วินาทีที่กระแสจิตของเนี่ยเทียนเข้าไปในมหาสมุทรจิติญญาของซูหลิน ซูหลินก็ร้องกับตัวเองว่าแย่แล้ว
เกาะน้ำแข็งสามแห่งที่เสวียนเข่อทิ้งไว้ก่อตัวจากพลังจิตที่เย็นสุดขั้วจึงปลดปล่อยความเย็นเยียบออกมาอยู่ตลอดเวลา
การดำรงอยู่ของเกาะน้ำแข็งสามแห่งนั้นทำให้ซูหลินเองก็ลำบากไม่น้อย นางรู้ดีว่าเสวียนเข่อจากไปอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก
ก่อนหน้านี้นางใช้เวทลับทางพลังจิตทำให้จิติญญาของเสวียนเข่อาเ็สาหัส ทว่าตัวนางเองก็าเ็เพราะฝีมือของเสวียนเข่อเช่นกัน
แม้นางจะแข็งแกร่งกว่าเสวียนเข่อ ทว่าเสวียนเข่อก็มีความสนใจที่รุนแรงต่อคาถาสะเก็ดดาว เพื่อได้รับคาถาสะเก็ดดาว เสวียนเข่อเองก็ทุ่มเทสุดพลังเช่นกัน
ท่าทางแข็งกร้าวและความมั่นใจที่นางแสดงออกมาล้วนเป็การกระทำที่จงใจ
ทุกอย่างที่นางทำลงไปก็เพราะ้าให้เนี่ยเทียนยอมถอยไปเองโดยที่ไม่คิดสู้ เพื่อเอาอักขระาที่เนี่ยเทียนได้รับมาผสานรวมกับแสง์ของตัวเองโดยเร็วที่สุด จากนั้นก็จะได้ฟื้นตัวใน่ระยะเวลาสั้นๆ
เป้าหมายของนางไม่ใช่แค่บทต้นของคาถาสะเก็ดดาว แต่ยังมีบทกลางด้วย
เพื่อคาถาสะเก็ดดาวบทกลาง นางไม่สามารถโรมรันกับเนี่ยเทียนได้นานเกินไปนัก นางจำเป็ต้องปรับสภาพของตัวเองให้ได้โดยเร็วที่สุดเพื่อชดเชยพลังจิตที่าเ็และพลังิญญาที่เสียหายไป
ทว่านางกลับคิดไม่ถึงเลยว่าเนี่ยเทียนที่มาจากอาณาจักรหลีเทียนซึ่งก่อนหน้านี้นางไม่เคยได้ยินแม้แต่ชื่อของเขา ไม่เพียงแต่เอาชนะอู๋หลิ่งได้ ยังมีความสามารถในการสังเกตการณ์ที่เฉียบคมเช่นนี้!
เนี่ยเทียนสังเกตเห็นว่านางแสร้งทำเป็เข้มแข็งทว่าภายในนั้นอ่อนแอ จึงใช้วิธีที่นางไม่้าเห็นมากที่สุดอย่างการใช้พลังจิตรุกรานเข้ามาในมหาสมุทริญญาของนาง
“ไม่นึกเลยว่าอาณาจักรหลีเทียนจะมีคนที่ร้ายกาจขนาดนี้ได้!”
การประเมินที่ซูหลินมีต่อเนี่ยเทียนพลิกคว่ำคะมำหงายไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ในที่สุดนางก็มองเนี่ยเทียนเป็ศัตรูที่มีฝีมือสูสีกันคนหนึ่ง!
“ฟิ้วๆๆ!”
ในมหาสมุทริญญาของซูหลิน แสงจันทร์เย็นสบายตาหลายเส้นฟาดฟันออกมาจากจันทร์เสี้ยวที่ลอยตัวอยู่เบื้องบน
เดิมทีเป้าหมายของแสงจันทร์เ่าั้มีเพียงเกาะน้ำแข็งทั้งสามที่เสวียนเข่อทิ้งเอาไว้เท่านั้น
ทว่าตอนนี้ แสงจันทร์มากมายกลับแบ่งออกมาหลายสิบเส้นเพื่อรับมือกับกระแสจิตของเนี่ยเทียนที่รุกรานเข้ามา
“อู้!”
