าครั้งก่อนไม่ได้สร้างความอึกทึกให้กับทวีปเฉียนหยวนเท่าไหร่นัก ทุกคนยังคงดำเนินชีวิตต่อ
ลัทธิเต๋าที่เผชิญกับความสูญเสียครั้งใหญ่ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด กระทั่งศิษย์ในลัทธิเต๋าก็คงไม่รู้ว่าพวกเขาสูญเสียจอมยุทธ์ขั้นนิพพานไปหนึ่งคน
บ้างก็ไม่รู้ บ้างก็จำฝังใจไม่ลืมเลือน ณ ด้านหนึ่งมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังร่ายรำกระบี่เหล็กใต้น้ำตก มันคือกระบี่เหล็กธรรมดาที่หาซื้อได้ตามร้านขายอาวุธทั่วไป
กระบี่เหล็กเป็ศัสตราวุธที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด ทว่าเด็กหนุ่มคนนั้นไม่ใช่เด็กหนุ่มธรรมดา ถึงจะเป็กระบี่ธรรมดา แต่เมื่ออยู่ในมือของเด็กหนุ่ม มันกลับกลายเป็กระบี่พิเศษ
ภายใต้การกลั่นหลอมของลมปราณ กระบี่เหล็กสาดแสงน่าอัศจรรย์ เขาเหวี่ยงกระบี่ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ทว่าสายน้ำกลับไม่หยุดนิ่งเลยแม้แต่น้อย
เขายังคงกวัดแกว่งกระบี่ต่อเนื่อง ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่รู้จักเ็ป!
เืไหลอาบชุ่มทั่วทั้งมือ ปิ่นปักผมพัดหายไปในกระแสน้ำ น้ำตกกระทบลงบนร่างกายของเด็กหนุ่ม กระนั้นเขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ใต้น้ำตก
“พร์ของลูกศิษย์ของศิษย์น้องช่างน่าทึ่งยิ่งนัก ข้าว่าเขาน่าจะสำเร็จกระบวนท่าทลายน้ำตกภายในวันนี้!” นักพรตซานซากล่าว
“ไม่ใช่วันนี้ แต่เป็ตอนนี้!” นักพรตซานเฟิงส่ายหัว ดวงตาประกายแสงจรัสแจ้ง
“ฟึ่บ!” น้ำตกที่ไหลลงมาจากที่สูงสามร้อยเมตรถูกตัดขาด กระบี่เหล็กเสมือนกับม่านปิดกั้นสายน้ำเอาไว้!
เด็กหนุ่มตวัดกระบี่ในมือ สายน้ำไหลย้อนกลับชนกับสายน้ำที่ตกลงมา!
“ตู้ม!” น้ำกระเซ็นทั่วทุกสารทิศ จากนั้นน้ำตกสูงสามร้อยเมตรก็พังทลายลง แรงที่เกิดจากกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวทำให้น้ำตกแตกสลายเป็เสี่ยง
“กระแสน้ำย้อนกลับ ทลายน้ำตก ัตาลปัตร สำเร็จทั้งสามกระบวนท่าแล้ว!” แววตาของนักพรตซานเฟิงแสดงความชื่นชม
อายุเพียงสิบหกปีหากกลับทะลวงขั้นพลังเป็ขั้นสั่งสมหนึ่งชั้นฟ้า ทั้งยังสำเร็จเคล็ดกระบี่《น้ำตก์》วิชาลับของลัทธิเต๋า กอปรกับเจตจำนงกระบี่ที่มีใน ภายภาคหน้าสามารถเติบใหญ่ไร้ขีดจำกัด
แม้ว่านักพรตซานเฟิงกับนักพรตซานซาจะเป็หนึ่งในผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดของทวีปเฉียนหยวน แต่พวกเขาก็ยังประเมินไม่ได้ว่าความสำเร็จของเด็กหนุ่มในภายภาคหน้าจะไปถึงขั้นไหน บางทีทวีปเฉียนหยวนอาจต้านทานเด็กหนุ่มไม่ไหว ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เขาควรอยู่
นักพรตซานเฟิงเรียกผู้าุโแห่งลัทธิเต๋าที่อยู่ห่างจากทวีปเฉียนหยวนเพื่อให้พวกเขาพาเด็กหนุ่มไปจากทวีปเฉียนหยวน
ศิษย์น้องของนักพรตซานเฟิงก็คือนักพรตซานชือ เด็กหนุ่มคนนี้เป็เด็กที่ซานชือพบบนหมู่บ้านเล็กๆ บนเขาแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็เด็กหนุ่มที่เกิดมาพร้อมกับเจตจำนงกระบี่ เย่หงเฉิน!
