ห้องประชุมใตู้เาคุนหลุนเต็มไปด้วยความตึงเครียด ผู้นำชาวชีหลงและคณะเงาั สิบกว่าคนนั่งล้อมวงรอบโต๊ะหินโบราณ ขณะที่ หลินเว่ย เล่าสิ่งที่เขาค้นพบจากความทรงจำที่ฟื้นคืนมา ใบหน้าของทุกคนแสดงความใเมื่อได้ยินเื่สถานีอวกาศลับและแผนการปล่อยไวรัสในอีกเพียงห้าวัน
"มันเป็ไปไม่ได้ที่จะอพยพผู้คนทั้งหมดให้พ้นอันตราย" ผู้นำชาวชีหลงวัยกลางคนผมขาวโพลนกล่าว "ไวรัสจะแพร่ไปทั่วโลกภายในไม่กี่ชั่วโมง"
"เราต้องหยุดมันที่ต้นทาง" หลิวซิน ว่า "เข้าไปในสถานีอวกาศนั่นและกดรหัสยกเลิก"
"แต่ใครจะไปที่นั่นได้?" หนึ่งในผู้นำคณะเงาัถาม "การเข้าถึงฐานในทะเลทรายก็ยากพออยู่แล้ว ยังไม่รวมการขึ้นไปถึงสถานีอวกาศ"
อาจารย์เฉินหลง ลุกขึ้นยืน เดินไปที่แผนที่บนผนังถ้ำ "ก่อนจะวางแผนปฏิบัติการ มีอีกประเด็นที่ต้องจัดการให้เรียบร้อย" เขาหันมามองทุกคนอย่างจริงจัง "เราต้องแน่ใจว่าไม่มีสายลับแฝงตัวอยู่ในกลุ่มของเรา"
คำพูดนั้นทำให้ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบ ทุกคนเริ่มมองไปรอบๆ ด้วยความระแวง เมิ่งหลิง ลุกขึ้นยืน
"ฉันเห็นด้วย เราต้องตรวจสอบทุกคนที่จะเข้าร่วมปฏิบัติการ" เธอกล่าว "ฉันและหลิวซินสามารถร่วมกันทำการตรวจร่างกายทุกคน หาร่องรอยการดัดแปลงพันธุกรรม"
"คุณตรวจได้ยังไง?" ลี่ชิง ถาม
"โดยใช้เครื่องสแกนชีวภาพที่ฉันออกแบบเอง" เมิ่งหลิงตอบ "มันสามารถตรวจจับความผิดปกติของดีเอ็นเอได้ โดยเฉพาะการดัดแปลงแบบที่องค์กรเทียนซื่อทำ"
"และฉันจะใช้พลัง ชี่ เป็ตัวช่วยเสริม" หลิวซินเสริม "มันจะตรวจจับความผิดปกติในการไหลเวียนของพลังชีวิตได้"
อาจารย์เฉินหลงพยักหน้าด้วยความพอใจ "เริ่มเลย เราไม่มีเวลาให้เสียแล้ว"
ชั่วโมงต่อมา ในห้องปฏิบัติการชั่วคราวที่จัดตั้งขึ้น หลินเว่ยนอนบนเตียงโลหะเย็นเฉียบ ขณะที่เมิ่งหลิงใช้เครื่องสแกนคล้ายแท่งโลหะบางวาดไปมาเหนือร่างของเขา แสงสีฟ้าจากเครื่องส่องสว่างในห้องที่มืดสลัว ลี่ชิงยืนมองอยู่ข้างๆ มือกุมกันแน่นด้วยความกังวล
"ผลการสแกนออกมาแล้ว" เมิ่งหลิงกล่าว พลางมองที่หน้าจอเล็กๆ บนเครื่องสแกน "ดีเอ็นเอของคุณถูกดัดแปลงอย่างมาก ตามที่เราคาดไว้ มีส่วนผสมระหว่างมนุษย์ปกติ นักรบโบราณ และ..." เธอหยุดชั่วครู่ "มีบางส่วนที่ฉันไม่สามารถระบุได้ด้วยซ้ำ มันซับซ้อนเกินเครื่องของฉัน"
