ลุงคมน์กับนวล (หนึ่งใจหลายรัก)

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

    ‘รับได้สิครับ... ผมรับได้กับทุกๆ อย่างที่เป็๲คุณ ’

    เจมส์ปากหวาน แต่อันที่จริงเขาก็ไม่ได้ดูถูกอาชีพเต้นกินรำกิน แต่ที่ไม่อยากให้แพรนวลทำงานกลางคืนก็เพราะว่ามีเสี่ยหื่นหลายรายซึ่งเป็๞ลูกค้าประจำของร้าน พยายามจะติดต่อขอออฟหล่อนออกไปหาความสำราญข้างนอก

     เจมส์นึกเปรียบเทียบความงามของแพรนวลกับดอกไม้ น่าเสียดายที่ดอกไม้อย่างหล่อนจะต้องมาแย้มบานในตอนกลางคืน เบ่งบานอยู่ท่ามกลางแสงสีของราตรีกาลอันหม่นมัว ชีวิตทุกวันล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นเหล้าเคล้าควันบุหรี่ ต้องยืนตากสายตาหื่นๆ ของผู้ชายในร้านอาหาร

    ทุกๆ คืนนวลจะถูกรายล้อมไปด้วยหมู่ภมรซึ่งเป็๞ชายมากหน้าหลายตา จ้องมองหล่อนด้วยสายตาแทะโลมหมายขย้ำสวาท โดนเฉพาะพวกอาเสี่ยเงินหนาที่พากันมาหลงทั้งเสียงร้องและเรือนร่างสวยสะคราญของหล่อน

    “นักร้องคนนี้สวยว่ะ... สวยมาก นมใหญ่สุดๆ  สะโพกน่ากระแทกเหลือเกิน... หุ่นแบบนี้ถ้าได้สักทีพี่จะไม่ลืมพระคุณเลยน้องเอ๋ย”

    เป็๞คำพูดของชายวัยกลางคน ท่าทางหื่นจัด ตัวใหญ่ ผิวคล้ำ หน้าตามีแต่หนวดเครา เป็๞คนขับรถของเสี่ยคนหนึ่งที่แวะมาที่ร้านอาหารแห่งนี้บ่อยๆ กำลังยืนคุยอยู่กับผู้ชายอีกคนซึ่งมีอาชีพขับแท็กซี่รับจ้าง

    เจมส์จ้องมองผู้ชายคนที่เพิ่งเอ่ยถึงแพรนวลด้วยน้ำเสียงและสีหน้ากลัดมัน ไอ้คนนี้ตัวใหญ่และล่ำมาก

    จู่ๆ ความคิดบางอย่างก็วาบเข้ามาในสมองของเจมส์ เขายกบุหรี่ขึ้นสูบ สายตาทอดมองขึ้นไปบนเวทีจากนั้นก็หันกลับมามองผู้ชายตัวใหญ่ที่เพิ่งพูดออกมาว่ามันอยากขย้ำแฟนของตน

    เจมส์อดคิดไม่ได้ ว่าจะเป็๲ยังไงนะ... ถ้าผู้ชายคนนี้มีโอกาสได้หลับนอนกับนวล ตอนที่ทั้งสองเปลือยเปล่าล่อนจ้อนร่วมรักกัน... ตอนที่แพรนวลร้องครางอยู่ใต้ร่างของผู้ชายคนนี้ ผิวเข้มๆ ของมันกับผิวขาวผ่องของหล่อนในยามที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันคงเหมือนเอาสีดำมาทาบลงบนสีขาว

    ‘บ้าจริง... ’

    เจมส์พยายามสลัดความคิดบ้าๆ ออกไปจากสมอง ให้ตายสิ... ไม่รู้ว่าตัวเองคิดไปได้ยังไง... แต่ก็น่าแปลกที่การจินตนาการไปว่าได้เห็นแพรนวลมีเซ็กส์กับผู้ชายแปลกหน้า... จะทำให้รู้สึกหัวใจเต้นแรง... มีอารมณ์ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

    ท่ามกลางแสงไฟที่สาดลงมากระทบเรือนร่างเอิบอิ่มไปด้วยเ๧ื๪๨เนื้อของวัยสาวสะพรั่ง แพรนวลดูสวยมาก สะโพก อก เอว ตึงเต็มอยู่ภายใต้อาภรณ์น้อยชิ้นของชุดนักร้องที่ทางร้านจัดเตรียมไว้ให้

    ขณะที่แพรนวลกำลังโยกย้ายร่างกายช้าๆ แช่มช้อยไปกับท่วงทำนองดนตรีพลิ้วไหว สายตาของผู้ชายในร้านแทบไม่ละจากเรือนร่างของหล่อน

    แพรนวลเป็๞ผู้หญิงนมใหญ่ จึงเห็นชัดเจนตอนที่แสงไฟฉายกราดลงมาอาบเรือนร่าง เสื้อคอกว้างเผยเนื้อหนังมังสาเย้ายวน ยิ่งเห็นชัดถึงความใหญ่ก็ตอนหล่อนก้มรับมาลัยจากลูกค้า

        “ผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไร?”

        อาเสี่ยพุงใหญ่คนหนึ่งสะกิดถามเด็กเสริฟ

        “ชื่อนวลครับ”

        เด็กเสริฟตอบ

    “ติดต่อให้ที... คนนี้ออฟได้ไหม”

    เสี่ยหื่นดูเหมือนเมา น้ำเสียงจึงกระท่อนกระแท่นฟังไม่ชัดเจนนัก 


นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้