ในเวลาเดียวกันที่ไป๋เฉินเดินตรงไปยังทิศเหนือโดยใช้เส้นทางสายหลักและผิวปากอย่างสบายใจ แต่จู่ๆกลับมีเงาตะคุ่มๆสามถึงสี่คนมายืนรออยู่ไม่เกินห้าก้าว คิ้วของไป๋เฉินขมวด พร้อมกับฝีเท้าที่หยุดชะงัก แต่ก่อนที่เขาจะได้หันหลังกลับ ก็กลับมีเสียงฝีเท้าอีกสองบุคค...