“การบำเพ็ญคู่” จะนำพาทั้งสองให้บรรลุเคล็ดวิชา หรือฉุดรั้งกันและกันให้ก้าวสู่โลกแห่งโลกีย์กามกันแน่?
จากชีวิตหมูในคอกเหม็นสู่การเป็นยอดปีศาจผู้บำเพ็ญ “สาว ๆ เอ๋ยจงเยื่องย่างเข้ามาให้ข้าลิ้มลองพลังปราณพวกเจ้าเถิด”
จากองค์หญิงผู้สูงศักดิ์… สู่นางบำเรอของศัตรูที่นางชิงชัง! ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากตัณหา จะพัฒนาไปสู่ความรักได้หรือไม่!?
พรดาราเจ้าของโรงแรมหรู โดนผู้จัดการแผนกโกง คนที่ต้องรับผิดชอบคือลูกสาวตัวเองต้องแต่งงานเพื่อชดใช่เงินจำนวนมหาศาลที่พ่อของตัวเธอโกงไปซึ่งเธอไม่รู้และทำสัญญาผูกมัดเธอเอาไว้ 3 ข้อไม่บอกเหตุผลให้เธอเข้าใจ
ครั้งแรกที่ได้เจอก็รู้สึกดี ยิ่งได้ใกล้ชิดก็รู้สึกรัก ยิ่งได้สัมผัสยิ่งอยากอยู่ใกล้เด็กสาวกลับปฏิเสธความสัมผัสเธอจึงใช้ทุกทางให้ได้ใกล้ชิดเด็กสาวอีกครั้งเพื่อที่จะได้เด็กสาวที่เธอรักมาอยู่เคียงข้างกัน
“เมื่อนักเรียนนอกสุดเถื่อน กลับมาเขย่าหัวใจสตรีทั่วพระนครด้วยรสสวาทเลิศล้ำ... พลิกหน้าประวัติศาสตร์กามารมณ์ที่เร่าร้อนกว่าใครจะกล้าเอ่ยถึง! 'ขุนพลสวาท' บทเรียนรักที่สลักลึกถึงก้นบึ้งหัวใจ”
"เขาว่ากันว่า... ถ้าหัวใจไปอยู่กับคนใหม่ ก็แปลว่าคนเก่าไม่สำคัญพอจะรั้งมันไว้ได้ แล้วเธอล่ะ... ยังจะกล้าเรียกมันว่าความรักอยู่ไหม ในเมื่อเขากำลังรักใครอีกคนที่ไม่ใช่เธอ?"
เธอกำลังแล่บลิ้นเลียอะไรอย่างหนึ่งอย่างตั้งอกตั้งใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง...แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจไม่ใช่สิ่งนี้...แต่กลับเป็นสิ่งที่เธอกำหลวมๆ อยู่ในอุ้งมือและกำลังใช้ลิ้นเลียกวาดไปที่ส่วนปลายอย่างช้าๆ นั่นต่างหาก...
ศิษย์ยังอ่อนด้อยเรื่องชายหญิงยิ่งนัก หากได้อาจารย์เป็นผู้สอนเรื่องนี้คงดีมิใช่น้อย
เรื่องคาวสวาทของฉันกับเพื่อนรัก และคนในบ้าน ที่หลายๆ คนใฝ่ฝันถึง “ยายแป้ง นี่เธอไม่รู้สึกผิดเลยเหรอไง ฮึ แอบมานอนกับผัวคนอื่นแบบนี้” ฉันทำหน้าบึ้งส่งเสียงออกไปอย่างไม่พอใจ...
เริ่มต้นจากเรื่องที่ทำเพื่อการศึกษา ต่อมาก็เพื่อสนองความต้องการที่ร้อนแรงของวัยสาว... “ลิ้นร้อนของเขาที่รุกล้ำเข้ามาตวัดปลายรัวเร็วกวาดเอาความหอมหวานจากโพรงปากดูดกลืนลิ้นน้อยๆของฉันอย่างหื่นกระสันต์ในอารมณ์...อ่าา...ซีดด...ฉัน...”
นางเป็นเพียงสาวใช้ของนายคณิกา คอยเฝ้ามองสตรีหลากหน้านำเงินเพื่อมาแลกเปลี่ยนค่ำคืนวสันต์จากผู้เป็นนาย แต่กับนางที่ไม่มีสิ่งใดแลกเปลี่ยน เหตุใดเขาถึงมอบความสุขให้นางจนแทบขาดใจเช่นนี้เล่า
เป็นสหายกันแต่เยาว์วัย มิเคยรู้มาก่อนว่าเขาจะดุดันร้อนแรงได้ถึงเพียงนี้ ข้าเหนื่อยแล้วนะ เจ้ายังมิพออีกหรือ
ถึงจะเย็นชาอยู่บ้าง แต่ไม่มีครั้งไหนที่ท่านอาจะดูแลถิงเอ๋อร์ไม่ดี รวมถึงบทลงโทษทุกครั้งที่นางทำผิด แม้ไม่ได้อ่อนโยนแต่ก็ไม่ได้ดิบเถื่อนจนรับไม่ได้ และดูเหมือนนางจะติดใจบทลงโทษนั้นเสียด้วย
ข้าเป็นน้ามิใช่แม่เจ้า จะมาร้องกินนมจากข้าได้อย่างไร แล้วก็เจ้าอายุสิบหกแล้วมิใช่หรือ เหตุใดยังจะร้องขอดูดนมจากเต้าอยู่อีก
สามีนางตาบอดมิใช่หรือ แล้วเหตุใดเวลาอยู่บนเตียงเขาถึงได้เร่าร้อนดุดัน ไม่ต้องช่วยบอกก็สามารถบีบขยำได้ตรงจุด ตอกย้ำให้นางสั่นสะท้านได้อย่างตาเห็นเช่นนี้เล่า