กระแสจิตของเนี่ยเทียนพลันรวมตัวกันกลายมาเป็เงาร่างพร่าเลือนร่างหนึ่ง
ร่างนั้นหากมองอย่างละเอียดจะเห็นได้ว่าเป็ภาพมายาของตัวเนี่ยเทียนเอง
เนี่ยเทียนที่ใช้กระแสจิตก่อร่างขึ้นมาวิ่งแฉลบไปมาอยู่ในมหาสมุทรจิติญญาของซูหลินเพื่อหลบเลี่ยงการโจมตีของแสงจันทร์อย่างต่อเนื่อง
เนี่ยเทียนที่มีสภาพเป็เงาดำค่อยๆ เข้าไปใกล้เกาะน้ำแข็งทั้งสามที่เกิดจากการก่อตัวของพลังจิตเสวียนเข่อ เขาััได้ถึงไอความเย็นบาดลึกถึงกระดูกจากเกาะน้ำแข็งสามแห่งนั้น
แต่เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายที่ไอเย็นเยียบนั้นพุ่งโจมตีไม่ใช่เขา
ไอความเย็นที่กระจายออกไปรอบด้านพอััได้ถึงปราณของแสงจันทร์ก็พลันไหลกรากเข้าหา ดับทำลายเวทลับพลังจิตที่มาจากซูหลินทันที
และเวลานี้เอง
เสวียนเข่อที่สูญเสียภาพประตู์จนถูกสลัดออกมาจากพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวก็ได้มาปรากฏตัวอยู่นอกเมืองคูน้ำผุพังอีกแห่งหนึ่ง
ข้างกายเสวียนเข่อมีผู้แข็งแกร่งขอบเขตต้น์จากอาณาจักรปิงเฟิงสามคนโอบล้อม สามคนนั้นเรียงตัวกันเป็อักษร “พิ่น” ล้อมเสวียนเข่อไว้ตรงกลาง
เสวียนเข่อที่นั่งอยู่เงียบๆ เืสดบนหลังมือของเขาหยุดไหลไปแล้ว เขาหรี่ตาลง กำลังใช้ยาพิเศษเม็ดหนึ่งจากหอหันปิงมารักษาอาการาเ็ทางจิติญญาของตัวเอง
เสวียนเข่อพลันลืมตาขึ้น
“นายน้อย มีอะไรหรือ?” ผู้แข็งแกร่งขอบเขตต้น์คนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ เอ่ยถาม
เสวียนเข่อไม่ได้ตอบคำถามเขาทันที แต่หรี่ตาลง คล้ายกำลังใช้ใจรับััอย่างละเอียด
ครู่หนึ่งหลังจากนั้น เสวียนเข่อก็หน้ากระตุกเบาๆ บนใบหน้าเย็นกระด้างประดุจูเาน้ำแข็งของเขาเผยรอยยิ้มแปลกประหลาด
“ไม่นึกว่าเ้าหมอนั่นจะสังเกตเห็นว่าจิติญญาของซูหลินได้รับาเ็ อีกทั้งยังกล้าต่อสู้กับซูหลินเสียด้วย คนผู้นี้ของอาณาจักรหลีเทียนจะดูถูกไม่ได้เลย”
“ก็ดี ในเมื่อหอหันปิงของข้ามิอาจได้คาถาสะเก็ดดาวที่สมบูรณ์แบบ ข้าก็ย่อมไม่มีทางปล่อยให้วิมาน์ได้สมใจปรารถนา”
“ข้าจะแอบช่วยเ้าอีกหนึ่งแรงก็แล้วกัน!”
เสวียนเข่อสูดลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง ยื่นมือออกมาแล้วกล่าวว่า “ยาหกขั้ว!”
