เฉินอวิ๋นลั่วมาถึงชานเมืองหลวงช้าไปเพียงครึ่งชั่วยามกระท่อมไม้เงียบผิดปกติประตูเปิดแง้มกลิ่นคาวเลือดจางๆลอยในอากาศพยาน…นอนนิ่งอยู่กับพื้นไม่มีเสียงต่อสู้ไม่มีร่องรอยบุกรุกเหมือนเขารู้ตัวว่าจะตายในมือกำกระดาษยับย่นเปื้อนเลือดเฉินอวิ๋นลั่วค่อยๆแกะมันออ...