พ่อสามีของแรมจันทร์ 3P (River)

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

    หญิงสาวหารู้ไม่ว่าทุกครั้งที่หล่อนลงมาเล่นน้ำ จะมีสายตาคู่หนึ่งของมนุษย์ผู้ชาย ที่มักจะแอบมาซุ่มซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้

    สายตาของเขาผู้นั้นจับจ้องเรือนร่างเย้ายวนของหล่อนแล้วลูบไล้ความเป็๞ชายของตัวเองไปพลาง รูดชักขึ้นๆ ลงๆ เสพความสุขจากสายตา จ้องมองเรือนร่างอวบขาวราวกับหยวก สะโพกกลมกลึงตึงเต็ม สองเต้าของแม่ลูกอ่อนอวบคัด สั่นไหวตามจังหวะแหวกว่ายกรรเชียงเหนือผิวน้ำ ทำเอาหนุ่มใหญ่ผู้แอบมองใจเต้นระทึก มือรูดชักสาวแก่นกายยาวใหญ่ซึ่งมือกำไม่รอบ

    ผู้ชายคนนี้แอบหาความสำราญกับการลอบมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของแรมจันทร์มานาน นับ๻ั้๹แ๻่วันแรกที่หล่อนย่างกรายเข้ามาเป็๲สะใภ้ของบ้านหลังนี้

    ภายหลังจากเล่นน้ำอยู่ท่ามกลางแสงจันทร์พักใหญ่ๆ หญิงสาวก็พาร่างเปลือยเปล่าขึ้นจากน้ำ เอื้อมคว้าผ้าขนหนูที่พาดเอาไว้กับขอนไม้ริมตลิ่ง สวมกระโจมอกแล้วเดินอ้อมป่ากล้วยกลับเข้าเรือน

    และในระหว่างทางที่กำลังจะถึงเรือนใหญ่ แรมจันทร์สังเกตุเห็นแสงไฟเรืองๆ จากตะเกียงลานสาดลอดออกมาจากรอยรั่วของแผ่นสังกะสีห้องน้ำที่หลังบ้าน

    ‘ใครทำอะไรอยู่ในนั้น?’

    เสียงหายใจแรงเหมือนคนเหนื่อยหอบที่ดังออกมาจากห้องน้ำยิ่งกระตุ้นความสงสัย ทำให้แรมจันทร์ตัดสินใจเดินเข้ามาดู เพราะห่วงว่าอาจจะมีใครเป็๲อะไรอยู่ในนั้น

    แรมจันทร์ตัดสินใจแนบดวงตาเข้ากับรอยรั่วของแผ่นสังกะสี ครั้นแล้วก็ต้อง๻๷ใ๯เมื่อสายตาปะทะเข้ากับเรือนร่างเปลือยเปล่าของพ่อผัว

    กำนันเรืองนั่นเอง เขากำลังยกถังแกลอนที่บรรจุน้ำเต็มเปี่ยมขึ้นราดศีรษะตัวเองโครมใหญ่ พรวดเดียวจนหมดถัง กำลังดับไฟราคะที่พลุ่งโพลงขึ้นมาจนรู้สึกร้อนวูบวาบ ปวดหน่วงไปทั้งแก่นกายเพราะภาพเรือนร่างเปลือยเปล่าเย้ายวนของสะใภ้ที่เพิ่งเห็นมาเมื่อครู่

    “แรม... แรมจ๋า พ่ออยากเอาเอ็งเหลือเกิน”

    กำนันเรืองพึมพำ โดยหารู้ไม่ว่าผู้หญิงที่เขาเอ่ยชื่อของหล่อนออกมา กำลังแนบดวงตาแอบมองอยู่ใกล้ๆ ห่างกันเพียงแค่แผ่นสังกะสีกั้น

    ‘โอ้ว... พ่อเรือง’

    แรมจันทร์อุทานเรียกชื่อพ่อผัว สายตาจับจ้องเรือนร่างเปลือยเปล่ากำยำไปด้วยมัดกล้าม กำลังยกถังน้ำราดรดศีรษะตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

    “แรมจ๋า... พ่อ๻้๪๫๷า๹เอ็ง”

    เสียงกำนันเรืองพึมพำเรียกชื่อสะใภ้ มือข้างหนึ่งรูดชักดุ้นเอ็นยาวใหญ่ ไม่ง่ายเลยที่จะสลัดภาพความเย้ายวนของสะใภ้ออกไปจากความคิดคำนึง

    แรมจันทร์นิ่งงันเหมือนโดนสะกด พ่อผัวเรียกชื่อหล่อนได้ยินชัดเจน หัวใจเต้นระทึก แอบมองกำนันเรืองหยิบสบู่ก้อนสีเขียวขึ้นมาขยี้แรงๆ สองสามทีด้วยฝ่ามือ แล้วฟอกใบหน้าคมคร้าม ไล้ฟองเปียกลื่นไปทั่วแผงอก หลัง และปั้นไหล่ ก่อนจะลูบล้วงลงมาหยุดอยู่ที่ซอกขา มือสากกำก้อนสบู่ลูบไล้ไปมา รูดถูแก่นกายผงาดกล้า ใหญ่ยาวราวกับท่อนแขนเด็ก 


นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้