“นายน้อย! ท่านคิดจะทำอะไร?” ผู้แข็งแกร่งของหอหันปิงกล่าวด้วยความตะลึงพรึงเพริด
“ยาหกขั้ว!” เสวียนเข่อแค่นเสียงเ็า
คนผู้นั้นไม่ถามมากความอีก รีบหยิบเอายาที่เป็รูปหกเหลี่ยมเม็ดหนึ่งซึ่งปลดปล่อยความเย็นบาดลึกถึงกระดูกออกมาส่งให้เสวียนเข่อแต่โดยดี
เสวียนเข่อกลืนลงไปในคำเดียว ร่างของเขาพลันมีคลื่นพลังิญญาระลอกใหม่กระเพื่อมขึ้นมา เขาอาศัยความเชื่อมโยงทางพลังจิตของตัวเองที่ยังไม่ได้ตัดขาดการติดต่อ เขยิบเข้าไปใกล้เกาะน้ำแข็งสามแห่งของตัวเองที่ลอยอยู่ในสมองของซูหลิน
“อู้ๆๆ!”
แทบจะขณะเดียวกันกับที่เสวียนเข่อร่ายเวทลับ เกาะน้ำแข็งสามแห่งที่อยู่ในมหาสมุทรจิติญญาของซูหลินก็คล้ายได้รับพลังอัศจรรย์กะทันหัน มันพลันมีหมอกเย็นๆ ขาวโพลนลอยขึ้นมา
หมอกเย็นหลายชั้นขยายออกไปรอบด้านอย่างรวดเร็วโดยมีเกาะน้ำแข็งทั้งสามเป็จุดศูนย์กลาง
พื้นที่ที่เกาะน้ำแข็งลอยอยู่ในมหาสมุทรจิติญญาของซูหลินจึงถูกหมอกเย็นปิดผนึกให้กลายมาเป็น้ำแข็ง!
แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาซึ่งเป็เวทลับพลังจิตของซูหลิน หรือแม้แต่จันทร์เสี้ยวที่ลอยอยู่กลางฟ้าเองก็ได้รับผลกระทบจากไอความเย็น ไม่ว่าจะเป็อานุภาพหรือความเร็วในการล่องลอยต่างก็อ่อนกำลังลงไปฮวบฮาบ
กลับกลายเป็เกาะน้ำแข็งทั้งสามเสียอีกที่ยังคงขยายใหญ่อยู่ท่ามกลางหมอกเย็นอย่างรวดเร็ว
“เสวียนเข่อ!”
ในพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว ซูหลินที่สังเกตได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ อดไม่ไหวจนต้องตวาดออกมาเบาๆ
ในดวงตาของซูหลินมีความแค้นเคืองเชี่ยวกรากโอบล้อม เห็นได้ชัดว่านางรู้ว่าใครเป็คนก่อกวนให้เกิดความผิดปกติกับเกาะน้ำแข็งทั้งสาม
เกาะน้ำแข็งทั้งสามที่ขยายขนาดใหญ่ขึ้น พลังที่ปลดปล่อยออกมาจึงเย็นสุดขั้วจนแม้แต่เนี่ยเทียนเองก็ยังใ
เขาก็ไม่ต่างจากซูหลินที่เข้าใจได้ทันทีว่าเสวียนเข่อที่ไปจากพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวได้อาศัยการเชื่อมโยงทางพลังจิตที่หลงเหลืออยู่มาช่วยเขาอีกแรง
เขาและเสวียนเข่อไม่ได้รู้จักสนิทสนมกัน เขาเองก็เข้าใจว่าที่เสวียนเข่อทำเช่นนี้คงไม่ใช่เพราะ้าช่วยเหลือเขาจริงๆ
ก็แค่เสวียนเข่อไม่ยอมแพ้ ยอมไม่ได้ที่จะให้วิมาน์แห่งอาณาจักรเสวียนเทียนได้คาถาสะเก็ดดาวทุกบทไปครอง!
