นี่ก็เป็เพราะว่า จะต้องฝึกวิชาจนถึงขั้นขอบเขตเหนือธรรมชาติและเปลี่ยนลมปราณให้กลายเป็พลังหยวนบริสุทธิ์ถึงจะมีตาหยินหยางที่สามารถมองเห็นิญญาได้
เมื่อยมทูตเห็นปราณแห่งเต๋าจากร่างเฉินเฟิงก็ไม่กล้าทำอะไรแม้ว่าเขาจะอยู่เพียงแค่ขอบเขตเหนือธรรมชาติขั้นหนึ่งก็ตาม
ผู้ยิ่งใหญ่ที่กลับชาติมาเพื่อตั้งต้นบำเพ็ญตนใหม่มีมากมายเหลือคณานับ พวกเขาไม่ใช่ตัวตนที่ยมทูตสามารถล่วงเกินได้
โดยเฉพาะคนที่ยังมีความทรงจำจากอดีตชาติ!
ในเมื่อเฉินเฟิงยินดีใช้ชีวิตหนึ่งร้อยปีของเหลนและเชื้อสายแลกกับการให้ลูกชายกลับมาใช้ชีวิตในโลกมนุษย์อีกยี่สิบปี
ภายใต้กฎแห่งสมุดชีวิตและความตาย ยมทูตทั้งสองยินดีหลับตาข้างหนึ่ง
ในเมื่อผู้ออกคำสั่งเป็ถึงกวงเฉิงจือ อัครเซียนแห่งฉ่านเจี้ยว!
"ยมทูตขาวดำคารวะท่านอัครเซียน!"
หลังจากที่ยมทูตยืนยันว่าปราณเต๋าแผ่ออกจากเฉินเฟิงไม่ผิดแน่แล้ว ทั้งสองรีบแสดงความเคารพด้วยความนอบน้อม
"เงยหน้าขึ้นเถอะ ต้องขอบคุณความเหน็ดเหนื่อยของพวกท่านทั้งสอง ข้าจะเผากระดาษเงินกระดาษทองถวายให้พวกท่านเป็การตอบแทน"
เฉินเฟิงชี้ไปที่กระดาษเงินกระดาษทองในห้องประดิษฐานศพ แล้วเริ่มพูดเรื่อยเปื่อยบ้าง
ในสายตาของผู้คนโดยรอบ พวกเขาเห็นแค่ว่าเฉินเฟิงกำลังพูดพล่ามอะไรไม่รู้เื่ แถมยังชี้ไปที่จุดนู้นจุดนี้ในห้องประดิษฐานศพด้วยท่าทางประหลาด
ยิ่งกว่านั้นยังมีลมเย็นพัดวูบวาบและความรู้สึกหนาวเหน็บแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณโดยรอบ
ความรู้สึกเช่นนี้น่าประหลาดเกินไป คนตระกูลตู้พากันปิดปากเงียบกริบ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง
เมื่อเห็นว่าเฉินเฟิงมอบข้อเสนอที่เข้าท่าถึงเพียงนี้ ทั้งๆ ที่ออกคำสั่งในฐานะผู้อยู่เหนือกว่าแล้ว แต่กลับยังให้ผลประโยชน์อีก ยมทูตทั้งสองจึงปล่อยิญญาของตู้ช่านกลับเข้าร่างในโลงแก้วทันที
จากนั้นยมทูตก็ลากิญญาตู้เทียนเต๋อและพ่อของเขาไปเพื่อลงนรก
อายุขัยที่เหลือของตู้เทียนเต๋ออยู่ในร่างของหลินว่านชิง พวกเขาจึงไม่ได้ประโยชน์อะไรในส่วนนี้
แต่ชีวิตอีกหลายสิบปีที่เหลือจากพ่อของตู้เทียนเต๋อถ่ายทอดให้ตู้ช่าน เพียงยี่สิบปีเท่านั้น ส่วนที่เหลือจึงตกเป็กำไรของยมทูตไป
หลังจากที่ยมทูตนำพาดวงิญญาอาฆาตของตู้เทียนเต๋อและพ่อของเขาไปแล้ว บรรยากาศในห้องประดิษฐานศพจึงกลับสู่อุณหภูมิปกติ
ต่อมา เฉินเฟิงเดินกลับไปข้างโลงแก้วอีกครั้งท่ามกลางสายตาเงยหน้ารอคอยของสมาชิกตระกูลตู้ จากนั้นพวกเขาก็เห็น เฉินเฟิงใช้กำลังเปิดฝาโลงที่ยังปิดไม่สนิทดี
ทันใดนั้นเอง ตู้ช่านพลันลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว เขากลับมามีชีวิตอีกครั้งในที่สุด
ตู้ช่านหลังฟื้นคืนชีพจากความตายตามธรรมชาติรู้สึกสับสนไม่เข้าใจเื่ราวต่างๆ เพราะความทรงจำในิญญาของเขายังหยุดอยู่ที่่ที่เขาอยู่บนหอคอยหวังเซียง
เขาไม่รู้เื่ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่แม้แต่น้อย
ส่วนหลังจากที่ตู้ช่านมองใบหน้าเฉินเฟิงที่อยู่ข้างโลงศพอย่างชัดๆ แล้ว ความทรงจำในวัยเยาว์ก็พลันฉายขึ้นมาในใจ
"พ่อ..."
