เหล่าวีรชนและเหล่าผู้กล้ารวมถึงทวยเทพทั้งหลายได้รวมตัวกันเพื่อต่อสู้กับบุคคลคนหนึ่งที่เป็อันตรายต่อโลกพวกเขารวมตัวเพื่อจัดการกับบุคคลนั้น
การต่อสู้ได้ยืดเยื้อเป็เวลาหนึ่งอาทิตย์เหล่าวีรชนและผู้กล้าได้ล้มหายตายจากกันมากมายถึงแม้พวกเขาจะล้มลงแต่ก็สร้างาแให้กับศัตรูเพียงหนึ่งเดียวของพวกเขานั่นก็คือจอมเวทย์ผู้ไม่มีวันตายอาเซรอน
แต่ตอนนี้จอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดกลับถูกไล่ต้อนจนมุมโดยเหล่าทวยเทพและผู้คนที่มารวมตัวกันเพื่อจะฆ่าเขาเพื่อลบชื่อเสียงอันบ้าคลั่งและความน่ากลัวที่สั่นคลอนโลก
ในการรวมตัวครั้งนี้ทุกคนตัดสินใจจะทำลายเขาไม่ให้เหลือแม้แต่ิญญา
"ตอนนี้ไม่มีที่ให้เ้าหนีแล้วอาเซรอน"
"จงยอมรับชะตากรรมของแกซะเถอะ.....ตายซะ"
"หึ.....พวกมดปลวกมากันไม่สิ้นเลย"
"พวกแกจะฆ่าฉันเพื่อที่จะวิชาทั้งหลายที่ฉันเป็คนสร้างสินะ"
"พวกแกคิดว่ามันจะง่ายขนาดนี้หรือไง....."
ชายผมสีดำดวงตาสีแดงสวมชุดนักเวทสีดำได้กล่าวเย้ยหยันและลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะมองลงมาด้วยความทะนงตน
"ถ้าพวกแกอยากได้ก็เข้ามา"
"ทุกคนระวัง"
"ไอ้เ้าปีศาจนั่นมันจะสร้างะเิขนาดใหญ่"
"แล้วตายไปพร้อมกับพวกเรา"
บอลเวทย์ขนาดใหญ่ได้ถูกสร้างขึ้นลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอัดแน่นไปด้วยพลังเวทย์มหาศาลก่อนจะเกิดะเิขึ้นเป็วงกว้าง
เหล่าผู้คนที่อยู่ข้างล่างได้รับแรงกระแทกบอลเวทย์ขนาดใหญ่ได้ทำร้ายผู้คนที่อยู่ตรงนั้นจนไม่เหลือซากและอาเซรอนร่างของเขาได้หายไป
ปี 2850
เด็กชายได้นอนอยู่บนเตียงแสงสีขาวปรากฏขึ้นและลอยเข้าไปอยู่ในตัวของเด็กคนนั้น
เด็กชายได้ลืมตาขึ้นเผยให้เห็นดวงตาที่มีสีแดงผมสีดำอายุ 10 ปีเด็กชายคนนั้นได้หันมองไปรอบๆและลุกขึ้น
"นี่ฉันมาอยู่ในร่างของใครกันเนี่ย"
"ฉันใช้เวทย์ในการกลับชาติมาเกิดแต่ทำไมฉันกลับมาอยู่ในร่างของเด็กหล่ะเนี่ย"
"โนอาห์เธอฟื้นแล้วเหรอ"
"หืมเสียงของคน....มีคนกำลังจะเข้ามาในห้องนี้"
เสียงประตูได้เปิดขึ้นมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเด็กชายที่กำลังงุนงงอยู่นั้น
ก่อนจะลูบหัวพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่ดีใจ
"ในที่สุดเธอก็ฟื้นแล้ว.....รู้ไหมเธอหลับไปหลายวันเลยแหละ"
"แต่ดูเหมือนตอนนี้จะหายดีแล้วนะ"
ในขณะนั้นอาเซรอนก็ยังงงๆอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
"มันเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ"
อาเซรอนถามด้วยความงุนงงเพราะว่าตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าร่างนี้มันเกิดอะไรขึ้น
"ถ้าเธอไม่รู้เดี๋ยวฉันจะบอกให้...5 วันที่แล้วเธอไปกินอาหารที่จัดเตรียมไว้"
"ในระหว่างที่เธอกำลังกินอยู่นั่นเองอยู่ๆเธอก็อาเจียนออกมาแล้วก็สลบไปเื่มันก็เป็แบบนี้แหละ"
"งั้นก็แสดงว่าร่างนี้ชื่อโนอาห์"
"แล้วดูเหมือนฉันจะสลบไปหลายวันแล้วสินะ"
"ร่างนี้พลังเวทย์น้อยมากคงจะไม่ง่ายต่อการเพิ่มพลังเลย"
"งั้นถ้าเธอหิวข้าวแล้วก็ลงมากินได้เลยนะคนใช้ทำอาหารเสร็จแล้ว"
ผู้หญิงคนนั้นได้เดินออกจากห้องไปแล้วได้ปิดประตูห้องอาเซรอนในตอนนี้ได้ชื่อว่าโนอาห์กำลังครุ่นคิดอยู่สักพัก
"ร่างนี้คงโดนวางยาสินะ"
"ฉันััได้ถึงความไม่ปกติของร่างกายเหมือนมีบางอย่างที่เป็อันตรายอยู่"
"ฉันคงต้องรีบหาตัวคนร้ายให้เจอก่อนที่มันจะฆ่าฉันอีกรอบ"
"ฉันรู้วิธีเพิ่มพลังเวทย์ของร่างกายแล้วรอก่อนเถอะ"
"ฉันจะทำให้ร่างกายนี้แข็งแกร่งสุดๆและกลับไปยังจุดเดิมที่ฉันอยู่"
"ด้วยความรู้วิชาที่ฉันศึกษามาตลอดหลายพันปีจากชาติที่แล้ว"
"มันง่ายมากที่จะได้แข็งแกร่งขึ้น"
โนอาห์ได้ครุ่นคิดในใจสรุปได้ว่าร่างนี้นั้นโดนวางยาและเขาคิดจะจัดการคนร้าย
เขามีวิธีที่แสนชั่วร้ายในการจัดการเพราะตอนนี้เขาต้องรีบแข็งแกร่งขึ้นเพื่อไม่ให้ตกเป็เป้า
โนอาห์เผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายแม้ว่าร่างกายของเขาในตอนนี้จะอ่อนแอแต่ในอนาคตเขาจะก้าวข้ามทุกคนและกลับไปยังจุดเดิม
เริ่มต้นเส้นทางในชาติที่สอง