เย่หงเฉินเป็อัจฉริยะโดยกำเนิด จากคนธรรมดาสามารถฝึกฝนเป็ขั้นสั่งสมเก้าชั้นฟ้าได้ใน่เวลาสั้นๆ ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรเหนือชั้นกว่าจูชิงหลายสิบเท่า
แม้ว่าจูชิงจะยับยั้งความเร็วในการฝึกฝนของตัวเองมาโดยตลอด กระนั้นความเร็วก็ถือว่าเร็วกว่าคนทั่วไปหลายสิบเท่า ทว่าความเร็วของเย่หงเฉินนั้นเร็วยิ่งกว่า อีกทั้งรากฐานก็ยังมั่นคงยิ่งยวด
《น้ำตก์》เป็วิชาลับของลัทธิเต๋า เงื่อนไขในการฝึกก็คือต้องเป็ผู้ที่มีพื้นฐานกับพร์สูงมาก เย่หงเฉินมีครบถ้วนทั้งสองข้อ ในอดีตของลัทธิเต๋า ผู้ที่สามารถฝึกฝน《น้ำตก์》นั้นน้อยนิดเพียงนับนิ้ว แม้แต่นักพรตซานเฟิงผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของลัทธิเต๋ายังฝึกฝน《น้ำตก์》ไม่สำเร็จ สำเร็จเพียงสองกระบวนก็คือกระแสน้ำย้อนกลับกับทลายน้ำตก
นักพรตซานเฟิงคิดว่าพร์กับพื้นฐานของเขานั้นไม่อ่อนแอ แต่ก็ยังไม่สามารถฝึกฝนกระบวนท่าที่สามได้ นั่นแสดงให้เห็นว่า《น้ำตก์》ไม่เหมาะกับเขา
“ข้าอยากแก้แค้น!” เย่หงเฉินเดินออกมาจากน้ำตกด้วยแววตาแน่วแน่!
“คนที่ฆ่าอาจารย์เ้าตายแล้ว ก่อนตายเขาสร้างปัญหาให้กับหอเทวาลัยไม่น้อย แล้วเ้าจะแก้แค้นอย่างไร?” นักพรตซานซาส่ายหัว
เก้าอาสัญตายแล้ว ถึงจะยังไม่ตาย ทว่ากับเก้าอาสัญที่เป็ขั้นนิพพาน กระทั่งนักพรตซานเฟิงยังแทบไม่มีโอกาสชนะ ไม่ว่าเย่หงเฉินจะแข็งแกร่งแค่ไหน ทว่าก็ไม่สามารถทัดเทียมกับเก้าอาสัญ
หากบอกว่าศัตรูคือขุนเขากระบี่เทียนหยวน นั่นก็แข็งแกร่งเกินไปหน่อย กระทั่งลัทธิเต๋ากับสำนักปีศาจยังหวาดหวั่น
“จูชิง ข้าจะฆ่าจูชิง!” เย่หงเฉินกล่าว
“จูชิง...” แววตาของนักพรตซานเฟิงกับนักพรตซานซาฉายแสงเป็กังวลเล็กน้อย เด็กหนุ่มที่อายุไล่เลี่ยกับเย่หงเฉินผู้นั้นก็ประหลาดใจมากเช่นกัน กระทั่งมือเหล็กสำนักปีศาจยังถูกฆ่าตาย เส้นทางในภายภาคหน้าก้าวไกลไร้ขีดจำกัด
“ข้ามั่นใจว่าข้าเอาชนะได้” เย่หงเฉินกำด้ามกระบี่เหล็กแน่น ตราบใดที่มีกระบี่ เขาก็ไม่กลัวใครหน้าไหน!
