“เขาสามารถเคลื่อนไหวในควันพิษอย่างอิสระได้อย่างไร?!” จ้าวซิงศิษย์อีกคนหนึ่งของนิกายเสิ่นอวี่กล่าวด้วยความตกตะลึง สถานการณ์ในตอนนี้เกินความคาดหมายของเขาไปมาก
อีกด้านหนึ่งชิงจือได้กล่าวเอาไว้ว่าควันพิษสีดำแห่งความสิ้นหวังสามารถกัดกร่อนได้ถึงกระดูก แม้แต่ปรมาจารย์ยุทธ์ที่แข็งแกร่งก็ไม่สามารถต้านทานได้ หากเป็ผู้ฝึกตนธรรมดาจะตายในทันที เช่นเดียวกับตี้เหลียงผู้ที่จุดชนวนะเิพิษ
เดิมทีแค่ตี้เหลียงจุดะเิควันพิษนี้ ศิษย์สามคนจากนิกายเสิ่นอวี่ไม่จำเป็ต้องลำบากถึงขั้นบุกเข้าไปด้วยซ้ำ เพราะแค่ควันพิษสีดำแห่งความสิ้นหวังก็สามารถฆ่าถังเหล่ยได้แล้ว พวกเขามีหน้าที่เพียงเก็บกวาดซากศพของอีกฝ่ายเท่านั้น
ตรงกันข้ามถังเหล่ยในเวลานี้มีความแข็งแกร่งมาก และยังสามารถทำให้หลิวกว่างได้รับาเ็สาหัสอีกด้วย แม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นการต่อสู้แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ััได้ว่าถังเหล่ยผู้นี้มีความแข็งแกร่งเกินความคาดหมายไปค่อนข้างมาก!
สถานการณ์ในปัจจุบันต่างจากสิ่งที่พวกเขาคาดเดาเอาไว้ หวังเจี๋ยและจ้าวซิงก็อดไม่ได้ที่จะลังเล สถานที่แห่งนี้คือจวนของตี้เหยียน ที่สำคัญพวกเขาเป็เพียงผู้ฝึกตนระดับผู้ทรงยุทธ์เท่านั้น หากควันพิษสีดำแห่งความสิ้นหวังจางหายไป พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายอย่างแน่นอน!
“ภารกิจล้มเหลว ถอย!”
ทันใดนั้นหวังเจี๋ยได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่า ไม่ว่าอีกฝ่ายจะทนควันพิษหรือไม่ แต่หากควันพิษจางหายไปพวกเขาจะถูกฆ่าตายอย่างแน่นอน
ดังนั้นหวังเจี๋ยจึงตัดสินใจที่จะล่าถอยออกไปโดยไม่ลังเล ทันทีที่จ้าวซิงได้ยินคำกล่าวของหวังเจี๋ยเขาพยักหน้าเห็นด้วย หลังจากนั้นทั้งสองจึงพุ่งออกจากควันพิษและหลบหนีออกจากจวนอย่างรวดเร็ว
แต่ในขณะนี้ทหารได้ล้อมจวนเอาไว้แล้ว หลังจากทหารเ่าั้เห็นร่างทั้งสองวิ่งออกมาพวกเขาจึงรีบระดมกำลังออกไล่ล่าทั้งสองคนอย่างเร่งรีบ
“ไปลงนรกซะ!”
สีหน้าของหวังเจี๋ยเปลี่ยนไปทันที ทันใดนั้นวัตถุทรงกลมสีดำหลายลูกก็ปรากฏในมือของหวังเจี๋ย เขาขว้างมันไปที่เท้าของทหารเ่าั้
ลมหายใจต่อมาบริเวณพื้นที่ทหารเ่าั้ยืนอยู่ก็กลายเป็บ่อของเหลวสีดำทันที ของเหลวสีดำเป็เหมือนเถาวัลย์พันขาของทหารเอาไว้ ในเวลาเดียวกันก็กัดกร่อนเืเนื้อของพวกเขาโดยตรง
เสียงกรีดร้องไม่มีที่สิ้นสุดดังก้องไปทั่วบริเวณ ทันใดนั้นหวังเจี๋ยและจ้าวซิงก็ใช้โอกาสนี้ะโออกจากวงล้อมของทหาร ก่อนที่เปลวเพลิงขนาดใหญ่จะไล่ตามพวกเขามาอย่างกระชั้นชิด
ทันทีที่หวังเจี๋ยและจ้าวซิงหันกลับไปมอง พวกเขาก็พบกับวิหคเพลิงขนาดใหญ่อยู่ห่างจากพวกเขาไม่กี่วาเท่านั้น ไม่ว่าพวกเขาจะรวดเร็วมากเพียงใดก็ไม่สามารถหนีจากการไล่ล่าของวิหคเพลิงได้
“พี่ใหญ่หนีไปก่อน!” จ้าวซิงกัดฟันหันกลับมาโจมตีวิหคเพลิงโดยไม่เกรงกลัว
หวังเจี๋ยรีบหนีโดยไม่หันกลับมามอง ในเวลานี้เขาไม่มีแม้แต่เวลาให้ลังเล ไม่เช่นนั้นพวกเขาทั้งสองจะต้องตายอยู่ที่จวนแห่งนี้อย่างแน่นอน
จ้าวซิงถูกวิหคเพลิงขนาดใหญ่จับตัวเอาไว้ ในตอนนี้เขามีะเิพิษอยู่กับตัวดังนั้นเขาจึงโยนะเิพิษหลายลูกเข้าใส่วิหคเพลิงตัวใหญ่ด้วยท่าทางทุลักทุเลอย่างยิ่ง
ปัง!
