แสงอาทิตย์สาดส่องทะลุก้อนเมฆขึ้นมาเป็แฉกๆ หลายสาย เมฆดำมืดกระจายหายไป ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ส่องแสงใสเต็มดวงคู่กัน ลมหยุดพัด ทุกสิ่งเงียบงัน เหนือกลุ่มก้อนเมฆ “
หัวใจะแห่งผู้สร้างและผู้ปกปักษ์” เปล่งแสงขึ้นกลางอก “ัเงินสองหัว” และ “หมาป่าทองคำเก้าหาง” เต้นช้าแต่แรงกล้า แต่ละจังหวะส่งพลังศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ภาพแห่งชีวิตเ้าวั่งซูทั้งสิบรุ่นหลั่งไหลเข้ามาในหัวหมาป่าทองคำเก้าหางดุจกระแสน้ำเชี่ยว ความทรงจำที่ถูกปิดผนึกไว้เป็พันปีค่อยๆ คลี่คลายออกมา จิติญญาทั้งสิบ พลังจักรา ความสามาถ ผนวกรวมเข้าร่างเ้าวั่งซูรุ่นที่11 กลายเป็หนึ่งร่างะที่ไม่ต้องเวียนว่ายทุกหนึ่งร้อยปี เฉกเช่นเดียวกับัเงิน เมื่อคืนร่างัคู่ก็รวมพลังเข้าเป็หนึ่ง พลังัที่แกร่งที่สุดในเผ่าพันธุ์ วิ่งพลุ่งพล่านในร่างกาย ผู้นำเผ่าัที่มีร่างะ
สัตว์โบราณทั้งสองเริ่มปลดปล่อยพลังิญญาอันบริสุทธิ์ออกมา ลำแสงสีทองและสีเงินอร่ามพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า สร้างเสาแสงั์ที่ส่องแสงไปทั่วฟ้าดิน ลมพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ กลุ่มก้อนเมฆลอยสลับไปมา เกิดการกระทบสีรุ้งปรากฏทั่วผืนเมฆ
ทั้งสองหลับตาลง เริ่มท่องคาถาโบราณบางอย่างที่ไพเราะดุจทำนองดนตรีแห่ง์ "ด้วยหัวใจบริสุทธิ์แห่งผู้สร้าง หัวใจแห่งข้าผู้ปกปักษ์..." ทำนองมนต์ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า หัวใจะของทั้งสองเปล่งแสงสว่างขึ้นเรื่อยๆ แสงสีทองและแสงสีเงิน เริ่มหมุนวนรอบตัวทั้งสอง เกิดรูปยันต์โบราณศักดิ์สิทธิ์ และ วงกลมมนต์โบราณปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า เต็มไปด้วยอักษรจีนโบราณที่เปล่งแสงระยิบระยับ
หัวใจะของทั้งคู่ลอยเปล่งแสงทะลุผ่านทรวงอกออกมาลอยอยู่ในอุ้งมือ หัวใจสีทองใส และสีเงินสว่าง เต้นอย่างช้าๆ เปล่งแสงอ่อนโยนแต่ทรงพลัง มันดูคล้ายคริสตัลใสที่มีแสงไฟเต้นอยู่ข้างใน รอบๆ หัวใจมีกลีบดอกบัวเล็กๆ ลอยอยู่ ส่องแสงระยิบระยับ ทั้งคู่ผายมือส่งออกไปสู่ใจกลางแดนแบ่งเขตหยินหยาง
หัวใจหมาป่าอาบแสงจันทร์สีทองลอยเข้าประทับโซ่สองภพ เมื่อได้รับจิติญญาะจากผู้สร้าง โซ่สองภพที่ฉาบไปด้วยสีแดง กลับคืนสมบูรณ์และเปลี่ยนเป็สีทองเปล่งประกาย
หัวใจัเจือสุริยันต์จากผู้ปกปักษ์สีเงินเข้าสถิตในเสาค้ำฟ้า เสาที่แตกและกำลังจะหักลง กลับเปล่งแสงรับิญญาะและคืนร่างสมบูรณ์ ละทิ้งสีดำเป็สีเงินสว่าง
เ้าวั่งซูและฮวาเฟยฟา ทั้งสองคืนร่างเดิม พร้อมด้วยพลังจักราในฐานะผู้สร้างและผู้ปกปักษ์ หัวใจะที่ถือกำเนิดเปล่งแสงขึ้นใหม่ ในมือเ้าวั่งซูปรากฏไม้เท้าสีทอง่ตัวขดเป็เกลียว่หัวเป็หมาป่าทองเก้าหาง ในมือฮวาเฟยฟาปรากฏคฑาขดเกลียวสีเงิน่หัวเป็ัสองหัวสีเงินเปล่งประกาย ทั้งคู่เหวี่ยงศาตราในมือ