ผู้ที่เกิดมาพร้อมกับเจตจำนงกระบี่ถูกกำหนดให้เป็อัจฉริยะ อย่าว่าแต่ทวีปเฉียนหยวนเลย ถึงเป็โลกขั้วทมิฬก็นับว่าเป็อัจฉริยะที่ยากพบเจอในหนึ่งศตวรรษ
แต่พลังของจูชิงน่ากลัวมากเกินไป มือเหล็กสำนักปีศาจยังตายด้วยน้ำมือของจูชิง ถึงเป็เย่หงเฉิน โอกาสที่จะชนะนั้นต่ำมาก
“ท่านอาใหญ่ช่วยส่งสารท้าประลองไปที่ขุนเขากระบี่เทียนหยวนให้ข้าที หนึ่งเดือนหลังจากนี้ ข้าจะประลองกับจูชิง!” เย่หงเฉินพูดเสียงหนักแน่น
“ลูกผู้ชายสิบปีล้างแค้นก็ยังไม่สาย ด้วยพร์ของเ้า ผ่านไปสักสิบปีไม่รู้ว่าจะแกร่งกล้าขนาดไหน เหตุใดถึงไม่รออีกสักหน่อย” นักพรตซานเฟิงส่ายหัว
“สิบปีนานเกินไป ข้าอยากแก้แค้นให้กับท่านอาจารย์!” เย่หงเฉินพูด
สองวันต่อมา เกิดพายุฝนฟ้าคะนองเหนือขุนเขากระบี่เทียนหยวน หมู่ชนแหงนหน้ามองฟ้าอย่างอดไม่ได้
“เปรี้ยง!” สายฟ้าฟาดดังสนั่น รูหนอนปรากฏบนท้องฟ้าขุนเขากระบี่เทียนหยวน ขั้นเหินนภาคนหนึ่งลอยทะยานออกมา
“คนจากหอเทวาลัย” ทันใดนั้นเองแสงกระบี่สาดส่องทั่วท้องฟ้าขุนเขากระบี่เทียนหยวน ผู้าุโของหอเทวาลัยขี่กระบี่ลอยล่องกลางอากาศ
“จูชิงอยู่ที่ไหน?” จอมยุทธ์หอเทวาลัยคำราม เสียงอึกทึกะเืขุนเขากระบี่เทียนหยวน
จูชิงที่กำลังอ่านตำราอักขระิญญาอยู่ขมวดคิ้ว ใครมาหาเขาั้แ่เช้า?
“หอเทวาลัยมีธุระอะไรกับขุนเขากระบี่เทียนหยวน?” ผู้าุโสือจ้งสืบเท้าก้าวขึ้นฟ้า กระบี่ในมือสั่นไหวเล็กน้อย หากหอเทวาลัยทำอะไรตุกติก เขาจะลงมือสังหารในทันที ด้วยพลังของสือจ้งสามารถทำเช่นนั้นได้โดยไม่ต้องสงสัย
“ข้ามาส่งสารท้าประลอง!” จอมยุทธ์หอเทวาลัยสะบัดมือ สารท้าประลองลอยล่องกลางท้องฟ้า
“สังเวียนเป็ตาย จวนเทวาลัย!” สือจ้งหน้าเปลี่ยนสี
“ศึกชิงความเป็ความตาย!” จอมยุทธ์ขุนเขากระบี่เทียนหยวนหายใจไม่ทั่วท้อง ศึกชิงความเป็ความตายนั้นเป็การต่อสู้ที่ใช้ชีวิตเป็เดิมพัน มีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถลงจากสังเวียน!
สือจ้งมองสารท้าประลองฉบับนั้นด้วยความประหลาดใจ เขาไม่รู้ว่าหอเทวาลัยคิดจะทำอะไร เหตุใดจู่ๆ ถึงมาส่งสารท้าประลองโดยไร้เหตุผล
“จูชิง!” ครั้นสือจ้งเห็นว่าผู้ที่หอเทวาลัย้าท้าประลองก็คือจูชิง สีหน้าพลันอัปลักษณ์ยิ่งกว่าเดิม
“เย่หงเฉิน เย่หงเฉินอย่างนั้นรึ!” สือจ้งตะลึงงัน
่ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ชื่อเสียงของเย่หงเฉินเลื่องลือไปทั่วทวีป ผู้ที่เกิดมาพร้อมกับเจตจำนงกระบี่พบเจอได้ยากยิ่งในหนึ่งศตวรรษ และยังถูกพิจารณาว่าเป็อัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในยุคสมัยนี้ ชวีหลิงเฟิงกับจินขวางยังเทียบไม่ติด มีเพียงชีเหวินสวนโพธิธรรมสถานนิกายพุทธเท่านั้นที่สามารถทัดเทียม!
