หนิงฉงอี้ฉีกปากยิ้มเหมือนคนโง่เขลาที่หนักร้อยกว่าชั่ง        “รุ่ยเอ๋อร์มาแล้วหรือ? มานี่เร็ว นั่งข้างพ่อ ให้พ่อได้ดูเจ้าชัดๆ หน่อย”        หนิงรุ่ยเดินอย่างเชื่องช้าไปข้างเตียง เมื่อเห็นบาดแผลน้อยใหญ่ทั่วร่างของชายวัยกลางคน ชั่วขณะนั้นถึงกับไม่...