“มนต์แห่งการดับสูญและพื้นกลับ” ์และปรภพส่วนที่ถูกพลังทำลายทั้งหมดกลับคืนสู่สภาพเดิม
เหล่าทวยเทพและเ้าภพต่างเฮลั่น “เ้าวั่งซู! ฮวาเฟยฟา!” เรียกชื่อทั้งสองคน เสียงดังกึกก้องทั้งจากฝั่ง์และฝั่งปรภพ เสาค้ำฟ้าประกายเงินและโซ่สองภพประกายทอง หัวใจแห่งสองภพ และ ยึดโยงภพ์และปรภพเข้าไว้ด้วยกัน กลับคืนแข็งแรงและพลังจักรามากมายโอบรับยืนหยัดเพื่อความมั่นคงของทั้งสองภพตราบนิรันดร์
ยามค่ำคืนบนภพ์ ดาวดวงต่างๆ ระยิบระยับดุจเพชรพลอย แสงจันทร์เงินงามส่องประกายลงมายังวังไห่หลิงกง (วังแห่งคลื่นใส) ที่ตั้งอยู่เหนือชั้นเมฆ พระราชวังหินหยกขาวล้วนเปล่งแสงอ่อนโยน เสาหินแกะสลักัทองคำพันเกี่ยวกันขึ้นสู่ท้องฟ้า
สวนแก้วใสล้อมรอบพระราชวัง มีต้นไผ่ทองคำแกว่งไกวพร้อมสายลมหอม ดอกบัวเทพบานสะพรั่งบนสระน้ำใส ส่งกลิ่นหอมหวานอันวิเศษไปทั่วสถานที่ เสียงพิณเซียนแ่เบาดังแว่วมาจากหิ้งดนตรี
คืนนั้นภพ์ได้มีการจัดเลี้ยงเอิกเริก ในห้องโถงใหญ่แห่งพระราชวัง โต๊ะหยกขาวนับร้อยตั่งเรียงกันเป็แถว แต่ละโต๊ะตกแต่งด้วยผ้าไหมสีทองและเงิน เทียนไข่มุกเรืองแสงนุ่มนวล บนโต๊ะมีอาหารเทพดาหลากหลาย เช่น ลิงซือเซียนกั๋ว (ผลไม้ะ) ที่กินแล้วเพิ่มอายุขัยหนึ่งพันปี หยกหลิวซู่ (ยำหยกใส) ที่ทำจากใบไผ่ทองคำและน้ำค้างแก้ว หลงเฟิงเนื้อ (เนื้อัฟีนิกซ์) อันหายาก เจียวเป่ยหลู่ (น้ำชาหยกเขียว) ที่คนดื่มแล้วจิตใจสงบสุข
กลางห้องโถง เหล่าเฟยเทียน (นางฟ้าผู้บิน) เริ่มการแสดงเต้นรำ ผ้าคลุมสีรุ้งปลิวไสวอย่างสง่างาม มือทั้งสองฟาดฟุ้งดุจใบไผ่โต้แรงลม เท้าที่ก้าวเหยียบเหมือนลอยอยู่เหนือพื้น ระหว่างการเต้น กลีบดอกไม้ทองคำร่วงหล่นจากท้องฟ้า ส่งกลิ่นหอมวิเศษไปทั่วสถานที่ เหล่าเซียนเลอ (เซียนแห่งดนตรี) เล่นเครื่องดนตรีประเภทต่างๆ ขลุ่ยหยกใสที่ส่งเสียงไพเราะ พิณสายทองที่สั่นเศียวเข้าใจ ระฆังเงินที่กระต่ายจันทร์มาฟัง เสียงดนตรีผสมผสานกันสร้างบรรยากาศที่วิเศษสุดและมีมนต์ขลัง
ในค่ำคืนนี้มีสมาชิคจากปรภพเข้าร่วมงานด้วย บนบัลลังค์มีองค์จักรพรรดิ องจักพรรดินี เทพแห่งแสงอาทิตย์ เทพธิดาั ราชันย์ปรภพ เทพธิดาแสงจันทร์ เ้าวั่งซู ฮวาเฟยฟา และเทพ เซียนมากมาย ทุกคนมารวมตัวกันกันอย่างพร้อมเพียงเพื่อเฉลิมฉลอง ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ และมิตรภาพความปรองดองระหว่างภพ์และปรภพ
ทุกคนยืนขึ้นโดยพร้อมเพรียง ยกแก้วหยกขึ้นสูง "ขอสาบานต่อดาวฟ้า ด้วยใจจริงใสสะอาด จะร่วมมือกันปกป้องทุกภพ ไม่ทิ้งกันเวลายาก ไม่ทอดทิ้งเวลาดี!" แสงสีทองพุ่งขึ้นจากแก้วของทุกคน รวมกันเป็แสงใหญ่ ส่องไปทั่วพระราชวัง
เมื่อแสงอรุณเริ่มอาทิตย์ขึ้น ทุกคนเตรียมตัวจะกลับไปยังภพของตน "จนกว่าจะพบกันใหม่ ขออำนวยอวยพร" ทุกคนค่อยๆ หายเลือนไปกับแสงอรุณ เหลือเพียงกลิ่นหอมของดอกไม้เทพและเสียงลมหอมในสวนแก้ว
