กายาของจูชิงชโลมชุ่มโชกไปด้วยโลหิต แต่ไม่มีสักหยดเลยที่เป็เืของเขา เืที่เปื้อนอยู่บนร่างกายล้วนแล้วเป็เืของศิษย์สำนักปีศาจสองคนนั้น
ศิษย์ประตูโลกันตร์จับจ้องมองจูชิงด้วยความตกตะลึง ปากอ้ากว้างจนกรามค้างต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะหุบปากได้
สำนักปีศาจเป็ที่โจษจันของทวีปเฉียนหยวนในเื่ความอำมหิต ทว่าพวกเขาประมือกับจูชิงไม่ถึงหนึ่งกระบวนท่า ศีรษะกลับถูกบดขยี้จนแหลกเละ วิธีการต่อสู้เฉกเช่นนี้โเี้ยิ่งกว่าสำนักปีศาจเสียอีก!
หงเชียนว่านมองจูชิง ความกลัวประจักษ์ภายในหัวใจ คิดไม่ถึงเลยว่าจูชิงจะโเี้ถึงขนาดนี้!
เมื่อเผชิญหน้ากับสำนักปีศาจ ขุนเขากระบี่เทียนหยวนมักจะเป็ฝ่ายเสียเปรียบ แม้ว่าฝีมือของพวกเขาจะสูสีกันในการประลองระหว่างสำนัก แต่ศิษย์ขุนเขากระบี่เทียนหยวนส่วนใหญ่ต่างตกอยู่ภายใต้ความโเี้อำมหิตของสำนักปีศาจ
ในอดีตมีแค่ศิษย์สำนักปีศาจที่เป็ฝ่ายเริ่มยั่วยุขุนเขากระบี่เทียนหยวนก่อน ไม่เคยมีศิษย์ขุนเขากระบี่เทียนหยวนคนไหนยั่วยุสำนักปีศาจมาก่อน ดังนั้นไม่ต้องกล่าวถึงเื่การฆ่าศิษย์สำนักปีศาจเลย!
ถึงสำนักปีศาจจะโเี้เพียงใดพวกเขาก็ไม่เคยฆ่าขุนเขากระบี่เทียนหยวนในขุนเขากระบี่เทียนหยวน การกระทำของจูชิงในครั้งนี้เปรียบเสมือนกับการจุดชนวน ด้วยนิสัยเ้าคิดเ้าแค้นของสำนักปีศาจแล้วพวกเขาไม่มีทางปล่อยจูชิงไปอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นเบื้องบนของขุนเขากระบี่เทียนหยวนย่อมยอมส่งตัวจูชิงเป็การแปลกเปลี่ยนเพื่อระงับโทสะของสำนักปีศาจ
“ใจกล้าเทียมฟ้ายิ่งนัก กล้าดีอย่างไรมาสังหารศิษย์สำนักปีศาจ!” มือเหล็กหน้ามืดทะมึน
เขาไม่ได้สนใจความเป็ความตายของศิษย์พวกนั้น ทว่าการที่ถูกขั้นหลอมกายาห้าชั้นฟ้าฆ่าตายในกระบวนท่าเดียวสำหรับสำนักปีศาจแล้ว มันถือเป็ความอัปยศอย่างยิ่งยวด
“ในการต่อสู้ย่อมเกิดอุบัติเหตุขึ้นบ้างเป็เื่ธรรมดา” ผู้าุโลองกระบี่ยิ้มเล็กน้อย
“อุบัติเหตุอย่างนั้นรึ ข้าว่าเขาเจตนาฆ่าศิษย์สำนักปีศาจมากกว่า พวกเ้าขุนเขากระบี่เทียนหยวนอยากเริ่มากับสำนักปีศาจใช่หรือไม่?” มือเหล็กแค่นเสียงเย็น
หลิ่วซานยิ้ม “เริ่มา? ก็ลองดูสิ!”
“เ้า...!” มือเหล็กหน้าเขียวคล้ำ เขาไม่คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้ขุนเขากระบี่เทียนหยวนจะแข็งข้อ ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว!
แม้ว่ามือเหล็กจะเป็หนึ่งในแปดผู้พิทักษ์สำนักปีศาจ แต่ก็ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็หัวหอกเปิดากับขุนเขากระบี่เทียนหยวน มีแค่เ้าสำนักปีศาจเท่านั้นที่มีอำนาจนั้น
และถึงสำนักปีศาจจะเป็หนึ่งในสำนักที่ทรงพลังมากที่สุดของทวีปเฉียนหยวน แต่พวกเขาก็ไม่กล้าเปิดากับขุนเขากระบี่เทียนหยวนส่งเดช!
