ไม่น่าแปลกใจเลยที่จะมีคลื่นแห่งความเกลียดชังอยู่ในจิตสังหารของเขา” โจวเย่ ประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าจะชายคนตรงหน้าจะเป็พี่ชายของฮ่าวหลิน!
หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง โจวเย่ก็พูดอีกครั้ง "เ้าเป็ศิษย์ของนิกายโลหิตเหรอ? ข้าไม่รู้ว่าเ้ามาด้วยตัวเองหรือชิงฟางเหรินส่งเ้ามา?"
นี่ไม่สำคัญ ! สิ่งสำคัญคือข้า้าล้างแค้นให้กับน้องชายของข้า!” ฮ่าวหยุนพูดอย่างเ็า
โจวเย่ค่อย ๆ เดินไปหาเถียนซีเว่ยและพูดว่า "ข้ามาแล้ว เ้าไม่ต้องกลัว
ปรมาจารย์เย่ ท่่านแน่ใจหรือว่า้าช่วยนาง? ข้าเพียงแค่บีบมันจะทำให้ยันต์นั้นะเิทันที ด้วยฐานการฝึกฝนของนาง ข้าเกรงว่านางจะตายในทันที ฮ่าวหยุน เยาะเย้ย
จริงเหรอ ? โจวเย่พูดในใจ
เมื่อเขามาถึงเถียนซีเว่ย โจวเย่ได้เเสดงท่าทางลึกลับของเขาอย่างรวดเร็ว และยันต์ขนาดเท่าฝ่ามือก็บินออกมาจากร่างของเถียนซีเว่ย
ฮ่าวหยุน ขมวดคิ้วและพูดด้วยความประหลาดใจ เขาคนนี้ทำได้ยังไง? เขาสามารถทำลายยันต์ของข้าได้!"
ลูกเล่นเล็กๆ น้อยๆ เช่นยันต์นี้ไม่สามารถกวนใจข้าได้หรอก ! โจวเย่เยาะเย้ยและโบกมือ และยันต์ก็บินออกไปพร้อมะเิ
ตูม!"
เมื่อมองไปที่ฮ่าวหยุนอีกครั้ง โจวเย่ ก็ถามอย่างเ็า หรงหรง อยู่ที่ไหน
เมื่อข้าได้ฆ่าเ้าแล้ว ข้าจะปล่อยนางไป! แต่ถ้าข้าตายเ้าจะต้องหานางด้วยตัวเอง ! ฮ่าวหยุน หัวเราะเยาะ และในขณะเดียวกัน เขาได้กระตุ้นพลังชีวิตออกมา
ซีเว่ย เ้าไปหาหรงหรง ! ข้าจะจัดการกับเขาเอง!” โจวเย่ขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
ความแข็งแกร่งของฮ่าวหยุน นั้นทรงพลังมาก เขาแข็งแกร่งกว่าชายคนที่อยู่อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับแปดก่อนหน้านี้มาก โจวเย่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน
การปรากฏตัวของฮ่าวหยุน โจวเย่ไม่คาดคิดมาก่อน เขาไม่คิดว่าคนแบบนี้จะมีความคิดที่จะฆ่าเขาทันทีที่ออกจากเมือง!
พี่เย่ ระวังด้วย ! เถียนซีเว่ยกล่าวอย่างกังวล
โจวเย่ มองไปยังทิศทางที่เถียนซีเว่ยจากไป หลังจากเธอจากไปเขาก็โล่งใจ
ความแข็งแกร่งของฮ่าวหยุน นั้นน่ากลัวเกินไปโจวเย่ ไม่ได้วางแผนที่จะต่อสู้กับเขา เขารีบพุงหนีทันที แต่ฮ่าวหยุนก็ไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว
เ้าตัวเหม็น ขอข้าดูหน่อยสิว่าเ้าจะไปไหน!” ฮ่าวหยุนะโด้วยความโกรธ เขาไล่ตามด้วยความเร็วสูงสุด เขาไล่ตามและโจมตีในเวลาเดียวกัน ฮ่าวหยุนโจมตีด้วยพลังชีวิตสีฟ้าที่ควบแน่นที่ฝ่ามือ
อาการาเ็ของโจวเย่ยังไม่หายดีนัก และเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฮ่าวหยุนเลย !
ในเื่ความเร็วฮ่าวหยุนที่ไล่ตาม ได้ตามใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ
ก้าวย่างหมาป่าอสูร !” โจวเย่ะโในใจ และเขาได้แสดงทักษะร่างกายออกมา และร่างของโจวเย่ก็หายไปในพริบตา
เมื่อเขาปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาก็อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรแล้ว และทันทีหลังจากที่เขาใช้ทักษะอีกครั้ง ร่างนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งห่างออกไปหลายสิบเมตร ในชั่วพริบตาระยะทางก็ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริง มันไม่ง่ายเลยที่จะตามเขาทัน โชคดีที่ข้าได้เตรียมพร้อมมา ฮ่าวหยุนขมวดคิ้วและพูดอย่างลับๆ
ฮ่าวหยุนนำยันต์ออกมา เมื่อเขาจะใช้ยันต์ความเร็ว ก็มีเสียงบางอย่างดังมาจากบนท้องฟ้า
ทันใดนั้น ฮ่าวหยุนก็เงยหน้าขึ้นและเห็นเหตุการณ์ที่น่าใ เขาเห็นโจวเย่บินอยู่บนฟ้าด้วยปีกคู่ด้านหลังโจวเย่ !