หลิวซินเข้ามาวางมือบนหน้าผากของหลินเว่ย พลัง ชี่ สีทองอ่อนแผ่ซ่านจากมือของเขา "การไหลเวียนของพลัง ชี่ ในตัวนายมีรูปแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน" เขาสังเกต "แต่ไม่มีร่องรอยของการควบคุมหรือสิ่งแปลกปลอมที่อาจเป็อันตรายต่อพวกเรา"
"เท่าที่ฉันบอกได้ คุณคือตัวของคุณเองอย่างสมบูรณ์" เมิ่งหลิงสรุป ยิ้มบางๆ "แม้จะเป็เวอร์ชันที่ถูกดัดแปลงก็ตาม"
หลินเว่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ลี่ชิง คุณควรเป็คนต่อไป" เขากล่าว
ลี่ชิงพยักหน้า สลับตำแหน่งกับหลินเว่ย นอนลงบนเตียงโลหะ เมิ่งหลิงเริ่มสแกนร่างของเธออย่างละเอียด
"สะอาดบริสุทธิ์" เมิ่งหลิงประกาศหลังจากทำเสร็จ "ไม่มีร่องรอยการดัดแปลงใดๆ"
หลิวซินใช้พลัง ชี่ ตรวจสอบยืนยันอีกครั้ง และพยักหน้าเห็นด้วย
หลังจากนั้น เมิ่งหลิงและหลิวซินก็ทำการตรวจสอบซึ่งกันและกัน ก่อนจะเริ่มตรวจสอบกับสมาชิกหลักทุกคนที่จะร่วมปฏิบัติการ บรรยากาศเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและตึงเครียด ทุกคนจ้องมองหน้าจอเครื่องสแกนอย่างระมัดระวัง
"มีอะไรผิดปกติไหม?" หลินเว่ยถามหลังจากการตรวจสอบคนที่สามสิบผ่านไป
"ส่วนใหญ่สะอาด" เมิ่งหลิงตอบ "มีสองคนที่มีร่องรอยการเปลี่ยนแปลงพันธุกรรมเล็กน้อย แต่ดูเหมือนจะเป็ผลจากการััไวรัสมากกว่าการถูกดัดแปลงโดยตั้งใจ"
"แต่เรายังไม่พบใครที่เป็ตัวปลอมเหมือนหลิวซินคนนั้น" หลิวซินกล่าว
ทันใดนั้น ประตูห้องก็เปิดออก หนึ่งในทหารของชาวชีหลงวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน "พวกเราจับตัวสายลับได้!" เขาประกาศ
ทุกคนรีบวิ่งออกไปตามทหาร ไปยังห้องเก็บอาวุธด้านล่าง ที่นั่นพวกเขาพบกับชายสูงวัยกลางคนที่ถูกควบคุมตัวไว้ เขาเป็หนึ่งในสมาชิกคณะเงาัที่เพิ่งเข้าร่วมใน่สองเดือนที่ผ่านมา
"เขากำลังส่งสัญญาณออกไป" ทหารอธิบาย พลางชูอุปกรณ์สื่อสารขนาดเล็กที่ยึดมาได้ "ส่งพิกัดที่ตั้งของเราไปให้ใครบางคน"
หลิวซินเดินเข้าไปหาชายผู้นั้น ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ "นายเป็ใคร?"
