บทที่ 399 จิตกระบี่ครึ่งก้าว        “ตึกตัก... ตึกตัก...”        เวลานี้ ในใจของฉู่อวิ๋นเต้นเป็นจังหวะที่ทรงพลัง ราวบทเพลงแห่งมรรคาที่ยอดเยี่ยม กระบี่เล่มเล็กๆ ลวงตาพลันก่อตัวขึ้น แลดูพร่ามัว เบ่งบานด้วยแสงอันเป็นมงคล        นี่ไม่ใช่สิ่งของ มองเห็นไ...