บทที่ ๒๘ : สักวาพาเพลินณ ศาลากลางน้ำ (ต่อเนื่องจากงานชมจันทร์)เสียงพิณกู่เจิงบรรเลงแผ่วพลิ้ว จังหวะเนิบนาบเชื่องช้าเสียจนคนฟังแทบจะหลับคาถ้วยชา พระสนมหลาน กำลังโชว์ฝีมือดีดพิณอันเลื่องชื่อ นิ้วเรียวงามกรีดกรายไปบนสายพิณอย่างชำนาญ ท่วงทำนองที่นางเลือก...