“ฮ่าๆ...”        อั้นเยว่ไม่ได้พูดสิ่งใดออกมา ถูเชียนจวินกลับหัวเราะขึ้นด้วยความพอใจอย่างบ้าคลั่งอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใดๆ        “ทำไม! อั้นเยว่บอกข้ามาว่าทำไม?” เย่ชิงหานไม่ได้สนใจถูเชียนจวินเขายังคงจ้องมองดูอั้นเยว่ด้วยแววตาไม่กะพริบอยู่เช่นนั้...