บทที่ 60 การพึ่งพาแต่ของผู้อื่น ก็เหมือนการยืมจมูกคนอื่นหายใจ."ท่านอ๋อง..."มีนาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงราบเรียบแต่กังวานด้วยความมั่นใจที่เปี่ยมล้น นางเดินไปยืนอยู่หน้าแผนที่หนังแกะ แต่ไม่ได้ชี้จุดใดเป็นพิเศษเพราะนางไม่ชำนาญเส้นทางในยุคนี้"พวกท...