กระทั่งเมิ่งเซวียนทำให้เมิ่งอิงสลบ ทั้งหมดจึงแยกหายไปกับความมืดมิดยามราตรีอย่างที่คุยกันไว้ อี้เถียวถอนหายใจพลางกลั้วหัวเราะ “แม่นางปราดเปรื่องยิ่งนัก ที่ทำให้พวกเขาสองคนยอมฟังได้”      ...