“ส่งศิษย์คนนั้นมาให้ข้า!” มือเหล็กก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ลมปราณทรงพลังพลุ่งพล่านก่อตัวเป็ดวงอาทิตย์แผดเผากลางนภาลัย!
หลิ่วซานขมวดคิ้ว สมกับที่มือเหล็กเป็หนึ่งในแปดผู้พิทักษ์สำนักปีศาจ ลมปราณแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า สามารถวิวัฒน์ลมปราณเป็ดวงอาทิตย์ได้ในขั้นเหินนภาสูงสุดเช่นนี้ เดาว่าน่าจะห่างจากขั้นฟ้าดินอีกเพียงแค่ก้าวเดียวแล้ว
ภายใต้ลมปราณดวงอาทิตย์ผลาญเผา อุณหภูมิภายในประตูโลกันตร์พุ่งทะยานขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว หากเป็เช่นนี้ต่อไปประตูโลกันตร์จักต้องถูกเปลวเพลิงกลืนกินในไม่ช้า!
“มือเหล็กอย่าได้ใจให้มันมากนัก ที่นี่คือขุนเขากระบี่เทียนหยวนไม่ใช่สำนักปีศาจ!” หลิ่วซานแผดเสียงเย็นเยือกพร้อมสะบัดแขนเสื้อ แสงกระบี่เส้นหนึ่งพุ่งเข้าฟันทำลายดวงอาทิตย์ในพริบตา
“หลิ่วซาน เ้าอยากเริ่มาระหว่างสำนักเพราะศิษย์ขั้นหลอมกายาเพียงคนเดียวอย่างนั้นรึ!” สีหน้าของมือเหล็กแปรเปลี่ยนเป็อัปลักษณ์ ความแข็งแกร่งของขุนเขากระบี่เทียนหยวนเกินความคาดหมายของเขาเป็อย่างมาก
“ถ้าศิษย์เพียงคนเดียวยังปกป้องไม่ได้ ขุนเขากระบี่เทียนหยวนจักยืนอยู่บนทวีปนี้ได้อย่างไร?” หลิ่วซานแสยะยิ้ม
“ถ้าอย่างนั้นเ้าเตรียมพร้อมรับความตายหรือยัง?” มือเหล็กแค่นเสียง
“ศิษย์สำนักปีศาจพ่ายแพ้เพราะอ่อนแอ อีกทั้งการต่อสู้นั้นก็เป็การต่อสู้ระหว่างขั้นหลอมกายา เ้ากับข้าไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย!” หลิ่วซานพูด
เส้นเืปูดขึ้นบนขมับของมือเหล็ก “รนหาที่ตาย!”
“เงียบได้แล้ว!” ทันใดนั้นเกิดเสียงอัสนีบาตอึกทึก อักขระิญญาผ่าฟาดลงมาจากยอดเมฆาขาว พลานุภาพน่าพรั่นพรึงถั่งโถมใส่มือเหล็กจนต้องเหยียดเท้าถอย!
อักขระิญญาจากยอดเมฆาขาวทรงพลังสุดแสน กระทั่งมือเหล็กผู้พิทักษ์สำนักปีศาจยังััได้ถึงแรงสั่นะเืไปถึงดวงิญญา!
พวกหลิ่วซานจับจ้องมองท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่คาดคิดว่าการต่อสู้นี้จะดึงดูดความสนใจของใครบางคน!
“การต่อสู้ระหว่างขั้นหลอมกายาควรแก้ปัญหาโดยขั้นหลอมกายา!”
ครั้นเห็นกระดาษลอยลงมาจากฟากฟ้า ใบหน้าของหลิ่วซานกับผู้าุโลองกระบี่พลันอัปลักษณ์ กระดาษแผ่นนั้นเปรียบเสมือนข้อความชี้ชะตาความเป็ความตายของจอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาในขุนเขากระบี่เทียนหยวน! ราวกับประกาศว่าต่อให้เป็สำนักปีศาจก็ไม่อาจก้าวเข้ามายุ่งเกี่ยว
“เหตุใดสำนักถึงตัดสินใจเช่นนั้น?” แม้แต่พวกผู้าุโลองกระบี่ก็ยังไม่เข้าใจ เมื่อใดที่าเริ่มต้นจอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาจะไม่ได้อยู่อย่างสงบอีกต่อไป
“พวกเขาคงวางแผนมานานแล้ว จากการประลองระหว่างสำนักที่ผ่านมาขุนเขากระบี่เทียนหยวนอ่อนแอเกินไป” หลิ่วซานส่ายหัว ถึงเขาจะพอได้ยินข่าวมาบ้าง ทว่าไม่คิดว่าเบื้องบนจะทำเช่นนี้จริงๆ!