สายลับยิ้มเย็น ไม่แสดงความหวาดกลัวใดๆ "มันไม่สำคัญว่าฉันเป็ใคร สิ่งสำคัญคือพวกนายกำลังจะตาย ทุกคน"
"เขาหลบการตรวจสอบได้ยังไง?" หลินเว่ยถามเมิ่งหลิง
"เขายังไม่ได้เข้ารับการตรวจ" เมิ่งหลิงตอบ สีหน้าวิตก "เขาอยู่ในรายชื่อลำดับท้ายๆ"
สายลับหัวเราะเบาๆ "พวกนายคิดว่าองค์กรเทียนซื่อจะส่งฉันมาคนเดียวเหรอ? พวกนายยังหารายชื่อทั้งหมดไม่พบหรอก"
อาจารย์เฉินหลงก้าวเข้ามา วางมือบนไหล่ของสายลับ "เราจะพาเขาไปห้องสอบสวน ดูว่าเขารู้อะไรบ้าง" เขาหันไปหาทหาร "เพิ่มการรักษาความปลอดภัยทั่วถ้ำ และเร่งการตรวจสอบทุกคนที่ยังไม่ได้รับการตรวจ"
หลังจากนำตัวสายลับออกไป ทุกคนรวมตัวกันในห้องแผนที่ใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความวิตกกังวล
"ถ้ามีสายลับแฝงตัวอยู่ นั่นแปลว่าองค์กรเทียนซื่ออาจรู้แล้วว่าเรารู้แผนการของพวกเขา" ลี่ชิงกล่าว
"และพวกเขาอาจเร่งเวลาการปล่อยไวรัสให้เร็วขึ้น" หลิวซินเสริม
"เราต้องเริ่มปฏิบัติการทันที" หลินเว่ยสรุป "ไม่มีเวลาให้รอแล้ว"
อาจารย์เฉินหลงพยักหน้าเห็นด้วย "เลือกทีมปฏิบัติการที่ผ่านการตรวจสอบแล้วเท่านั้น จัดเตรียมอาวุธและอุปกรณ์ เราจะออกเดินทางภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง"
"ผมควรเป็หัวหน้าทีม" หลินเว่ยอาสา "ผมเป็คนเดียวที่รู้ทางและรู้รหัสยกเลิก"
ลี่ชิงมองเขาด้วยความกังวล แต่ไม่ได้คัดค้าน เธอรู้ดีว่านี่คือสิ่งที่ต้องทำ
"ฉันจะไปด้วย" หลิวซินประกาศ "และฉันคิดว่าเราควรแบ่งเป็สองทีม ทีมหนึ่งบุกเข้าฐานทะเลทราย อีกทีมเตรียมการสนับสนุนและเส้นทางถอนกำลัง"
"ฉันจะนำทีมสนับสนุน" เมิ่งหลิงอาสา "และเตรียมระบบสื่อสารและอาวุธพิเศษให้พวกคุณ"
ทุกคนแยกย้ายกันไปเตรียมตัว หลินเว่ยและลี่ชิงเดินกลับห้องพักด้วยกัน เมื่อถึงห้อง ลี่ชิงหันมากอดหลินเว่ยแน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป
"ฉันจะไปกับคุณด้วย" เธอพูดเสียงแน่วแน่
"แต่มันอันตรายมาก" หลินเว่ยทักท้วง
"นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องไป" ลี่ชิงยืนยัน ดวงตาเปียกชื้น "ฉันไม่ยอมปล่อยให้คุณไปเผชิญอันตรายคนเดียวอีกแล้ว โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่ามันอาจเป็ภารกิจเดินเดี่ยว"
หลินเว่ยจ้องมองลี่ชิงอย่างนิ่งงัน แล้วพยักหน้าช้าๆ "ตกลง แต่คุณต้องสัญญากับผมว่า ถ้าสถานการณ์เลวร้าย คุณจะหนีออกมา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผมก็ตาม"
"ฉันไม่สัญญา" ลี่ชิงส่ายหน้า "แต่ฉันสัญญาว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้เราทั้งคู่รอดกลับมาด้วยกัน"
พวกเขาจูบกันอย่างดูดดื่ม ราวกับอาจเป็ครั้งสุดท้าย ขณะที่นอกหน้าต่างถ้ำเล็กๆ ดวงจันทร์เต็มดวงส่องแสงเย็นยามราตรี เป็พยานให้กับความรักที่เบ่งบานท่ามกลางความหายนะของโลก