บทที่ 24 เมื่อกับดักกลายเป็นเวทีสายลมพัดกรูเกรียว นำพาเอากลิ่นอายแห่งอำนาจและความกดดันที่มองไม่เห็นมาสู่กระท่อมหลังน้อยม้วนราชโองการสีเหลืองทองในมือของหัวหน้าทหาร ส่องประกายสะท้อนแสงแดดยามสายราวกับจะเยาะเย้ยโชคชะตาอันต่ำต้อยของครอบครัวอันทุกคนยังคงค...