“ถูกกดขี่มาตั้งนานหลายปีคงต้องโต้กลับเสียบ้าง สำนักพวกนั้นคิดว่าขุนเขากระบี่เทียนหยวนเป็ไม้อ่อน คิดจะหักหรือทำอะไรก็ได้!” สิงอวี๋แค่นเสียงหึ
“ไม่แปลกใจเหตุใดพวกเขาถึงได้เชิญพวกเราเข้าร่วมกับสำนัก ดูท่าจะทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” ผู้าุโลองกระบี่ยิ้มด้วยความขื่นขม
“เบื้องบนยอมถอยตั้งเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ อีกทั้งหลายปีมานี้ขุนเขากระบี่เทียนหยวนเสื่อมโทรมลงกว่าเดิมมาก” หลิ่วซานพูด
จูชิงสังหารศิษย์สำนักปีศาจไปสองคนสำหรับพวกเขาแล้วมันไม่ใช่เื่ใหญ่ จอมยุทธ์ขั้นหลอมกายา ถ้าตายก็คือตาย ในทุกๆ วันไม่รู้ว่ามีจอมยุทธ์ขั้นหลอมกายากี่คนที่ตายในทวีปเฉียนหยวน
ทว่าขุนเขากระบี่เทียนหยวนไม่ถอยให้สำนักปีศาจนั่นเท่ากับเป็การประกาศว่า ขุนเขากระบี่เทียนหยวนพร้อมที่จะต่อสู้กับสำนักอื่นโดยใช้ชีวิตเป็เดิมพัน!
“เ้าพูดเองนะ!” รอยยิ้มชั่วร้ายประจักษ์บนใบหน้าของมือเหล็ก
“ต่อสู้อย่างยุติธรรม เป็หรือตายขึ้นอยู่กับชะตาฟ้ากำหนด!” หลิ่วซานสูดลมหายใจเข้าลึก ไม่รู้ว่าการตัดสินใจของสำนักในครั้งนี้ได้ผลักจอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาลงเหวไปแล้วกี่คน
“อย่าเสียใจทีหลังล่ะ!” มือเหล็กแสยะยิ้ม ศิษย์สำนักปีศาจไม่เคยกลัวการสังหาร!
จูชิงล้างตัวด้วยน้ำสะอาด ความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะของเืที่ติดอยู่บนร่างกายทำให้เขาอึดอัดเป็อย่างมาก
เขาไม่ได้ขัดแย้งกับวิธีการฆ่านองเืแต่อย่างใด อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็ศัตรู ดังนั้นจึงต้องใช้วิธีการที่ง่ายและรวดเร็วที่สุดในการสังหาร
“เ้าซวยแล้ว สำนักปีศาจไม่มีทางปล่อยเ้าไปอย่างแน่นอน” หงเชียนว่านจับจ้องมองจูชิง
“กลัวอะไร ข้าเป็ศิษย์ของขุนเขากระบี่เทียนหยวน และที่นี่คือขุนเขากระบี่เทียนหยวน!” จูชิงไม่เห็นด้วยเท่าไหร่นัก
“คิดง่ายเกินไปหน่อยกระมัง สำนักปีศาจแข็งแกร่งมาก ถึงเป็ขุนเขากระบี่เทียนหยวนเองก็ยังไม่อยากมีเื่บาดหมางกับพวกเขา เ้าสังหารศิษย์สำนักปีศาจ ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ไม่มีทางปล่อยเ้า ผู้าุโในสำนักก็คงไม่ปกป้องเ้า!” หงเชียนว่านกล่าว
“แบบนั้นก็ได้รึ หลอกข้ารึเปล่า?” จูชิงแทบกระอักเื
“ข้าถึงได้บอกไงว่าเ้าซวยแล้ว!” หงเชียนว่านพูดอย่างเศร้าสร้อย
ถึงถูกศิษย์สำนักปีศาจยั่วยุพวกเขาก็ทำได้แค่อดทน ตอนที่เห็นจูชิงมีปัญหากับศิษย์สำนักปีศาจ หงเชียนว่านกะว่าจะขอประนีประนอมกับศิษย์สำนักปีศาจ
แต่ใครจะไปรู้ว่าจูชิงจะโเี้ถึงขนาดลงมือสังหารศิษย์สำนักปีศาจ!
“หลอกลวงลบล้างบรรพจารย์ สังหารผู้บำเพ็ญเพียรด้วยกัน ไม่ว่ายังไงก็ปล่อยไว้ไม่ได้!” ศิษย์ในสำนักคนหนึ่งกราดเกรี้ยวทะยานกายมา
เขามาจากสำนักใน ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ให้สังหารศิษย์ที่สังหารศิษย์สำนักปีศาจ!