มีปีกอยู่ด้านหลังเขาได้อย่างไร! ฮ่าวหยุนตกตะลึงและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
ข้ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเ้า แต่เ้ากล้าคุกคามคนของข้า ข้าจะฆ่าเ้าในอีกไม่ช้า! โจวเย่พูดด้วยเสียงเ็า
มาดูกันว่าเ้าจะรอดไปได้หรือเปล่า! เ้าคิดว่าข้าจะฆ่าเ้าไม่ได้เหรอ?” ฮ่าวหยุนะโด้วยความโกรธ
ด้วยโอกาสที่หายากเช่นนี้ ฮ่าวหยุนจะปล่อยให้โจวเย่หนีไปแบบนี้ได้อย่างไร?
มีเพียงฮ่าวหยุนเท่านั้นที่รู้ว่าหรงหรงอยู่ที่ไหน เขาไม่จำเป็ต้องไล่ตามโจวเย่ เขาแค่ต้องรอเท่านั้น
โจวเย่บินหายไปในพริบตา และความเร็วนั้นน่าทึ่งมาก
ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที โจวเย่ก็กลับไปยังหุบเขาเล็กๆในูเาจันทราทมิฬ และบินไปในทิศทางที่เถียนซีเว่ยจากไป
ซีเว่ย เ้าพบหรงหรงแล้วหรือยัง?” โจวเย่ ที่บินอยู่ถามอย่างกังวลใจ
พี่เย่ ยังไม่เจอเลย ! เถียนซีเว่ยพูดอย่างกังวล และะโชื่อของหรงหรง ขณะค้นหา แต่ไม่มีการตอบสนองใดๆกลับมา
โจวเย่บินลงมาและถามว่า “ตอนที่หรงหรงโดนจับตัวไป ฮ่าวหยุน จากไปนานแค่ไหน?”
ประมาณครึ่งชั่วโมง ” เถียนซีเว่ยพูดอย่างกังวลและร้องไห้ออกมา เพราะเธอกลัวว่าหรงหรงจะได้รับอันตราย
ครึ่งชั่วโมงเหรอ?" โจวเย่ขมวดคิ้ว และด้วยความเร็วของฮ่าวหยุน ครึ่งชั่วโมงไม่รู้ว่าเขาจะไปได้ไกลแค่ไหน
หุบเขาที่อยู่รอบ ๆ ูเาจันทราทมิฬ นั้นซับซ้อน เป็เื่ยากที่จะค้นหาหรงหรง การค้นหาหรงหรงไม่ต่างอะไรจากงมเข็มในมหาสมุทร !
พี่เย่ พวกเราควรทำอย่างไรดี?” เถียนซีเว่ย ถามอย่างกังวล น้ำตาไหลอาบดวงตาที่สวยงามของเธอ
ไม่ต้องกังวล ฮ่าวหยุนมาที่นี่เพื่อฆ่าข้า เขาเป็พี่ชายของฮ่าวหลิน เขาน่าจะคำนวณไว้นานแล้ว และหรงหรงในตอนนี้ยังไม่ได้เป็อะไร โจวเย่กล่าวปลอบใจ
ปรมาจารย์เย่ ถ้าเ้ายังหนีอยู่หมายความเ้าไม่สนใจชีวิตหรือความตายของคนของเ้า!” ในเวลานี้ เสียงเยาะเย้ยของฮ่าวหยุน ดังมาจากด้านหลังของโจวเย่
ฮ่าวหยุน วิ่งมาที่ต้นไม้เก่าแก่และพูดอย่างเ็า "ถ้าเ้ายังไม่ออกมา อีกไม่นานคนของเ้าจะต้องตาย ข้าแนะนำให้เ้าอย่าหนี ถ้าเ้ายังหนี เ้าจะไม่มีวันได้พบเขาอีก ข้ามีสองวิธีให้เ้าเลือก หนึ่งข้าจะฆ่าเ้า สองข้าจะฆ่าคนของเ้า
ใน่เวลานี้ โจวเย่ตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ในด้านหนึ่งหรงหรงเป็คนรับใช้ที่เป็ดั่งพี่ที่ดีที่สุดของเถียนซีเว่ย และอีกด้านหนึ่งฮ่าวหยุนเป็ศัตรูที่ไม่อาจเอาชนะได้
มีวิธีใดบ้างที่จะเอาชนะฮ่าวหยุนและช่วยเหลือหรงหรงได้?
แล้วถ้าข้าเลือกวิธีที่สามล่ะ?” โจวเย่ถามทันที
มันเป็ทางตัน!" ฮ่าวหยุนหัวเราะเยาะเย้ย ข้าเป็คนที่ชอบเห็นคนอื่นสิ้นหวัง ข้าลืมบอกเ้าว่าคนของเ้าอาจจะอยู่ได้ไม่นาน !
อะไรนะ?" ใบหน้าของเถียนซีเว่ย เปลี่ยนไปอย่างมาก และหัวใจของเธอก็ตื่นตระหนกมากขึ้น
ดวงตาของโจวเย่เ็าขึ้น สถานการณ์ของหรงหรง ในตอนนี้อันตรายเป็อย่างมาก
แม้ว่าจะไม่รู้ว่าสิ่งที่ฮ่าวหยุนพูดนั้นเป็เื่จริงหรือเท็จ แต่เขาก็ยังอยากจะเชื่อมากกว่าไม่เชื่อ
เ้ารู้ผลที่ตามมาของการยั่วยุนักเล่นแร่แปรธาตุหรือไม่ ! โจวเย่พูดด้วยความโกรธพร้อมโบกมือ และพืชสมุนไพรหลายสิบต้นก็บินออกมาจากแหวนกักเก็บ และลอยอยู่บนฝ่ามือของเขา
ฟูว!”
มือขวาของโจวเย่จุดเปลวไฟออกมา และเริ่มปรุงยาทันที
