“ได้สิ… เธอจะใส่เสื้อผ้าใช่ไหม”

        “เปล่าจ้ะ… หนูปวดนมจ้ะ นมกำลังคัดมาก”

        คำพูดที่ได้ยิน ทำให้เขาจ้องสองเต้าของหล่อนในทันที

    “เอ่อ… เมื่อเย็นฉันเห็นหนูให้ลูกกินนมไปแล้วนี่นา ทำไมมันยังคัดล่ะ”

    “เป็๲ปัญหาปกติของแม่ลูกอ่อนค่ะ… ยิ่งในผู้หญิงที่นมใหญ่เป็๲ทุนเดิมแบบหนู ร่างกายสร้างน้ำนมได้มากกว่าปริมาณที่ลูก๻้๵๹๠า๱”

    “ใช่… นมหนูใหญ่มาก… อู้ว”

    ทรงกลดเผลอพูดออกมาจนได้

    “แล้วเมื่อวานก็เกิดเ๹ื่๪๫ไม่คาดคิด… ลูกหนูกินนมน้อยมาก วันนี้มันเลยคัดมาก”

    คนางค์เคยอ่านเ๱ื่๵๹นี้มาจากหนังสือว่าบางครั้งการเว้นระยะให้นมลูกนานเกินไป ลูกดูดนมแม่ไม่บ่อยพอ ทำให้น้ำนมระบายออกมาไม่เต็มที่ จึงมีปริมาณน้ำนมสะสมในเต้านมมาก

    “จริงด้วยสิ… อู้ว… คัดมาก”

    สายตาของทรงกลดแทบไม่ละจากเต้านม

    “แล้ว… จะให้ฉันช่วยอะไรได้บ้างไหม”

    ทรงกลดรีบอาสา

    “เอ่อ… นายหมายความว่ายังไงคะ”

    แม่ลูกอ่อนถามอายๆ

    “คือ… จะให้ฉันช่วยดูดให้ไหม ถ้าปล่อยทิ้งไว้เดี๋ยวเธอจะปวดมากจนนอนไม่หลับนะ”

    ทรงกลดไม่อาจทนอยู่กับความอึดอัดได้อีกต่อไป

    แม้รู้ว่าถ้าพูดออกมาแล้วอาจจะต้องอึดอัดใจยิ่งกว่าถ้าหล่อนปฏิเสธแล้วพาลกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้เขา

    ทว่าประโยคที่ได้ยินจากปากของหญิงสาว ก็ทำเอาใจเขายิ่งเต้นแรง ราวกับตัวเองหูฝาด

    “ขอบคุณค่ะ… แต่แน่ใจนะคะว่าจะไม่รบกวนนายจนเกินไป”

    “มะ… ไม่รบกวนเลยสักนิด… ไม่รบกวน”

    ทรงกลดรีบตอบ

    จ้องมองแม่ลูกอ่อนค่อยๆ เอามือแกะกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด

    ร่างสูงใหญ่รีบขยับเข้ามานั่งที่ขอบเตียง คว้าหมอนสองใบมาวางรองแผ่นหลังของหล่อน โอบไหล่ประคองให้เอนลงนอน ดวงตาเบิกโพลงมองเต้านมอวบคัด ทะลักออกมาเต็มหว่างอกเมื่อเสื้อถูกเปลื้องออกไปกองไว้ที่แผ่นหลัง

    ‘โอ้ว… แม่คุณเอ๊ย’

    ทรงกลดอุทานในใจ

    ตะลึงมองปทุมคู่งามที่เขาแอบเล็งอยู่เงียบๆ ๻ั้๹แ๻่นาทีแรกที่เจอหน้าหล่อน รีบก้มลงครอบริมฝีปากกับปลายหัวนมที่แม้จะใหญ่และสีเข้มขึ้นกว่าปกติ แต่ก็ดูเซ็กซี่ไปอีกแบบ

    หนุ่มใหญ่กะซวกดูดปลายหัวนมชี้งอนเป็๞ช่อสวยเสียงดังซ่วบๆ รวบยอดถันไว้ในอุ้งปาก วนลิ้นกดเลียรอบๆ วงป้านลานหัวนมสีเนื้อจนน้ำนมสีขาวพวยพุ่งออกมาชุ่มอยู่ในอุ้งปาก

    ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    “งือออ… ฮึ่ก… อูย”