จูชิงขมวดคิ้วเป็ปม คิดไม่ถึงว่าจะมีเื่แบบนี้เกิดขึ้นในขุนเขากระบี่เทียนหยวน!
ในตอนนั้นขุนเขากระบี่เทียนหยวนยอมถอยหลังหนึ่งก้าว ทว่าเมื่อมีก้าวแรกย่อมมีก้าวที่สอง ก้าวที่สาม ่หลายปีที่ผ่านมาสำนักปีศาจ ลัทธิเต๋า นิกายพุทธต่างก็แข็งแกร่งขึ้นทุกวัน แม้ว่าภายนอกขุนเขากระบี่เทียนหยวนจะดูยิ่งใหญ่ แต่แท้จริงแล้วพวกเขากลับขู่เข็ญจนแทบไม่มีอยู่
มีผู้าุโในสำนักจำนวนไม่น้อยที่เป็มิตรสหายกับสำนักอื่น มีผู้าุโบางคนแปรพักตร์ไปอยู่กับขุมพลังอำนาจเ่าั้ กล่าวก็คือขุนเขากระบี่เทียนหยวนมีทั้งศึกภายนอกและศึกภายใน!
อาจารย์ของศิษย์สำนักในผู้นั้นเป็มิตรที่ดีต่อกันกับผู้าุโสำนักปีศาจ สำนักปีศาจที่สูญเสียศิษย์ขั้นหลอมกายาไปสองคนทำให้เขาเป็โทสะอย่างมากจึงส่งศิษย์ของตัวเองมาเพื่อฆ่าจูชิง!
“เ้าใช่หรือไม่ที่สังหารศิษย์บำเพ็ญเพียรด้วยกัน สมควรตาย!” ศิษย์สำนักในเหวี่ยงกระบี่มาดหมายสังหารจูชิงให้ตายในคราวเดียว!
“บังอาจ!” ทันใดนั้นแสงสีทองส่องสว่าง กระบี่ยาวทองคำเสียบปักตรงเบื้องหน้า จากนั้นที่ตามมาคือร่างที่จูชิงคุ้นเคย!
“ใครกล้าล้ำเส้น——ตาย!” เป็จินขวาง! จินขวางที่ยังคงยโสโอหัง ยโสโอหังยิ่งกว่าที่จูชิงพบเขาครั้งแรกบนเกาะหลัวโหวเสียอีก!
“จินขวาง...!” ศิษย์สำนักในผงะไปครู่หนึ่ง จินขวางเป็หนึ่งในอันดับพยัคฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่กลับมาจากเกาะหลัวโหว เขามีกำลังแกร่งกล้าเพียงพอที่จักทะลวงขึ้นไปอันดับั ยามนี้มีเพียงไม่กี่คนในสำนักในที่ประมือกับเขาได้!
ทว่าศิษย์สำนักในก็ยังไม่ถอย เขาได้รับคำสั่งมาจากอาจารย์ อาจารย์ของเขาเป็ผู้าุโในสำนัก แม้ว่าจินขวางจะแข็งแกร่งเพียงใดย่อมไม่กล้าถึงขั้นอาจหาญกล้าท้าทายผู้าุโ!
“เ้ากล้าฆ่าข้างั้นรึ?” ศิษย์สำนักในเหยียดยิ้ม ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวข้ามผ่านเขตแดนของกระบี่ทองคำ
การฆ่าศิษย์สำนักเดียวกันถือเป็โทษสถานหนัก เขาไม่เชื่อว่าจินขวางจะอาจหาญกล้าฆ่าเขาต่อหน้าสาธารณะชน!
“อั่ก!” ทันใดนั้นรอยกระบี่ยาวปรากฏบนคอของศิษย์สำนักใน เืไหลทะลักออกมาไม่หยุด!
เขาเบิกตาทั้งสองกว้าง ในเสี้ยววินาทีก่อนจะหมดลมหายใจ เขาไม่อยากเชื่อว่าจินขวางจะกล้าฆ่าตนจริงๆ ทั้งยังทำโดยไม่ลังเล!
“สุนัขรับใช้!” จินขวางเหลือบมองศพของศิษย์สำนักในผู้นั้นอย่างขยะแขยง!
พวกหงเชียนว่านเบิกตาโพลงจนแทบถลนออกมา เื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้มันบ้าเกินไปแล้ว!
“จินขวาง รนหาที่ตาย!” ผู้าุโขั้นเหินนภาคำรามโจนทะยานออกมาจากสำนักในขุนเขากระบี่เทียนหยวน!
“น่ารำคาญ!” ขณะนั้นฝ่ามือั์พุ่งลงมาจากท้องฟ้าตบผู้าุโผู้นั้นร่วงลงไปด้านล่างของูเา!
