“อาหารไม่อร่อยเหรอ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม

“เปล่าค่ะ พิมพ์แค่คิดถึงพ่อกับแม่ ป่านนี้ไม่รู้ว่าท่านเป็๞ไงบ้าง” คำตอบของหญิงสาวทำให้เทวทิณณ์นึกแปลกใจขึ้นมา ในเมื่อพ่อแม่ของเธอเสียชีวิตแล้ว แต่เธอทำราวกับท่านยังมีชีวิตอยู่

“อาหารมาแล้วค่ะ” พนักงานเดินเข้ามาขัดจังหวะทำให้ชายหนุ่มเลือกที่จะเก็บความสงสัยนั้นไว้ แล้วหันมาตักอาหารใส่จานให้เธอแทนเป็๲การปลอบโลม

“กินเยอะ ๆ และอย่าคิดอะไรที่ไม่สบายใจ” พิมพ์มาดาเลื่อนสายตามองชายหนุ่มหล่อเหลาตรงหน้า เธอไม่อาจเก็บความสงสัยไว้ได้อีก จึงเอ่ยปากถามความจริงจากเขาในที่สุด

“พี่ทิณณ์ทำแบบนี้ทำไมคะ”

“ทำอะไร”

“ก็ทั้งหมดที่ทำอยู่ตอนนี้” ชายหนุ่มวางช้อน แล้วจับจ้องมองใบหน้าเดียงสา ก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน

“ทั้งหมดที่ทำ พี่ไม่เคยทำให้ใคร” คำตอบสั้น ๆ ของเขาทำให้พิมพ์มาดาชะงักนิ่ง จับจ้องมองดวงหน้าเขาด้วยหัวใจหวั่นไหวอย่างที่ถึงสุด

“แล้วทำไมพี่ทิณณ์ถึง...”

“ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่รู้ว่าความรู้สึกที่พี่มีให้เธอ มันมากมายและรวดเร็วเหลือเกิน เธอไม่ใช่แค่คนที่เข้ามา แล้วจะผ่านไปเหมือนคนอื่น แต่เธอคือคนพิเศษของพี่” คำตอบของเขาทำให้พิมพ์มาดากะพริบตาถี่ ๆ อย่างไม่ทันตั้งตัว

“เธอล่ะ รู้สึกยังไงกับพี่ แต่โดยปกติแล้ว ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธคนอย่างพี่หรอกนะ จะบอกให้” เขาทำท่าหลงตัวเองอย่างถึงที่สุด พร้อมกับทอดสายตามองมายังหญิงสาวหมายเอาคำตอบ

“ว่าไง รู้สึกยังไงกับพี่”

“พิมพ์....” หญิงสาวอ้ำอึ้ง

“ไม่ต้องตอบพี่ตอนนี้ก็ได้นะ แต่ให้เธอรู้ไว้ก็พอ ว่าตอนนี้เธออยู่ในสถานะแฟนของพี่ และสถานะนี้เธอต้องเป็๞ไปตลอด จนกว่าพี่จะเบื่อ ซึ่งก็คงไม่มีวันนั้น” เขาพูดพร้อมกับตักอาหารใส่ปาก ด้วยความมั่นใจ นั่นทำให้พิมพ์มาดาเข้าใจอย่างง่ายดาย

หลังจากทานอาหารเสร็จแล้ว เขาก็จับมือเธอเดินไปยังร้านขายเครื่องประดับ พิมพ์มาดาดึงมือเขาแล้วไม่ยอมก้าวเข้าไป เมื่อรู้ว่าเทวทิณณ์คิดจะทำอะไร

“พี่ทิณณ์คะ พาพิมพ์มาที่นี่ทำไมคะ”

“มาร้านเครื่องประดับ ก็ต้องซื้อเครื่องประดับสิ”

“ไม่ค่ะ มันมากเกินไป”

“สำหรับแฟนของพี่ ไม่มีอะไรที่มากเกินไปหรอกนะ” ถึงแม้เขาจะพูดเกลี้ยกล่อมอย่างไร พิมพ์มาดายังคงดื้อดึงที่จะไม่รับของมีราคาเ๮๣่า๲ั้๲ ก่อนที่เทวทิณณ์จะยื่นคำขาด เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดึงดันและปฏิเสธเสียงแข็ง

“พิมพ์เป็๞แฟนของพี่ และพี่ก็เต็มใจซื้อให้ อย่าให้เป็๞เ๹ื่๪๫ใหญ่ได้ไหม อย่างน้อยก็เห็นใจพี่พนักงานหน่อย เขาเปิดประตูรอจนเมื่อยแล้ว” พิมพ์มาดาเลื่อนสายตาไปยังพนักงานผู้หญิงที่ส่งยิ้มอ่อนให้ ในขณที่เปิดประตูรอรับคล้ายกดดันกลาย ๆ

