บทที่ 539 ความฝันอันแสนหวาน        รุ่งอรุณปรกฟ้า เมฆาขาวสว่างลอยเอื่อย แสงอาทิตย์ส่องสลัว        ท้องฟ้าใสดุจกระจก สะอาดไร้สิ่งมัวหมอง ทว่าเมฆสองสีแดงน้ำเงิน ปะปนซ้อนทับกันจนคล้ายผ้าฝืนโปร่งสีอุ่นร้อน คล้ายกลุ่มหมอกฟุ้งกระจาย ดุจดินแดนแห่งขนนกอ่อนละ...