตไหลเข้าสู่ร่างกายของขั้น์ปฐีแล้ว หลังจากนั้นหนึ่งลมหายใจ จิตบัวคำสาปผลาญโลหิตก็สำแดงเดช ผลาญเผาขั้น์ปฐีมอดไหม้เป็เถ้าถ่าน
“วิชามหาอำนาจพร์!” ทันใดนั้น อีกด้านหนึ่งของเอกภพฟ้าดิน เด็กสาวคนหนึ่งมองไปทางที่จูชิงอยู่ด้วยความประหลาดใจ
“เกิดอะไรขึ้น?” นักรบสวมเกราะทองที่อยู่ข้างๆ ถามเด็กสาว
“ข้าััได้ถึงพลังของวิชามหาอำนาจพร์ ผู้ที่เข้ามาในเอกภพฟ้าดินนี้ มีคนที่วิชามหาอำนาจพร์!” เด็กสาวกล่าว
“เป็ไปไม่ได้ วิชามหาอำนาจพร์เป็มหาวิชาของกายศักดิ์สิทธิ์ อัจฉริยะที่ยากพบเจอในหมื่นปี แม้ว่าจะเป็อาณาเขตทองเหลืองก็ตาม คนเฉกเช่นนั้นจะมาอยู่ในอาณาเขตค้ำ์ได้อย่างไร?” นักรบเกราะทองส่ายหัว
กายศักดิ์สิทธิ์ ถึงเป็อาณาเขตทองเหลืองก็ใช่ว่าจะปรากฏในหมื่นปี เมื่อใดที่ประจักษ์ ขุมพลังอำนาจทุกหนแห่งล้วนยอมทำทุกอย่างเพื่อ่ชิงคนผู้นั้นมาเป็คนของตัวเอง
“หวังโป๋ เ้าก็น่าจะรู้ว่าความสามารถของข้าเป็เช่นไร ข้าััได้ถึงมัน แสดงว่ามีวิชามหาอำนาจพร์อยู่จริงๆ!” เด็กสาวพูดต่อ
วิชามหาอำนาจกับวิชามหาอำนาจพร์ มีชื่อเรียกคล้ายกัน หากแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แม้จะเป็วิชามหาอำนาจเช่นเดียวกัน ทว่าวิชามหาอำนาจพร์มีความพิเศษเฉพาะตัว มีเพียงสายเืพิเศษกับกายศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่สามารถปลุกพลังวิชามหาอำนาจพร์!
นักรบสวมเกราะทองขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ เขาตระหนักรู้ถึงความสามารถของคุณหนูดี ถ้าคุณหนูพูดเช่นนั้น แปลว่ามีผู้พลิกฟ้าทลายปฐีอยู่ในเอกภพฟ้าดินนี้อยู่จริงๆ ไม่รู้ว่าอาณาเขตใดเล่นใหญ่ส่งกายศักดิ์สิทธิ์เข้ามาในอาณาเขตค้ำ์!
