บทที่ 142 นางพญาแห่งพิษม่านหมอกสีเขียวอมดำค่อยๆ แผ่ขยายออกจากป่าทึบ เสียงกรีดร้องแหลมเล็กดังขึ้นเป็นระยะ ตามด้วยเสียงหัวเราะเย็นเยียบที่ทำให้ขนลุกซู่"อ๊ะ! น้องน้อย เจ้าจะวิ่งไปไหน?" เสียงหวานใสดั่งระฆังแก้วดังมาจากร่างในชุดม่วงเข้มที่ยืนอยู่บนกิ่งไม้...