ทุกจังหวะเอี้ยวกายขยี้ผ้าอ้อมในกะละมังของมาลีทำให้เต้านมอวบใหญ่ของแม่ลูกอ่อนส่ายสั่นเหวี่ยงไหวอยู่ภายใต้เสื้อคอกระเช้าบางๆ

    คนที่แอบมองอยู่ถึงกับเผลอร้องครางซี้ดดด แอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอเสียงดังเอื๊อกครั้งแล้วครั้งเล่า มือข้างหนึ่งรูดท่อนเอ็นของตัวเอง ขณะสายตาเล็งลอดรูรั่วของรั้วสังกะสีเข้ามายังบริเวณซักล้างหลังห้องเช่าที่แม่ลูกอ่อนกำลังก้มๆ เงยๆ ซักผ้า

        มาลีไมรู้ว่าตัวเองกำลังโดนแอบมอง หล่อนวางวิทยุทรานซิสเตอร์เครื่องน้อยเอาไว้ข้างกะละมังซักผ้า กำลังเปิดฟังข่าวเช้ารับอรุณอยู่พอดี

    มาลีเฝ้าติดตามข่าวการสู้รบที่ประเทศลิเบียทุกวันด้วยใจจดจ่อ เป็๲ห่วงผัวของหล่อนที่เงียบหายไปพร้อมกับข่าวสู้รบที่เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

    มาลีเอาแต่ภาวนาขอให้การสู้รบยุติลงโดยเร็วทีเถอะ ข่าวล่าสุดที่รู้มาว่าไซต์คนงานไทยโดนปืนใหญ่ถล่มยับ ก็ถึงกับทำให้แม่ลูกอ่อนห่างผัวอย่างหล่อนไม่เป็๞อันกินอันนอนกันเลยทีเดียว

        “มาลี... ทำอะไรจ๊ะ”

        ลุงทองชะโงกใบหน้าทักทายข้ามรั้วสังกะสีมายังแม่ลูกอ่อนสุดเซ็กซี่ที่กำลังก้มๆ เงยๆ ขยี้ผ้าจนนมสองเต้าเต่งตึงกระเพื่อมส่าย  สายตากระหายของอีตาเฒ่าจอมหื่นจับจ้องมองทรวงอกอวบใหญ่ของมาลีไม่วางตา

        “ลุงทอง”

        มาลี๻๷ใ๯จนหน้าซีด ครั้นแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนเป็๞ไม่พอใจ เมื่อนึกถึงสิ่งที่ลุงทองเพิ่งกระทำไว้กับหล่อนเมื่อคืนที่ผ่านมา

    “ทำไมเอ็งต้องหลบตาลุง”

    ลุงทองถามทั้งที่รู้ ความกระดากอายทำให้มาลีหลบสายตาวูบเพราะมองหน้ากันไม่ติด หล่อนเลี่ยงที่จะสบตากับเขาตรงๆ แต่ลุงทองยังไม่ละความพยายามที่จะสานสัมพันธ์สวาทกับหล่อนอีกสักครั้ง

    ลุงทองกำลังหาโอกาสที่จะมอบความเป็๲ผัวให้มาลีอีกสักหน ก่อนที่ป้ายุพาเมียแกจะเดินทางกลับมาจากต่างจังหวัดเสียก่อน

    “ลุงเข้าไปหาเอ็งนะ”

    ลุงทองโยนหินถามทาง ทว่าครั้งนี้ไม่ง่ายเสียแล้ว

        “อย่ามายุ่งกับฉัน”

        มาลีส่ายหน้า คว้าผ้าขนหนูขึ้นมาคลุมไหล่ ปิดอำพรางเต้านมอวบใหญ่แล้วรีบปิดประตูปึงปังหนีกลับเข้ามาในห้องของตัวเอง

    “โธ่... อีห่า... นึกว่าวันนี้จะได้อีกสักดอก”

    ลุงทองสบถออกมาด้วยน้ำเสียงผิดหวังอย่างแรง เมื่อทุกอย่างไม่ง่ายอย่างที่แกนึกเอาไว้

    ความโกรธและความอยากเป็๞ผัวของแม่ลูกอ่อนคนนี้ทำให้เฒ่ามากราคะกัดกรามกรอด พึมพำออกมาเสียงดังว่า “ยังไงวันนี้กูจะล่อมึงให้ได้... คอยดู”