“ขอบคุณมาก”
เนี่ยเทียนรู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อย ขณะที่ซูหลินจำเป็ต้องรวบรวมพลังไปจัดการกับปัญหาจากเกาะน้ำแข็งทั้งสาม เงาดำที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของพลังจิตเขาก็พลันเปลี่ยนไป
เงาดำนั้นรวมตัวกันกลายมาเป็เสาขนาดใหญ่ั์ที่แทงทะลุเข้าหาพระจันทร์เสี้ยวดวงหนึ่งที่ลอยอยู่กลางอากาศ
ในมหาสมุทรจิติญญาของซูหลิน จันทร์เสี้ยวหลายดวงนั้นล้วนเกิดจากการรวมตัวกันของพลังจิตนาง และเป็ต้นกำเนิดพลังงานทางพลังจิตของนาง
เวลานี้เนื่องจากจันทร์เสี้ยวเ่าั้ได้รับอิทธิพลจากพลังความเย็นสุดขั้วของเกาะน้ำแข็งทั้งสาม เป็เหตุให้เคลื่อนไหวได้อย่างยากลำบาก ทำให้เนี่ยเทียนได้ทีฉวยโอกาส
เสาที่แปลงมาจากพลังจิตของเนี่ยเทียนโจมตีลงไปบนพระจันทร์เสี้ยวดวงหนึ่งอย่างแรง
“ตูม!”
ประสบการณ์ในชีวิต ความทรงจำที่สับสนวุ่นวายเกี่ยวกับคาถาวิเศษของวิมาน์ สิ่งต่างๆ จำนวนนับไม่ถ้วนที่นาบประทับอยู่ในเวทลับพลังจิตของซูหลิน เมื่อถูกเนี่ยเทียนโจมตีใส่จึงยิ่งเปลี่ยนมาเป็กระจัดกระจายยุ่งเหยิง
โลกภายนอก ซูหลินที่มีมีดจันทร์เสี้ยวหลายเล่มบินโอบล้อม บัดนี้ดวงตาของนางแสดงออกถึงความเ็ปอย่างเห็นได้ชัด
และเวลานี้เอง ซูหลินที่เนี่ยเทียนไม่สามารถเล็งตัวได้ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็ปรากฏกายอย่างสมบูรณ์แบบ
“อู้ๆๆ!”
ลูกปราณิญญามากมายถูกเนี่ยเทียนชักนำให้มาะเิใส่ซูหลินอย่างบ้าคลั่ง
“เปรียะๆๆ!”
มีดจันทร์เสี้ยวที่ล้อมรอบกายซูหลินปะทะเข้ากับลูกปราณิญญาที่พุ่งเข้ามาโจมตี ทำให้พื้นที่ที่ซูหลินยืนอยู่เปลี่ยนมาเป็พื้นที่ที่พลังงานะเิออกอย่างเชี่ยวกราก
ต่อให้เป็ซูหลินเอง เมื่อเผชิญกับการโจมตีทางพลังจิตที่เสวียนเข่อและเนี่ยเทียนร่วมมือกัน ทั้งยังถูกลูกปราณิญญาจำนวนมากะเิใส่ นางก็าเ็สาหัสได้ในพริบตาเช่นกัน!
“พรวด!”