วิหคเพลิงได้ส่งเสียงคำรามออกมาด้วยความเ็ป มันกลับเข้าไปในร่างกายของตี้เหยียนทันที ในขณะนี้สีหน้าของตี้เหยียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาคาดไม่ถึงว่าพิษของอีกฝ่ายจะร้ายแรงเพียงนี้
จ้าวซิงไม่มีเวลาให้หลบหนี ทหารจำนวนมากกดตัวเขาลงบนพื้นพร้อมกับระดมมือเท้าทุบตีจนเขาหมดสติไปทันที
เมื่อควันพิษสีดำเริ่มเบาบางลง ไม่นานก็ปรากฏร่างของถังเหล่ย ในเวลานี้เปลวเพลิงสีทองที่ปกคลุมร่างของเขาได้หายไปแล้ว เดิมทีควันพิษสีดำแห่งความสิ้นหวังนี้จะคงอยู่เป็เวลานาน แต่เป็เพราะเปลวเพลิงที่เผาไหม้อยู่รอบร่างกายของถังเหล่ยควันพิษจึงถูกเผาผลาญทั้งหมด
“คุณชายถังเป็อย่างไรบ้าง?” ตี้ม่อรีบพุ่งเข้าไปหาถังเหล่ยอย่างเป็กังวล ในฐานะที่เขาเป็ผู้บัญชาการทหารรักษาการณ์ของจวนตี้เหยียน เหตุการณ์ในครั้งนี้ถือดป็นความผิดของเขา
“ไม่เป็อะไรมาก พวกมันอยู่ที่ใด?”
ถังเหล่ยกล่าวจากนั้นเขาก็มองเห็นหลิวกว่างและจ้าวซิงถูกจับตัวไว้ สายตาที่ถังเหล่ยจ้องมองศิษย์จากนิกายเสิ่นอวี่เต็มไปด้วยความดุร้าย ภายในใจของเขาคิดว่าคนเหล่านี้สมควรตายอย่างยิ่ง!
“คุณชายถัง โปรดอภัยให้ข้าด้วย แม้ว่าคนเหล่านี้จะอ่อนแอ แต่พวกเขามียาพิษอันทรงพลังติดตัว เื่นี้เกินความคาดหมายของข้า” ตี้ม่อกล่าวอย่างร้อนรน
ตี้เหยียนก็เดินไปหาถังเหล่ยอย่างเร่งรีบเช่นกัน เขารู้สึกเป็กังวลต่อถังเหล่ยเป็อย่างมาก
“ท่านตี้ม่อเกรงใจเกินไป ไม่ช้าก็เร็วข้าจะสังหารพวกมันให้หมด!” ถังเหล่ยกล่าวอย่างเ็าแล้วมองไปที่ศิษย์ของนิกายเสิ่นอวี่
ขณะนี้ทั้งจ้าวซิงและหลิวกว่างต่างถูกผนึกิญญายุทธ์ไว้แล้ว ในเวลาเดียวกันพวกเขาจ้องมองไปยังถังเหล่ยด้วยสายตาดุร้ายราวกับว่า้ากลืนกินถังเหล่ยในคำเดียว
“พวกเ้าคือศิษย์ของนิกายเสิ่นอวี่แห่งจักรวรรดิเทียนอวี่ใช่หรือไม่? เยียนหลิงชวนยังมีศิษย์คนอื่นหลงเหลืออยู่ในจักรวรรดิซือฉีมากน้อยแค่ไหน? หากพวกเ้าบอกข้า ข้าอาจจะใจดีไว้ชีวิตพวกเ้าก็เป็ได้” ถังเหล่ยเดินไปหาทั้งสองแล้วกล่าวอย่างเ็า
“เ้าคิดว่าอาจารย์ของข้าจะปล่อยเ้าไปอย่างนั้นหรือ? ไม่เพียงแค่ตัวเ้าเท่านั้น ยังรวมไปถึงครอบครัวของเ้าด้วย!” จ้าวซิงคำรามด้วยความโกรธ
ถังเหล่ยส่ายหัวเบาๆ จากนั้นแสงเย็นเฉียบของกริชกรีดไปที่ลำคอของจ้าวซิงทันที
“ข้าคิดว่าเ้าจะตอบได้ดีกว่านี้!” ถังเหล่ยมองหลิวกว่างที่ยืนอยู่ข้างๆ และกล่าวอย่างเยือกเย็น
