กุ้ยเหลียน
สะใภ้หัวใจเพชร
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
เฉ่าฟ่าน
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเื่นี้เป็เพียงเื่ที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเื่จริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเื่ ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเื่นี้… ไม่มีแก่นสารอะไรนักหนา
ทั้งเื่ขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเื่ด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว
กุ้ยเหลียน
สะใภ้หัวใจเพชร
ตอนเช้ามืด
หมู่บ้านเจ้อจิ๋ง เมืองหางโจ่ว ขณะดวงตะวันสีแดงฉานเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า ‘กุ้ยเหลียน’ หญิงสาววัยยี่สิบปีผู้มีใบหน้าสวยหวาน ดวงตาคม ผิวพรรณเนียนขาวราวกับหยวกกล้วย ทรวดทรงองค์เอวของนางดูเย้ายวนตา ทรวงอกอวบใหญ่อะร้าอร่าม สะดุดตาชายทุกคนที่ได้พบเห็น กำลังสะพายกระบุงเก็บใบชา เดินกลับมาตามทางเดินเล็กๆ ทอดผ่านไร่ใบชาเขียวขจี โอบล้อมไว้ด้วยขุนเขาสลับสล้างเป็ฉากหลัง
กุ้ยเหลียนเป็สะใภ้ตระกูลจาง ด้วยความที่นางเป็คนขยันขันแข็ง จึงมักจะออกไปรับจ้างเก็บใบชาั้แ่เช้ามืด เช่นเดียวกับทุกวันที่ผ่านมา
กระทั่งแสงทองของดวงอาทิตย์สาดประกายจับขอบฟ้าเบื้องทิศตะวันออก นางจะรีบกลับมาบ้าน เพื่อหุงหาข้าวปลาอาหารไว้รอท่าสามีและพ่อสามีของนางที่กลับจากล่าสัตว์ เข้ามาถึงหมู่บ้านในตอนสาย
และในขณะที่กุ้ยเหลียนกำลังเดินทอดอารมณ์อย่างสำราญอุรา จู่ๆ ในหูพลันได้ยินเสียงฝีเท้าม้า ควบเข้ามาใกล้ด้วยความเร็ว
พร้อมกับบุรุษร่างสูงใหญ่กำยำผู้นั่งอยู่บนหลังม้า นางจดจำใบหน้าเขาได้ดี ว่าชายผู้นี้คือสหายของสามีที่มักจะออกไปล่าสัตว์ด้วยกันเป็ประจำ
“กุ้ยเหลียน… ตอนนี้จางิสามีของเ้าแย่แล้ว… ”
‘ต้าเหว่ย’ พรานหนุ่มผู้เป็เพื่อนกับ ‘จางิ’ ร้องบอกหญิงสาวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เมื่อม้าตัวใหญ่วิ่งเข้ามาเกือบถึงตัวนาง
“อะไรนะต้าเหว่ย… สามีข้าเป็อะไร… ”
กุ้ยเหลียนยกมือขึ้นทาบอก…