ซูหลินกระอักเืออกมาหนึ่งคำ แสงในดวงตามืดสลัวลงไปไม่น้อย
พายุแสงมีดที่เกิดจากการรวมตัวกันของมีดจันทร์เสี้ยวเมื่อถูกลูกปราณิญญามากมายโจมตีก็พังทลายลงไปเช่นกัน
สะเก็ดแสงนับพันนับหมื่นสาดกระเซ็นไปทั่ว ซูหลินฝืนร่ายม่านแสงจันทร์ชั้นหนึ่งออกมา ทว่าเมื่อถูกสะเก็ดแสงกระทบมาโดน ม่านแสงจันทร์ก็ถูกเผาผลาญพลังงานอย่างต่อเนื่อง
ซูหลินที่เดิมทีก็ไม่ได้อยู่ในสภาพพร้อมต่อสู้อยู่แล้ว ทั้งยังถูกโจมตีหนักๆ ติดต่อกัน จิติญญาก็ยิ่งาเ็สาหัส แม้แต่ร่างกายที่เป็เืเนื้อของนางก็ยังคล้ายจะดับสลายลงไปทุกที
ซูหลินกัดฟันขาวสะอาดของตัวเองแน่น จ้องมองเนี่ยเทียนด้วยความแค้นหนึ่งครั้ง แล้วจึงใช้มือขวากดลงไปบนหลังมือซ้ายของตัวเองอย่างเฉียบขาด
ภาพประตู์บนหลังมือซ้ายของนางคล้ายถูกนาบตราประทับจากฝ่ามือข้างขวา จากนั้นเมื่อนางปัดมือออก แสง์ที่อยู่ในประตู์ก็ลอยออกมาจากกลางฝ่ามือของนาง
“เสวียนเข่อ! ข้าไม่ปล่อยเ้าเอาไว้แน่!” ซูหลินคำรามเดือดดาลอยู่ในพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว
เมื่อเสียงคำรามเดือดดาลนั้นดังขึ้น ภาพประตู์ที่ถูกนางสลัดออกซึ่งห่อหุ้มแสง์เอาไว้จึงบินไปหาเนี่ยเทียนทันที
“กล้าบอกชื่อแซ่ของเ้าหรือไม่?” นางจ้องเขม็งไปที่เนี่ยเทียน
“เนี่ยเทียน”
“อาณาจักรหลีเทียน เนี่ยเทียน!” ซูหลินกัดฟัน กล่าว “ข้าจะจำเ้าเอาไว้! บทต้นของคาถาสะเก็ดดาวที่เ้าได้ไป วิมาน์ของข้าต้องชิงคืนมาแน่นอน!”
“คาถาสะเก็ดดาวทุกบทต้องเป็ของวิมาน์ ใครก็อย่าได้คิดขัดขวาง!”
กล่าวประโยคนี้จบ พื้นที่ที่ซูหลินอยู่ก็มีสะเก็ดแสงมากกว่าเดิมสาดกระเซ็นเข้าใส่ ม่านแสงจันทร์ที่นางสร้างขึ้นคล้ายจะทนรับไม่ไหวอีกต่อไป
ทว่าวินาทีนั้นพลังงานลึกลับในพระราชวังโบราณสะเก็ดดาวกลับตรงเข้ามาปกคลุมนางเอาไว้
ม่านแสงเจ็ดสีเจิดจ้าสาดส่องออกมาจากจุดที่ซูหลินยืนอยู่ แสงนั้นบาดตาจนเนี่ยเทียนลืมตาไม่ขึ้น
รอจนแสงสว่างหายไปหมดแล้ว เมื่อเนี่ยเทียนมองไปอีกครั้งก็พบว่าซูหลินหายตัวไปแล้ว
ซูหลินและอู๋หลิ่งจากอาณาจักรต้าฮวาง รวมไปถึงเสวียนเข่อแห่งอาณาจักรปิงเฟิงต่างก็เลือกที่จะสละการขัดเกลาประสบการณ์ในพระราชวังโบราณสะเก็ดดาว เป็ฝ่ายถอยออกไปจากการ่ชิงบทต้นของคาถาสะเก็ดดาวเอง
ตอนที่แสง์ของซูหลินผสานรวมเข้าไปบนหลังมือของเนี่ยเทียน อักขระาทั้งหมดในบทต้นของคาถาสะเก็ดดาวก็หลอมรวมเข้าไปในประตู์
เมื่อแสง์ที่มาจากซูหลินรวมเป็หนึ่งในภาพประตู์ของเนี่ยเทียน อักขระาจำนวนมากที่กระจัดกระจายไร้ระเบียบอยู่ในแสง์ก็เริ่มเข้ามารวมตัวกันและจัดเรียงเป็ระเบียบด้วยตัวเอง!
บทต้นของคาถาสะเก็ดดาวปรากฏขึ้นในภาพประตู์ของเนี่ยเทียนอย่างรวดเร็ว
-----