หลิวกว่างตัวสั่นเพราะความหวาดกลัว เดิมทีเขาคิดว่าพวกเขาจะเป็ฝ่ายลงมือโจมตีถังเหล่ยแต่เพียงผู้เดียว แต่ในเวลานี้สถานการณ์กลับพลิกผัน ถังเหล่ยได้ทำการเชือดไก่ให้ลิงดู ความเป็ความตายของเขาขึ้นอยู่กับความเมตตาของอีกฝ่ายเท่านั้น
“พวกเราทั้งสามคนคือศิษย์ของนิกายเสิ่นอวี่ เรามาที่เมืองจิ่วหั่วเพื่อขอความช่วยเหลือจากท่านชิงจือโดยมีอ๋องเลี่ยอยู่เื้ั ข้าได้บอกความจริงไปหมดแล้ว ได้โปรดปล่อยข้าไป ข้าสัญญาว่าจะเก็บเื่นี้เป็ความลับ!” หลิวกว่างรู้สึกหวาดกลัวเป็อย่างมากและกล่าวทุกสิ่งที่เขารู้ในลมหายใจเดียว
“แน่นอน ข้ารู้ว่าเ้าจะไม่บอก” ถังเหล่ยกล่าวขณะมองไปที่หลิวกว่าง ทันใดนั้นกริชในมือของเขาก็ปักไปที่หัวใจของหลิวกว่างอย่างไร้ความปรานี
“ไอ้สารเลวตี้เลี่ยกับชิงจือ!”
ตี้เหยียนกล่าวอย่างดุร้าย แต่เขาก็รู้สึกสับสนอยู่เล็กน้อยว่าเหตุใดตี้เลี่ยจึง้าสังหารถังเหล่ย เพราะถังเหล่ยผู้นี้ไม่ได้มีความขัดแย้งโดยตรงกับตี้เลี่ย!
ทันใดนั้นสีหน้าของตี้เหยียนก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง เขาคิดขึ้นได้ว่าต้องเป็เซี่ยหมางอย่างแน่นอนที่รายงานตี้เลี่ยว่าถังเหล่ยจะช่วยตี้ชิง ดังนั้นตี้เลี่ยจึงส่งคนมาลอบสังหารถังเหล่ย
สิ่งนี้ทำให้ตี้เหยียนรู้สึกผิดอย่างมาก หากเขารู้ว่าสถานการณ์จะเป็เช่นนี้เขาคงไม่ปล่อยให้เซี่ยหมางเข้ามาในจวนของตัวเองอย่างแน่นอน
“คุณชายถัง หากคุณชายไม่รังเกียจหลังจากนี้คุณชายก็เข้าไปอยู่ในเรือนใหญ่ใกล้กับข้า ข้ารับประกันว่าจะไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้อีก!” ตี้เหยียนรู้สึกโกรธมากเช่นกัน แม้แต่ภายในจวนของเขาเองยังไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของถังเหล่ยได้
เหตุผลที่ถังเหล่ยรอดชีวิตจากการลอบสังหารในครั้งนี้ได้เป็เพราะเปลวเพลิงสีทอง มันสามารถต้านทานควันพิษสีดำแห่งความสิ้นหวังได้ และในขณะเดียวกันตี้เหยียนก็ตระหนักได้ว่าถังเหล่ยผู้นี้จะต้องเผชิญกับภัยอันตรายอีกมากมาย
ก่อนหน้านี้ถังเหล่ยตกเป็เป้าของศิษย์นิกายเสิ่นอวี่ อย่างไรก็ตามนั่นยังไม่ถือเป็ปัญหาใหญ่สำหรับเขา แต่ตอนนี้เขาตกเป็เป้าหมายของตี้เลี่ยและชิงจือแล้ว ด้วยพลังความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายทำให้ถังเหล่ยต้องได้รับการคุ้มครองอย่างแ่าโดยกองทัพของตี้เหยียน!
……