“ก็แค่นี้แหละ” เมื่ออีกฝ่ายดูเหมือนจะอ่อนลง เทวทิณณ์ก็จูงมือเธอเข้ามาในร้าน ที่มีเครื่องประดับวางเรียงราย หลายราคาให้เลือก เทวทิณณ์เดินตรงไปยังกำไลข้อมือขนาดพอดี แล้วหันใบหน้าหล่อเหลากลับมายังพิมพ์มาดา

“เธอชอบอันไหน” หญิงสาวเห็นความตั้งใจของเขา เธอจึงเลื่อนสายตามองเครื่องประดับพวกนั้น แล้วชี้ไปยังกำไลข้อมือรูปดาว

“อันนี้ค่ะ”

“ชอบมากกว่าทุกอันหรือเปล่า” เขาถามย้ำ ก่อนที่เธอจะพยักหน้า

“อันนี้เท่าไหร่ครับ”

“ตัวนี้อยู่ที่เจ็ดแสนค่ะ” พิมพ์มาดาได้ยินราคาดังนั้น จึงเบิกตากว้าง แล้วรีบกระตุกชายเสื้อชายหนุ่มทันที

“พิมพ์ไม่เอาแล้วค่ะ เรากลับกันเถอะ”

“งั้นผมเอาอันนี้ครับ” คำขอร้องของหญิงสาว ไม่ทำให้เทวทิณณ์ถอดใจ เขาตั้งมั่นซื้อกำไลข้อมือนั้นเพื่อเป็๞สิ่งแทนใจว่าเขาชอบเธอมากแค่ไหน หลังจากขึ้นรถแล้ว อยู่ ๆ เทวทิณณ์ก็แบมือขอบางอย่างจากเธอ

“คะ” หญิงสาวทำหน้าไม่เข้าใจ

“เอามือมา” น้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยขึ้น ก่อนที่พิมพ์มาดาจะทำตามอย่างว่าง่าย เธอยื่นมือให้เขาแล้วมองเทวทิณณ์สวมกำไลข้อมือราคาแพงนั้นให้ด้วยกิริยาอ่อนโยน

“จากนี้ไปอย่าถอดออกได้ไหม” เขาพูดคล้ายกับขอร้อง

“กำไลข้อมืออันนี้แพงมาก พี่ไม่ควรเสียเงินมากมายเพื่อทำอะไรแบบนี้เลยค่ะ เสียเงินตั้งหลายแสน แต่ได้มาแค่กำไลวงเดียวเท่านั้น” หญิงสาวพูดแล้วนึกเสียดายแทนเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะปล่อยยิ้มอ่อน แล้วอธิบายต่อในมุมของเขา

“พี่แค่อยากให้ความสัมพันธ์ของเราเป็๲อะไรที่พิเศษ ถ้าเธอไม่สบายใจก็อย่าคิดถึงราคามันสิ ดูนี่...” อยู่ ๆ เทวทิณณ์ก็ชูมือเขาขึ้นมา เผยให้เห็นสร้อยข้อมือสีดำ ที่หญิงสาวซื้อให้ในวันเกิด

“สร้อยที่พิมพ์ซื้อให้นี่คะ ราคาไม่ถึงร้อยเลยด้วยซ้ำ น่าอายจังเลยค่ะ”

“แต่มันมีคุณค่าทางใจสำหรับพี่นะ มีค่ามากที่สุด พี่อยากให้พิมพ์ใส่กำไลที่พี่ซื้อให้ไปตลอดเลยนะ ส่วนพี่ก็จะใส่สร้อยข้อมือที่พิมพ์ซื้อให้ไปตลอดเหมือนกัน” คำพูดอบอุ่นของเขาทำให้พิมพ์มาดาเผยรอยยิ้มหวานออกมา ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ แล้วค่อย ๆ เลื่อนดูกำไลราคาแพงนั้นด้วยความสุขใจ

นับจากที่เขาประกาศคบกับเธออย่างเป็๞ทางการ หลายอย่างในชีวิตของพิมพ์มาดาเปลี่ยนไป เธอเป็๞ที่รู้จักมากขึ้นในฐานะแฟนของเทวทิณณ์ ข่าวด้านลบที่เคยมีก็ค่อย ๆ จางหายไปในที่สุด ไม่ว่าจะเป็๞มือถือ หรือกระเป๋าราคาแพง เขาก็หามาให้โดยที่หญิงสาวไม่เคยเอ่ยปาก เป็๞ที่อิจฉาของนักศึกษาหญิงทุกคน รวมถึงปุยนุ่นที่เข้ามาตีสนิทด้วยในเวลาต่อมา