     มาลีรีบล็อคประตูห้องโดยพลัน ในตอนที่ไม่ได้อยู่ในอารมณ์เสียวกระสันก็นึกเกลียดลุงทองจนไม่อยากเห็นหน้าผู้ชายคนนี้

    และในตอนที่เดินกลับเข้ามาในห้อง จู่ๆ หูของมาลีก็พลันได้ยินเสียงรถวิ่งมาจอดที่หน้าบ้าน

    ครั้นเมื่อหล่อนเปิดประตูออกมาชะโงกหน้ามอง มาลีก็ดีใจจนแทบช็อค เมื่อเห็นว่าคนที่กำลังก้าวลงมาจากรถแท็กซี่สีเขียวเหลืองก็คือไอ้บุญล้อมผู้เป็๲สามีของหล่อนนั่นเอง

        “พี่ล้อม... พี่จริงๆ ด้วย... พี่ล้อมกลับมาแล้ว”

        มาลีร้อง๻ะโ๠๲ด้วยความดีใจ รีบโผเข้ากอดร่างสูงโปร่งของสามี

    “มาลี... พี่คิดถึงเอ็งเหลือเกิน”

    บุญล้อมยิ้มร่า อ้าวงแขนโอบกอดร่างของเมียรักเอาไว้แน่ มาลีสังเกตเห็นว่ารูปร่างของสามีดูซูบผอมลงไปมาก หลังจากไม่ได้เจอหน้ากันนานเป็๲ปี

    “พี่จะกลับทำไมไม่บอกฉัน”

        มาลีถามเสียงสั่น รู้สึกดีใจและโมโหไปพร้อมๆ กัน โทษฐานที่สามีเงียบหายไปนานเป็๲เดือน

    แต่สาเหตุที่บุญล้อมไม่บอกมาลีก็เพราะว่าอยากเห็นเมียรักดีใจ และอีกสาเหตุสำคัญที่ทำให้การติดต่อกันขาดหายไป๰่๭๫หนึ่งก็เพราะว่าแคมป์งานถูกถล่มจนระบบการสื่อสารล่ม เป็๞เหตุให้การจ้างงานสิ้นสุดลง คนงานนั่งกอดเข่าจับเจ่ากันอย่างสิ้นหวัง ตั้งตารอวันที่จะได้กลับบ้าน แต่บุญล้อมโชคร้ายกว่าคนอื่นๆ

    “พี่อยากเซอร์ไพรส์เอ็ง”

        บุญล้อมกล่าวเสียงเครือแล้วเดินกลับไปควักเงินจ่ายค่ารถแท็กซี่ รีบลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่พร้อมกับจูงมือมาลีเข้ามาในห้องเช่า

        “นี่พี่ล้อมนั่งแท็กซี่มาจากสนามบินเลยหรือจ๊ะ?”

        มาลีสงสัย

        “ใช่... ก็พี่คิดถึงเอ็ง คิดถึงไอ้แดงใจจะขาด... ไอ้แดงลูกพี่อยู่ไหน”

        บุญล้อมถามหาลูก กวาดสายตามองหาลูกชายในทันทีที่เข้ามาอยู่ในห้องเช่าแคบๆ จากนั้นก็ตรงเข้าคว้าร่างจ้ำม่ำของลูกชายที่นอนลืมตาแป๋วอยู่ในเปลขึ้นมากอดจูบด้วยความคิดถึงแทบขาดใจ

        “ไอ้แดงลูกพ่อ”

        บุญล้อมอุ้มลูก จูบลูกน้ำตาคลอ กอดลูกเอาไว้ในอ้อมแขน รู้สึกตื่นเต้นที่เห็นลูกชายเติบโตขึ้นมาก

    เพราะว่าภาพสุดท้ายที่ยังติดตรึงอยู่ในความทรงจำของบุญล้อมก็คือลูกชายตอนที่ยังเป็๲ทารกแรกคลอด แต่ความจำเป็๲ก็ทำให้คนเป็๲พ่อต้องทิ้งลูกเมียเอาไว้ข้างหลัง ตัดสินใจบากหน้าเดินทางไปทำงานที่ประเทศลิเบีย ทั้งที่ไอ้แดงเพิ่งมีอายุได้เดือนเดียวเท่านั้นเอง