น้ำเสียงตู้ช่านมีความลังเลเล็กน้อย
"ช่านเอ๋อร์ พ่อมาเยี่ยมเ้าเป็ครั้งสุดท้าย แล้วก็ฆ่าเหลนชายสารเลวสองคนแลกกับให้เ้ามีชีวิตอยู่ต่ออีกยี่สิบปี"
เฉินเฟิงกล่าวด้วยอารมณ์ความรู้สึกซาบซึ้ง เขายังคงรักใคร่เอ็นดูลูกชายคนสุดท้องในชาติภพที่เป็ตู้เยว่ยงคนนี้อยู่มาก
ได้ยินดังนั้น ตู้ช่านก็สังเกตเห็นศพหลานชายและเหลนชายนอนอยู่บนพื้นและเห็นาแเป็รูที่หว่างคิ้วของพวกเขา
"หลังจากที่ผมตายลง พวกเขาไม่ยอมรับคำสั่งเสียที่พ่อทิ้งไว้แล้วก็ไม่ยอมให้พ่อได้กลับมาเหยียบบ้านหลังนี้ ใช่หรือเปล่าครับ"
ตู้ช่านถามด้วยความรู้สึกสลับซับซ้อน ทั้งเศร้าโศก โกรธ แต่ก็รู้สึกไม่มีทางเลือก
"ใช่! ลูกหลานรุ่นหลังพวกนี้ไม่เคยเห็นความน่ากลัวของพ่อเมื่อสมัยก่อน
พวกมันคงคิดว่าทำไมพ่อถึงได้ส่งต่อทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลตู้ให้กับคนนอกตระกูลที่ชื่อเฉินเฟิง
ไม่ช้าก็เร็ว ตระกูลตู้ภายใต้การบริหารจัดการของพวกมันต้องถึงวันพินาศเข้าสักวัน ดังนั้น พ่อจึงลงโทษเืเนื้อเชื้อไขของตนด้วยความชอบธรรม ให้เ้าฟื้นคืนชีพกลับมาจัดการดูแลตระกูลต่อด้วยตัวเ้าเอง"
น้ำเสียงของเฉินเฟิงนิ่งเรียบ ไม่มีความรู้สึกเศร้าโศกเลยแม้แต่น้อยที่ลงมือฆ่าเหลนชายและเชื้อสายของตนที่เขาไม่แม้แต่จะเคยเห็นหน้าหรือได้อุ้มด้วยมือตนเองมาก่อน
ส่วนใหญ่ๆ ส่วนหนึ่งเป็เพราะเขามีชีวิตมาอย่างยาวนานถึงห้าพันปี ั้แ่เกิดใหม่เป็โจวอู่หวังจีฟา ใน่เกือบสามพันปีที่ผ่านมา เฉินเฟิงได้เกิดเป็จักรพรรดิมากมายหลายชาติภพเหลือเกิน
เพราะเหล่าลูกหลานทายาทสายตรงจากชาติภพที่เขาเป็ฮ่องเต้นั้น เขาก็ไม่รู้ว่า ณ เวลาปัจจุบันในปี 2021 นี้ เขาจะมีมากลูกหลานมากมายถึงกี่หมื่นคน
ยิ่งกว่านั้น ั้แ่โบราณกาล วงศ์ตระกูลกษัตริย์ทุกวงศ์ล้วนแล้วแต่ไร้ความปรานีด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
ไม่ว่าจะเป็เื่ฆ่าพี่ฆ่าน้อง ปลงบิดา บิดาและบุตรห้ำหั่นกัน วางแผนชิงบัลลังก์ จะมีสักกี่เื่เชียวที่ไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์
