ลุงคมน์กับนวล (หนึ่งใจหลายรัก)

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

 

 

หนึ่งใจหลายรัก

 

นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น

                           

ผู้​เขียน

กาสะลอง

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เ๽้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

 

 

พ่อสามีที่รัก

        ลมหนาวของเดือนธันวาเริ่มพัดโชยมาบาดผิว เลยเวลาหัวค่ำมามากแล้ว ภายในร้านอาหารกึ่งคาเฟ่ชื่อดังแห่งหนึ่งย่านปริมณฑลใกล้เมืองหลวง กำลังมีลูกค้าเข้ามาใช้บริการแน่นร้าน

    “ต้องรออีกนานไหมครับ”

    ชายหนุ่มผู้มีชื่อว่า ‘เจมส์’ เดินเข้ามาถามหญิงสาวผู้มีใบหน้าสะสวยสะดุดตา รูปร่างเซ็กซี่๻ั้๹แ๻่ศีรษะจรดปลายเท้า หล่อนมีชื่อจริงว่า ‘แพรนวล’ เพิ่งเข้ามาทำงานเป็๲นักร้องดาวเด่นอยู่ในร้านอาหารแห่งนี้มาได้เดือนกว่าๆ ก่อนที่จะเจอกับเจมส์

    “เพลงสุดท้ายแล้วค่ะ... รอนวลอีกเดี๋ยวนะคะที่รัก”

    หญิงสาวหอมแก้มเขาเสียงดังฟอด เดินไปส่งชายหนุ่มให้นอนรอในรถมินิออสตินคันหรู

    ครู่ใหญ่ๆ ต่อมา

    ภายในร้านอาหาร บนเวทีที่ยกสูงขึ้นจากพื้นราวๆ เมตรเห็นจะได้ แพรนวลพาเรือนร่างสวยสะคราญขึ้นสู่เวที ท่ามกลางสายตาของลูกค้าภายในร้านซึ่งส่วนใหญ่เป็๲ผู้ชาย ต่างพากันจับจ้องเรือนร่างอะร้าอร่ามของแพรนวลที่ยึดตำแหน่ง ‘นักร้องดาวเด่น’ ประจำร้านอาหาร๻ั้๹แ๻่วันแรกที่เข้ามาทำงาน

    เจ๊วิไลเ๯้าของร้านอาหารพึงพอใจมาก ที่แพรนวลเป็๞เหมือนแม่เหล็กช่วยดึงดูดลูกค้าเข้ามาในร้าน

    เจมส์นั่งรออยู่ในรถครู่ใหญ่ๆ รู้สึกว่านานผิดปกติ เพราะว่าหญิงสาวบอกเอาไว้ว่าจะร้องอีกแค่เพลงเดียวเท่านั้น แต่นี่ก็หลายนาทีผ่าน... แพรนวลก็ยังไม่ออกมา

        เจมส์เดินออกมาจากรถ ตรงเข้ามาที่หน้าร้าน ยืนรออยู่ข้างนอกอีกครู่ใหญ่ๆ ควักบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบฆ่าเวลา ตอนนั้นจึงเห็นว่าแพรนวลยังยืนร้องเพลงอยู่บนเวทีเพราะลูกค้าของร้านอาหารขอให้ช่วยร้องต่ออีกเพลง แพรนวลขัดไม่ได้ จึงต้องตามใจลูกค้า

    ชุดรัดรูปที่นักร้องสาวสวมใส่ คัดเน้นทรวดทรงจนแฟนหนุ่มรู้สึกหวงหล่อน ผ้าซาตินมันเลื่อมพลิ้วบางแนบเน้นไปกับสรีระอันรัดรึง ท่วงท่ายักย้ายส่ายสะโพกบนเวทีจนนมกระเพื่อม ทำให้หล่อนดูเซ็กซี่เหลือเกิน

    ‘นวลไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่... ’

        เจมส์รำพึงกับตัวเอง รู้สึกสงสารหญิงสาวที่ต้องมาทำงานร้องเพลงกลางคืน

    เจมส์เพิ่งรู้จักกับแพรนวลได้ไม่นาน แต่เขาก็ไม่เคยดูแคลนอาชีพของหล่อน ไม่คิดว่างานกลางคืนนั้นต่ำต้อยแต่อย่างใด เพราะเงินทุกบาททุกสตางค์ที่ได้มาก็ล้วนแลกด้วยหยาดเหงื่อแรงงานสุจริตทั้งสิ้น

    ‘นวลทำงานกลางคืน... อาชีพเต้นกินรำกินคุณรับได้หรือคะ?’

    เป็๞คำพูดของแพรนวล หล่อนตอบคำถามของเจมส์ ในวันที่เพิ่งรู้จักกันใหม่ๆ เขาอยากรู้ว่าหล่อนทำงานอะไร 


นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้