ผู้ที่เกิดมาพร้อมเจตจำนงกระบี่มีอยู่เพียงในตำนาน อย่างน้อยๆ สือจ้งก็ไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่รู้ว่าจอมยุทธ์ที่มีเจตจำนงกระบี่น่ากลัวมากเพียงใด
จูชิงไม่ใช่ศิษย์สามัญทั่วไป สือจ้งจึงไม่กล้าตัดสินใจว่าควรทำอย่างไรดี
“ขุนเขากระบี่เทียนหยวนไม่รับสารท้าประลอง!” ซั่งกวานซงประจักษ์กายเหนือฟ้าขุนเขากระบี่เทียนหยวน เหวี่ยงกระบี่เก้าเมฆาฟันสารท้าประลอง
“ไม่รับก็ต้องรับ!” นักพรตซานเฟิงออกมาจากรูหนอนใช้กระบี่สังหารเทวาลัยต่อต้านกระบี่เก้าเมฆา
แสงอำมหิตสาดส่องผ่านดวงตาซั่งกวานซง “ในเมื่อขุนเขากระบี่เทียนหยวนไม่รับแล้วเ้าจะทำอะไรได้?”
“เช่นนั้นศิษย์ของเ้าก็ไม่มีโอกาสที่จะก้าวหน้าตลอดชั่วชีวิต!” นักพรตซานเฟิงยิ้มเล็กน้อย
“หมายความว่ายังไง?” ซั่งกวานซงขมวดคิ้ว
“เ้าน่าจะเคยได้ยินคำสาปวาทะิญญาของลัทธิเต๋ามาบ้างใช่หรือไม่” นักพรตซานเฟิงมองซั่งกวานซง
“เ้าร่ายคำสาปวาทะิญญาอย่างนั้นรึ!” ซั่งกวานซงหน้าเปลี่ยนสี คำสาปวาทะิญญาเป็วิชาต้องห้ามของลัทธิเต๋า ในการใช้คำสาปวาทะิญญาหนึ่งครั้งต้องสังเวยชีวิตจอมยุทธ์ขั้นเหินนภาอย่างน้อยหนึ่งคนเป็ข้อแลกเปลี่ยน!
นักพรตซานเฟิงยิ้มเล็กน้อย “จะรับหรือไม่รับ?”
“ข้ารับ!” จูชิงขยับฝ่ามือ สารท้าประลองคล้ายกับจำจูชิงได้ มันลอยออกไปอยู่ในมือของจูชิง
ชื่อของจูชิงประกายแสงโลหิตอยู่บนสารท้าประลอง ดูเหมือนจะมีความข้องเกี่ยวอะไรบางอย่างกับเขา
ถึงมันจะเป็ชื่อของเขา ทว่ากลับให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดมาก จูชิงเองก็ไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
ถัดจากชื่อของจูชิง มีอีกชื่อหนึ่งก็คือเย่หงเฉิน!
ชื่อทั้งสองเชื่อมโยงกันด้วยแสงโลหิตราวกับมีสายสัมพันธ์บางอย่างระหว่างพวกเขาทั้งสอง!
“เป็ไปได้ยังไง!” ซั่งกวานซงหน้าเปลี่ยนสี สารท้าประลองร่ายคำสาปวาทะิญญาเอาไว้ เพลานี้ชะตาชีวิตของจูชิงเชื่อมต่อกับเย่หงเฉินแล้ว
เวลาและสถานที่ระบุเอาไว้ในสารท้าประลองอย่างครบถ้วน ด้วยผลของคำสาปวาทะิญญา ไม่ผู้ใดสามารถละเมิดสิ่งที่เขียนไว้ในสารท้าประลองนี้ ระยะเวลาหนึ่งเดือนต่อจากนี้ก็ต้องเป็หนึ่งเดือนต่อจากนี้ สถานที่คือจวนเทวาลัยก็ต้องเป็จวนเทวาลัย ศึกชิงความเป็ตายก็ต้องเป็ศึกชิงความเป็ตาย มีเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่รอดชีวิต
แม้ว่าขุนเขากระบี่เทียนหยวนจะเข้ามาแทรกแซง ช่วยให้จูชิงไม่ตายบนสังเวียน ทว่าสุดท้ายคำสาปวาทะิญญาก็จะพรากพร์ทุกอย่างไปจากจูชิง และเขาก็จะไม่สามารถฝึกฝนบนเส้นทางแห่งยุทธ์ได้อีกตลอดชีวิต
จูชิงตอบรับสารท้าประลอง ขอแค่เขาตอบรับ ทุกอย่างก็เรียบร้อย!
นักพรตซานเฟิงจากไป รูหนอนก็หายไปเช่นกัน เหลือเพียงจอมยุทธ์ขุนเขากระบี่เทียนหยวนยืนมองหน้ากัน!
“ทำไมเ้าถึงตอบรับสารท้าประลอง!” ซั่งกวานซงจ้องเขม็งมองจูชิง ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับจูชิง บรรพบุรุษขุนเขากระบี่เทียนหยวนจะต้องผิดหวังในตัวเขา!
