เล่มที่ 5 บทที่ 133        จุดประสงค์ในคำพูดของหลี่ซื่อยวนทั้งหมดดูเหมือนจะเป็นไปเพื่อการฟังเพลงที่เสนาะโสต สายตาของหลี่ซื่อเสวียนละจากเป้ยหนิงและเหลือบมองหลี่ซื่อยวนราวกับไม่ได้ตั้งใจ “ถ้ามีพิณและมีกลอง จะไม่มีขลุ่ยได้อย่างไร? บังเอิญแล้ววันนี้...